Γεράσιμος Λιβιτσάνος Εργαλειακή εκμετάλλευση της πανδημίας Μπορεί με κάθε … «κορονο-εβδομάδα» που περνά το κυβερνητικό σχέδιο για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης και της βαθιάς οικονομικής κρίσης που ακολουθεί σε αντιλαϊκή κατεύθυνση να γίνεται ολοένα πιο σαφές και συγκεκριμένο. Όμως γίνεται εξίσου ξεκάθαρο πώς αυτό θα «ξετυλιχθεί» μέσα σε κλίμα βαλτώδους συναίνεσης. Στοιχείο που διασφαλίζει η ύπαρξη μιας αποστασιοποιημένης ή στην καλύτερη μουδιασμένης αντιπολίτευσης. Τα γενικευμένης πολιτικής αποδοχής, μέτρα ανάσχεσης της μετάδοσης του ιού διασφαλίζουν την πολυδιάσπαση, την (αυτό)απομόνωση και εν τέλει την απουσία του κοινωνικού λαϊκού παράγοντα από τις εξελίξεις. Παρά τον όποιο ορθολογικό χαρακτήρα των μέτρων, δημιουργούν ένα αντικειμενικό δεδομένο που σαφώς διευκολύνει την σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος σε νέες βάσεις. Τέτοιες μάλιστα που να διαμορφώνουν τους όρους διαχείρισης των όσων έπονται. Οι κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών αποτελούν στο ευρύτερο σκηνικό την μόνη ηχηρή πολιτική «παραφωνία». Η Νέα Δημοκρατία είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως έχει επενδύσει πολιτικά στην φαινομενική κοινωνική αποδοχή της αντίληψης περί «έγκαιρης παρέμβασης» της, η οποία «απέτρεψε τα χειρότερα». Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι αυτό το στοιχείο είναι πρόσκαιρο, αφού και στο «καλύτερο σενάριο» δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμο το «μετά» της υγειονομικής κρίσης. Δηλαδή μια ύφεση που θα κινηθεί «από 6 έως 10%» όπως χαρακτηριστικά είπε την Πέμπτη στην Βουλή ο Χρηστος Σταϊκούρας. Αναθεωρώντας για 3η φορά τις εκτιμήσεις του οικονομικού επιτελείου. Θυμίζουμε πως αρχικά ο υπουργός Οικονομικών είχε μιλήσει για στασιμότητα του 0.1%, στην συνέχεια ύφεση που δεν θα ξεπεράσει το 5% ενώ τώρα πλέον κάνει λόγο για διψήφια νούμερα ανάσχεσης της οικονομίας. Αν και οι κυβερνητικοί υπουργοί δεν κρύβουν την άγνοια τους για την όξυνση των οικονομικών φαινομένων το κυβερνητικό σχήμα «ποντάρει» στο σενάριο της «υποχώρησης» της επιδημίας στο επόμενο δίμηνο ξεκαθαρίζοντας ότι αυτό που πρωτίστως ενδιαφέρει είναι η διατήρηση των επιπέδων της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Οι κινήσεις ενίσχυσης άλλωστε του χρηματοπιστωτικού συστήματος που παρουσιάζονται ως επιτυχίες, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δυνατότητα των τραπεζών να προσφέρουν αφειδώς δανειακές διευκολύνσεις, την ίδια ώρα που θα ελοχεύει ο κίνδυνος μίας ακόμη έμμεσης ανακεφαλαιοποίησής τους με χρήματα του δημοσίου. Στον ίδιο στόχο φυσικά είναι ενταγμένα και τα αντεργατικά μέτρα των ΠΝΠ που οδηγούν σε μειώσεις μισθών, αναστολές συμβάσεων, ελαστικοποίησης της εργασίας και αύξησης της υπο-απασχόλησης.
Με την κοινωνία σε απομόνωση οι συνιστώσες του πολιτικού σκηνικού δημιουργούν συνθήκες πολιτικού βάλτου ενόψει της επερχόμενης οικονομικής ύφεσης
Στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να επιφυλάσσει για τον εαυτό του έναν ρόλο μικρής παρεμβατικότητας στις εξελίξεις. Θεωρώντας προφανώς ότι στην παρούσα φάση δύσκολα θα ανατραπούν υπέρ του οι δημοσκοπικοί συσχετισμοί, προκρίνει την τακτική της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης». Δηλαδή την εκπόνηση και την κατάθεση ενός οικονομικού προγράμματος, της τάξης των 26 δις Η διαφοροποίηση του σε σχέση με την κυβερνητική τακτική συνίσταται στον «εμπροσθοβαρή» χαρακτήρα του. Δηλαδή στην ενίσχυση άμεσα με σημαντική ρευστότητα των επιχειρήσεων ανά κλάδο πριν εμφανιστούν τα σημάδια της ύφεσης τους επόμενους μήνες. To «πάζλ» συμπληρώνει το ΚΚΕ που παρά την πολιτική στήριξη αντιδράσεων στον χώρο της υγείας μετέχει στο ευρύτερο κλίμα ανοχής.
