Λίτσα Φρυδά
Στη 2η Διεθνή Συνδιάσκεψη ενάντια στον πόλεμο στο Λονδίνο στις 20 Ιούνη, που ακολούθησε εκείνη του Παρισιού, συγκεντρώθηκαν πάνω από 3.000 αγωνιστές εκπρόσωποι συνδικαλιστικών αλλά και πολιτικών οργανώσεων από Ευρώπη και Αμερική.
Κεντρικό συμπέρασμα: οι κυβερνήσεις φέρνουν στρατιωτικοποίηση και πολιτικές λιτότητας, επιβάλλοντας τον κοινωνικό πόλεμο στο εσωτερικό των χωρών, «ζεσταίνοντας» ταυτόχρονα τις πολεμικές μηχανές.
Οι ομιλητές υποστήριξαν επανειλημμένα ότι οι αυξημένοι αμυντικοί προϋπολογισμοί γίνονται σε βάρος των κοινωνικών υπηρεσιών. Πανεπιστήμια, σχολεία, νοσοκομεία και δημόσιοι θεσμοί περιγράφηκαν ως χώροι που δέχονται πιέσεις μέσω περικοπών, με τους νέους να πλήττονται ιδιαίτερα από την επισφάλεια στις σπουδές και την εργασία τους.
Πολλές τοποθετήσεις συνέδεσαν αυτές τις εσωτερικές πολιτικές με ευρύτερες γεωπολιτικές εντάσεις και συγκρούσεις, ειδικά σε σχέση με την επέκταση του ΝΑΤΟ, τον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό και τις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, τη Γάζα, το Ιράν και τη Λατινική Αμερική.
Οι ομιλητές επεσήμαναν ότι αυτή η τάση στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας, με την παρουσία ενόπλων δυνάμεων στα σχολεία, τα προγράμματα στρατολόγησης νέων, οι συζητήσεις για τη θητεία αναδιαμορφώνει τα εκπαιδευτικά συστήματα μετατρέποντας τη νεολαία σε δεξαμενή στρατολόγησης.
Υπογραμμίστηκε η αναγκαιότητα συσπείρωσης όλων των διαθέσιμων δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο, για να σταματήσει η πολεμική πολιτική των ιμπεριαλιστών. Τα συνδικάτα και η οργάνωση στους χώρους εργασίας παρουσιάστηκαν ως βασικά εργαλεία αντίστασης, ικανά να σπάσουν τις στρατιωτικές αλυσίδες εφοδιασμού και να οργανώσουν διεθνή δράση. Αποφασίστηκε η συμμετοχή σε διεθνείς ημέρες δράσεις, για την Παλαιστίνη στις 10/10, ενάντια στη στρατιωτικοποίηση και τη στράτευση 21-22/10, και ημέρα δράσης των λιμενεργατών ενάντια στον πόλεμο τον Οκτώβρη.
