Γιώργος Παυλόπουλος
Η παρουσία του Μπόρις Τζόνσον στην ηγεσία των Τόρις και στη θέση του πρωθυπουργού, σηματοδοτεί κυρίως ένα πράγμα: Την ανάθεση της υπόθεσης του Brexit σε ένα γνήσιο εκπρόσωπο της βρετανικής αστικής τάξης και σε μιαν απολύτως έμπιστη κυβέρνηση, η οποία αποτελείται από ορκισμένους… Ταλιμπάν, πλήρως αφοσιωμένους στην υπεράσπιση των συμφερόντων της και αμείλικτους απέναντι στην κοινωνική πλειοψηφία και ειδικά τους πιο αδύναμους. Η υπόθεση, άλλωστε, είναι εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να συνεχίσει να την διαχειρίζεται η αδύναμη Μέι, η οποία δεν ήξερε ουσιαστικά τι ήθελε και προσπαθούσε να τετραγωνίσει τον κύκλο, ή να παραταθεί η εικόνα της ακυβερνησίας και της απαξίωσης.
Σημαίνουν, άραγε, τα παραπάνω ότι ο κύβος ερρίφθη και πλέον η έξοδος από την ΕΕ θα έχει συντελεστεί το αργότερο ως τις 31 Οκτωβρίου (τότε λήγει η παράταση που έχει δοθεί από τις Βρυξέλλες), ακόμη και χωρίς συμφωνία; Κάθε άλλο! Διότι εάν υπάρχει κάποιος που μπορεί να οδηγήσει την χώρα στην «κωλοτούμπα» χωρίς να τον πάρουν με τις πέτρες αυτός δεν μπορεί να είναι παρά ένας φανατικός υπέρμαχος της εξόδου. Ακριβώς όπως ο Τζόνσον, δηλαδή, ο οποίος με τη γραμμή του μπορεί να προκαλέσει τα αντανακλαστικά που θα οδηγήσουν σε εκλογές ή δεύτερο δημοψήφισμα — με τον ίδιο, στη συνέχεια, να δικαιολογείται λέγοντας ότι… φταίνε οι άλλοι.
Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να τεθεί, λοιπόν, δεν αφορά τις ικανότητες του Τζόνσον να κάνει ό,τι του πουν, αλλά τι είναι αυτό που θα του πουν. Με άλλα λόγια, ποια είναι η επιλογή του βρετανικού κεφαλαίου για τις σχέσεις του με την ΕΕ. Τα ψέματα τελείωσαν, η απάντηση πρέπει να δοθεί, αλλά δεν είναι εύκολη. Διότι πρέπει να συνυπολογιστούν η κατάσταση που επικρατεί στην ΕΕ, οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται και η γραμμή που χαράζει ο –ενισχυμένος- γαλλογερμανικός άξονας και, ταυτόχρονα, το παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, οι ευκαιρίες και τα ρίσκα που κρύβει μια νέου είδους προνομιακή συμμαχία με τις ΗΠΑ.
Έτσι, πρακτικά, από την επιλογή που θα γίνει τελικώς θα μάθουμε περισσότερα αναφορικά με το προς τα πού κινούνται τα πράγματα.
