Βαγγέλης Νάνος, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
Η πρόταση για τοποθέτηση προτομής του φασίστα στρατηγού Θρασυβούλου Τσακαλώτου στην πλατεία Ναβαρίνου προκαλεί εύλογη οργή και ντροπή σε κάθε Πρεβεζάνο/α με δημοκρατικά αισθήματα. Η πρόταση αυτή είχε εγκριθεί από το συμβούλιο της δημοτικής ενότητας Πρέβεζας, δηλαδή από τη δημοτική πλειοψηφία και την παράταξη του δημάρχου της συμμαχίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Δε μας προκαλεί καμία έκπληξη η στάση τους. Το δημοτικό συμβούλιο της Πρέβεζας είναι ένα από τα ελάχιστα της χώρας που αρνήθηκε να βγάλει ψήφισμα καταδίκης της Χρυσής Αυγής την περίοδο που πραγματοποιούνταν η δίκη της εγκληματικής οργάνωσης.
Μια δημοτική αρχή Πρέβεζας οφείλει να κάνει το αυτονόητο: να τιμά όσους/όσες αγωνίστηκαν και έκαναν θυσίες για την υπεράσπιση της ελευθερίας και να σταματήσει την προσβλητική για την ιστορία του τόπου και του λαού μας απότιση τιμής σε φασίστες!
Το τελευταίο διάστημα ακροδεξιοί και «πατριωτικοί» κύκλοι διαφόρων αποχρώσεων («αντικρουόμενων» μερικές φορές) θέλουν να πραγματοποιήσουν διάφορες εικαστικές παρεμβάσεις στο δήμο. Προσπάθησαν να δώσουν το όνομα του φασίστα στρατηγού σε πλατεία της Καμαρίνας, να φτιάξουν ανδριάντα για τους Εβραίους της πόλης την ώρα που εξελίσσεται η σφαγή δεκάδων χιλιάδων παιδιών στη Γάζα, ενώ το 2022 προσπάθησαν να στήσουν προτομή του δωσίλογου υπουργού άμυνας Γεωργίου Μπάκου.
Οι προσπάθειες αυτές αποτελούν συνέχεια της ανακάλυψης-«μούφας» σημείου εκτέλεσης δωσίλογων στη διασταύρωση της Κρυοπηγής, στην παλιά εθνική οδό Πρέβεζας -Καναλακίου και το στήσιμο προτομής.
Όλα αυτά την ώρα που συνεχίζουν την πολιτική παράδοσης της πόλης σε επιχειρηματικά συμφέροντα (αποφάσισαν την ιδιωτικοποίηση των ιαματικών λουτρών), με τα σημάδια εγκατάλειψης των γειτονιών που ζούμε να είναι ορατά στον καθένα μας. Το καπιταλιστικό κέρδος πάει χέρι – χέρι με τους φασίστες και δεν είναι κάτι που έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον που σχεδιάζουν σε βάρος του λαού και της νεολαίας.
Εκτός από τη Πρέβεζα των συμφερόντων (και των παρελκόμενων παρασιτικών κυκλωμάτων) υπάρχει και η Πρέβεζα της «πίσω αυλής», η οποία διαθέτει ζωντανή δημοκρατική παράδοση παλιότερη και σύγχρονη με εργαζόμενους/ εργαζόμενες, Έλληνες και ξένους, νεολαίους που με τις δράσεις, τις εκδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήριά τους μάχονται για τα σύγχρονα δημοκρατικά και εργασιακά τους δικαιώματα.
