Αιμιλία Τσαγκαράτου
Δεν χρειαζόταν να είμαστε σε αυτόν τον πόλεμο. Και χάνουμε άδικα τα παιδιά μας. Ο πόλεμος αυτός πρέπει να σταματήσει τώρα». Η δήλωση αυτή του πατέρα του 28χρονου Αμερικανού αεροπόρου Τάιλερ Σίμονς που σκοτώθηκε όταν το αεροσκάφος του συνετρίβη κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων στο Ιράν, είναι ενδεικτική του κλίματος που υπάρχει στις ΗΠΑ. Οι έρευνες δείχνουν όλο και περισσότερο ότι οι Αμερικανοί – κυρίως η νέα γενιά – αντιτίθενται στον πόλεμο.
Εκτός όμως από τα φέρετρα, μετρούν και το κόστος που έχει στην καθημερινή τους ζωή. Μόνο οι δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου έχουν κοστίσει σχεδόν 12 δισ. δολάρια, με το περιοδικό Fortune να εκτιμά ότι το συνολικό κόστος μπορεί να φτάσει τα 210 δισ. Μόνο ένας πύραυλος Τόμαχοκ, όπως αυτός που σκότωσε τις μαθήτριες στο σχολείο στο Ιράν την πρώτη μέρα, κοστίζει 2,5 εκατ. δολάρια. Το να σκοτώνεις παιδιά είναι μια ακριβή υπόθεση…
Στις 17 Μαρτίου, ο εθνικός μέσος όρος για ένα γαλόνι βενζίνης στις ΗΠΑ ανερχόταν στα 3,79 δολά ρια (ένα δολάριο το λίτρο). Οι τιμές έχουν σημειώσει απότομη άνοδο, από τα 2,91 δολάρια πριν από ένα μήνα, φτάνοντας στα υψηλότερα επίπεδα από τα τέλη του 2023. Και όπως είναι φυσικό, η αύξηση στο πετρέλαιο συμπαρασύρει τις τιμές των τροφίμων, των λογαριασμών του ηλεκτρικού και των μεταφορών. Δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα στα αμερικάνικα ΜΜΕ που λογαριάζουν σε ποιους τομείς θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί η ζωή των κατοίκων των ΗΠΑ με αυτά τα λεφτά: στον τομέα της υγείας, όπου σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα ένας στους τρεις δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο κόστος της υγειονομικής του περίθαλψης, στην στέγαση των 770.000 αστέγων, στην πληρωμή των λογαριασμών του ρεύματος για τα επόμενα τρία χρόνια όσων έχουν χαμηλό εισόδημα για να αναφέρουμε μόνο κάποια.
Την ίδια στιγμή, εντείνεται και ο κοινωνικός πόλεμος στο εσωτερικό. Τη σκυτάλη των απεργιακών κινητοποιήσεων των τελευταίων μηνών στην υγεία και στην εκπαίδευση παίρνουν περίπου 4.000 εργαζόμενοι στα εργοστάσια επεξεργασίας κρέατος της JBS, της μεγαλύτερης στον κόσμο πολυεθνικής εταιρείας στον τομέα, στο Κολοράντο, διαμαρτυρόμενοι για τους μισθούς πείνας και τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Πολλοί από τους εργαζόμενους είναι μετανάστες από την Αϊτή και η Σομαλία, οι οποίοι βρίσκονται υπό άμεση απειλή απέλασης, ωστόσο αποφάσισαν να απεργήσουν.
Επίσης, για τις 28 Μάρτη προετοιμάζεται η τρίτη σε σειρά κινητοποίηση υπό την αιγίδα του «No Kings», με τους διοργανωτές να λένε ότι θα είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στις ΗΠΑ και με σαφή αυτή τη φορά αντιπολεμικό χαρακτήρα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 21-22 Μαρτίου 2026.
