Χριστόφορος Καψάλης
Όλα τα είδαμε μέχρι τώρα στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο. Εκπληκτικές εμφανίσεις από τον μάγο της μπάλας Λιονέλ Μέσι, μυθιστορηματικό ποδοσφαιρικό ταξίδι για το Πράσινο Ακρωτήρι, στήριξη στον διαρκώς δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης, αλλά αυτό που θα χαρακτηρίζει στο διηνεκές τη διοργάνωση είναι η υπόθεση Μπάλογκαν.
Η απόφαση της FIFA να άρει την κόκκινη κάρτα που είχε δεχθεί ο αμερικανός ποδοσφαιριστής στον αγώνα των ΗΠΑ με τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και δικαιολογημένα θεωρείται επαίσχυντη. Το ποδόσφαιρο στηρίζεται στην ισονομία, στη συνέπεια των κανονισμών και στον σεβασμό των αποφάσεων που λαμβάνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Όταν μια τέτοια ποινή αναιρείται εκ των υστέρων χωρίς να υπάρχει απόλυτα τεκμηριωμένος λόγος, δημιουργούνται ερωτήματα για την αξιοπιστία της διοργάνωσης. Πόσο μάλλον όταν αυτή η απόφαση λαμβάνεται έπειτα από τηλεφώνημα του Τραμπ στον Ινφαντίνο.
Πρώτα απ’ όλα, η αλλαγή μιας τόσο σημαντικής απόφασης ενισχύει την αίσθηση ότι ορισμένες ομάδες ή ποδοσφαιριστές αντιμετωπίζονται με διαφορετικά κριτήρια. Οι κανονισμοί πρέπει να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους, ανεξάρτητα από τη φήμη ή τη σημασία ενός παίκτη. Διαφορετικά, υπονομεύεται η εμπιστοσύνη προς το ίδιο το άθλημα και την ακεραιότητα των θεσμών του.
Επιπλέον, η άρση της κόκκινης κάρτας αλλοιώνει τις συνέπειες των αγώνων. Οι ομάδες προετοιμάζονται με βάση τις ισχύουσες ποινές και ενδέχεται να επηρεάζονται αγωνιστικά από μια μεταγενέστερη αλλαγή.
Ακόμη και η UEFA καταδίκασε το γεγονός, ενώ το Ευρωκοινοβούλιο προανήγγειλε έναρξη έρευνας κατά του προέδρου της FIFA. Έκδηλα λοιπόν δημιουργείται η πεποίθηση πως το άθλημα διαλύεται από τους ίδιους τους προστάτες του, αμερικανοποιείται με διαλείμματα δροσιάς και άλλες αμέτρητες αμερικανίλες. Σκοτώνουν το ποδόσφαιρο και οφείλουν όλες οι πλευρές να πάρουν θέση πριν να είναι αργά.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 11-12 Ιουλίου 2026
