Το δεύτερο κύμα καύσωνα μέσα σε ένα μήνα χτύπησε την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, με το θερμόμετρο να ξεπερνά σε πολλά σημεία τους 40 βαθμούς. Το 2019 θα συνεχίσει την παράδοση των προηγούμενων 8 ετών του 21ου αιώνα, που συγκαταλέγονται στα 10 πιο θερμά από το 1880. Την ίδια στιγμή, σε Αρκτική και Ανταρκτική τουρίστες σπεύδουν να αποθανατίσουν τους παγετώνες προτού περάσουν στην ιστορία…
Δεν τα βρήκαν Σοσιαλιστές-Podemos
Το παζάρι για την κατανομή των υπουργείων και τις αρμοδιότητές τους δεν οδήγησε σε συμφωνία και έτσι, ο ηγέτης των Σοσιαλιστών και επίδοξος πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, έχασε και τις δύο ψηφοφορίες που έγιναν στη βουλή αυτή την εβδομάδα για παροχή εμπιστοσύνης. Πλέον, υπάρχει περιθώριο δύο μηνών για μια ακόμη προσπάθεια με σκοπό τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, αλλιώς η χώρα οδηγείται σε νέες εκλογές, πιθανώς στις 10 Νοεμβρίου. Η ηγεσία των Unidas Podemos, πάντως, διαβεβαίωσε ότι ακόμη και τώρα παραμένει προσηλωμένη στον στόχο μιας «προοδευτικής διακυβέρνησης» με τον Σάντσεθ, ο οποίος με τη σειρά του είπε ότι παρά τις διαφορές, «μας ενώνει η υπόθεση της Αριστεράς». Ξέρετε, αυτής της Αριστεράς, τύπου ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και ΜέΡΑ 25…
Για την Ταϊβάν, πάμε και σε πόλεμο!
Ρητή και κατηγορηματική είναι η απειλή που διατυπώνει το Πεκίνο στη «Λευκή Βίβλο» που περιγράφει το γεωπολιτικό και στρατιωτικό δόγμα της Κίνας για τις επόμενες δεκαετίες. Εκεί ξεκαθαρίζει ότι μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια σε πολλά και να περιοριστεί στις επιδείξεις δύναμης σε πολλά θέματα, όμως η κόκκινη γραμμή του είναι η Ταϊβάν. Το νησί, δηλαδή, όπου το 1948 κατέφυγαν οι ηττημένες από τον Λαϊκό Στρατό δυνάμεις της αντιδραστικής Κουμιντάνγκ και αποτέλεσε από τότε ένα από τα προπύργια της αμερικανικής παρουσίας στον Ειρηνικό —χωρίς να αναγνωριστεί επισήμως ως χώρα. Εάν, σημειώνει, κάποιοι ανοίξουν θέμα ανεξαρτησίας της, θα κηρυχθεί αμέσως πόλεμος — την ίδια στιγμή που τίθεται στόχος δημιουργίας «ενόπλων δυνάμεων παγκόσμιας κλάσης» ως το 2050 το αργότερο.
Συμμαχία προθύμων στον Περσικό;
Οι ΗΠΑ δεν έχουν λόγο να αναλάβουν μόνοι την επιτήρηση του Περσικού και των κοιτασμάτων του — άλλωστε, σύντομα θα είναι ενεργειακά αυτόνομες. Οι Βρετανοί δεν έχουν την αναγκαία στρατιωτική ισχύ για να το επιχειρήσουν, καθώς το Ιράν δεν είναι Αργεντινή, Ούτε το Ορμούζ μοιάζει με Φόκλαντ και το 2019 με το 1982. Οι περιφερειακές δυνάμεις, ακόμη και το Ισραήλ, δεν θα εμπλακούν σε σύρραξη χωρίς την πλάτη κάποιου ισχυρού. Έτσι, η ιδέα είναι να συγκροτηθεί μία πολυεθνική δύναμη με τη συμβολή «πρόθυμων» χωρών προκειμένου να αντιμετωπίσουν την «απειλή» του Ιράν και της συμμάχου του Ρωσίας. Η Ελλάδα έχει συσφίξει πολύ τους δεσμούς της με Ουάσινγκτον, Λονδίνο και Τελ Αβίβ και η νέα κυβέρνηση τους επιβεβαιώνει και τους ενισχύει. Θα τους τιμήσει κιόλας;
