Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Ανακάτεμα των μετεκλογικών σεναρίων
Στον… αστερισμό του Αντώνη Σαμαρά θα κινηθεί όπως όλα δείχνουν το επόμενο διάστημα το Μέγαρο Μαξίμου. Οι – επικοινωνιακές – πρωτοβουλίες του πρώην πρωθυπουργού την εβδομάδα που πέρασε μοιάζει να επιβεβαιώνουν ότι θα κινηθεί άμεσα στην κατεύθυνση της δημιουργίας κόμματος. Πράγμα που αυτόματα σημαίνει πως το ζητούμενο της αυτοδυναμίας στις επόμενες εκλογές απομακρύνεται ακόμη περισσότερο για τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο Αντώνης Σαμαράς φρόντισε να κάνει μία «θεσμική» κίνηση ζητώντας (έστω και τρία χρόνια αργότερα) από τον Άρειο Πάγο να διερευνήσει γιατί οι επικοινωνίες του βρέθηκαν παγιδευμένες με το λογισμικό Predator. Παράλληλα με – ελαφρώς χιουμοριστικά – βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδωσε απαντήσεις στις επικρίσεις της ηγεσίας της ΝΔ για τυχόν πρόθεσή του να κατέβει στις εκλογές δημιουργώντας πολιτικό φορέα.
Ο πυρήνας των επικρίσεων του Αντώνη Σαμαρά συνίσταται στο ότι η ΝΔ έχει μετατραπεί σε ένα «Σημιτικό» κόμμα. Κάτι που την έχει απομακρύνει από την εκλογική της βάση ενώ έχει «υπαγορεύσει» και συγκεκριμένες επιλογές της: Την πολιτική των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά, την υιοθέτηση μέτρων κατά της παραδοσιακής οικογένειας όπως ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών αλλά και η αγνόηση μικρομεσαίων στρωμάτων που παραδοσιακά στηρίζουν την ΝΔ από την διάθεση κοινοτικού χρήματος.
Στα αξιοσημείωτα καταγράφεται πως απέναντι στον δημόσιο λόγο του πρώην πρωθυπουργού η ΝΔ δεν φαίνεται να απαντά «συνολικά». Αντιθέτως το έργο αυτό έχουν αναλάβει συγκεκριμένα στελέχη του πολύ στενού περιβάλλοντος του Κ. Μητσοτάκη. Κυρίως η Ντόρα Μπακογιάννη – που έχει προσωπική κόντρα με τον Α. Σαμαρά εδώ και πολλά χρόνια – και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Η απροθυμία των υπόλοιπων «γαλάζιων» στελεχών να εμπλακούν σε αυτή την ιστορία φαίνεται να οφείλεται σε δύο λόγους: Πρώτον στο ότι ένα σημαντικό μέρος τους «μοιράζεται» ανάλογες ανησυχίες με αυτές του Α. Σαμαρά, έστω κι αν δεν διαχωρίζει την θέση του από την ΝΔ. Ο δεύτερος λόγος είναι η ειδική σχέση που φαίνεται να έχει αναπτύξει ο Αντώνης Σαμαράς με τον έτερο πρώην πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μια και κατά καιρούς έχουν ασκήσει παρόμοια κριτική σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Είναι σχεδόν αυτονόητο πως τυχόν κάθοδος του Αντώνη Σαμαρά στον εκλογικό στίβο θα έχει άμεσες επιπτώσεις στη Νέα Δημοκρατία. Ο πρώην πρωθυπουργός θεωρείται πως έχει σημαντικές οργανωτικές δυνατότητες (ιδίως στην Πελοπόννησο). Παράλληλα όμως απευθύνεται προνομιακά σε ένα πολιτικό κοινό μεταξύ της Ν.Δ και των κομμάτων που βρίσκονται στα δεξιά της (Ελληνική Λύση, ΝΙΚΗ, Ελπίδα, Λατινοπουλου). Πράγμα που αντικειμενικά σημαίνει ότι ακόμη και αν πιέσει περισσότερο αυτά τα κόμματα, «θα κόψει» και από την Ν.Δ.
Το κυβερνών κόμμα μετράται στις δημοσκοπήσεις περί του 26%-28% ενώ το ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας υπερβαίνει το 37%. Με βάση αυτά εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το πρόβλημα που δημιουργείται για το Μέγαρο Μαξίμου. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι είναι άγνωστη η στάση που θα τηρήσει ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά σε περίπτωση που στις εκλογές έχει ένα ποσοστό άνω του 3% και τεθεί ερώτημα (από το δεύτερο κόμμα) κυβέρνησης ειδικού σκοπού, για να διερευνηθεί π.χ η υπόθεση του «Σκανδάλου των Υποκλοπών».
Το Μέγαρο Μαξίμου δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει ακόμη στην τακτική του. Αν δηλαδή αυτή θα είναι οι πρόωρες εκλογές ώστε ένα «κόμμα Σαμαρά» να μην προλάβει να στηθεί, η θα επιλέξει την αναζήτηση κυβερνητικού εταίρου σε διαφορετική κατεύθυνση. Συγκεκριμένα προς το ΠΑΣΟΚ όπου πιθανολογείται μια εσωτερική κρίση αν τα δημοσκοπικά ποσοστά του συνεχίσουν να το φέρνουν στην 3η θέση, ενώ η Άννα Διαμαντοπούλου ολοένα και πιο θαρρετά εκφράζεται υπέρ της προοπτικής συγκυβέρνησης με την ΝΔ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 11-12 Ιουλίου 2026
