Κώστας Μπουγιούκος
Την περασμένη Κυριακή διεξήχθη ο πρώτος γύρος των δημοτικών εκλογών στην Γαλλία, με την πιο βαθιά πολιτικοποιημένη και πολωμένη διαδικασία των τελευταίων χρόνων, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις.
Το αποτύπωμα των εκλογών δείχνει ότι δεν υπήρξαν εντυπωσιακά αποτελέσματα για την ακροδεξιά (Λεπέν-Μπαρντελά και Ζεμούρ), η παραδοσιακή δεξιά διασώθηκε, κυρίως λόγω της μη ύπαρξης ενός συγκεντρωτικού συστήματος όπως στην Ελλάδα (κέρδισε την πλειοψηφία των δήμων με 1.000-10.000 κατοίκους), ενώ οι συνδυασμοί της μακρονικής προεδρίας σχεδόν εξαφανίστηκαν. Την ίδια στιγμή, η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) καταγράφηκε ισχυρά όπου κατέβηκε ανεξάρτητα, ενώ η «ανίερη συμμαχία» Σοσιαλιστών, ΚΚ και οικολόγων, η οποία ελέγχει συστημικά πολλούς μεγάλους δήμους, επιβεβαίωσε τα παραδοσιακά σταθερά ποσοστά της.
Η LFI παρουσίασε πρόγραμμα αντεπίθεσης στο σύνολο του πολιτικού σκηνικού της Γαλλίας και εφάρμοσε τακτική α-συνέχειας με την εκλογοκεντρική συνεργασία του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Εμφανίστηκε σε συνδυασμούς καλέσματος σε ενότητα, αλλά και πλήρους ρήξης με τις άλλες δυνάμεις της «ανίερης συμμαχίας». Σε αρκετούς δήμους έλαβε υψηλά ποσοστά, ενώ σημείωσε και νίκες από τον πρώτο γύρο, ενώ κρατά το κλειδί του δεύτερου γύρου στους μεγαλύτερους δήμους της Γαλλίας (Παρίσι, Μασσαλία, Λιλ, Λιόν), καθώς έχει ιδιαιτέρως ψηλά ποσοστά παντού.
Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά, με τα πολλά της παρακλάδια, κατέγραψε ικανοποιητικά ποσοστά εκεί που και η LFI είχε αντίστοιχα ισχυρή καταγραφή, δείχνοντας αφενός ότι δεν είναι ανταγωνιστική η ενίσχυση ενός τμήματος της αριστεράς σε σχέση με τα υπόλοιπα και, αφετέρου, ότι η «ενότητα» δεν οδηγεί αυτόματα σε εκλογική επιτυχία. Είναι η αντιπαράθεση με το σύνολο του αστικού πολιτικού σκηνικού και το σχέδιο αντεπίθεσης που κερδίζει.
Στο επόμενο φύλλο θα επανέλθουμε με την συνολική αποτίμηση των τελικών αποτελεσμάτων και την πολιτική εκτίμηση για την πρόβα τζενεράλε των προεδρικών (και βουλευτικών) εκλογών του 2027.
