Πριν λίγους μήνες, κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης Μόντι, παρομοίασε τους άνεργους νέους της Ινδίας με «παράσιτα» και «κατσαρίδες». Η – μάλλον αυθόρμητη – απάντηση ήρθε από έναν 30χρονο απόφοιτο αμερικανικού πανεπιστημίου, τον Αμπχιτζίτ Ντίπκε, ο οποίος έγραψε στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Τι θα γινόταν εάν όλες οι κατσαρίδες ενώνονταν;». Η απάντηση δίνεται ήδη στους δρόμους της πολυπληθέστερης χώρας του κόσμου.
Το αίτημα που έφερε την έκρηξη
Η εξέγερση της νεολαίας συγκλονίζει την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η οποία σε μεγάλο βαθμό έχει αναλάβει τον ρόλο που είχε η Κίνα στο διεθνές καπιταλιστικό οικοδόμημα πριν από κάποιες δεκαετίες. Προκαλεί δε τριγμούς στο εθνικιστικό και αντιδραστικό καθεστώς που έχει χτίσει ο Μόντι (ένας ακόμη φίλος της Ελλάδας και του Ισραήλ…), ο οποίος μέχρι πρόσφατα φάνταζε πανίσχυρος και ακλόνητος. Το αρχικό αίτημα ίσως μοιάζει «επιμέρους» και ευτελές, καθώς αφορά στην αλλαγή του συστήματος των εξετάσεων που οδηγούν στις περιζήτητες ιατρικές σχολές, κάτι που κάθε χρόνο διεκδικούν πάνω από δύο εκατ. νέοι, αλλά πετυχαίνουν μόνο 130.000 – με πολλές οικογένειες να «ξεπουλιούνται», δεκάδες υποψήφιους να αυτοκτονούν και κάποια λαμόγια να πουλούν τα θέματα. Ήταν, όμως, το «κλειδί» που ελευθέρωσε το τζίνι της οργής, αποδεικνύοντας πάλι ότι η ιστορία δεν γράφεται ευθύγραμμα και με βεβαιότητες.
Άλλο ένα «δεν μπορώ να ανασάνω»
Εκρηκτική είναι η κατάσταση και στην Ιταλία, μετά το (νέο) έγκλημα που διέπραξαν οι καραμπινιέροι, το οποίο σφραγίστηκε από τη γνωστή κραυγή αγωνίας: «Δεν μπορώ να ανασάνω». Ο μαροκινής καταγωγής Αμπντεραχίμ Φατίρ ξεψύχησε στην άσφαλτο της Μπολόνια – εκεί έμενε εδώ και τρεις δεκαετίες – όπου τον είχαν ακινητοποιήσει δύο «όργανα της τάξης» και ένας πολίτης, ενώ τέσσερα μέλη του Ερυθρού Σταυρού, που είχαν φθάσει μαζί με ασθενοφόρο, στέκονταν παράμερα χωρίς να επεμβαίνουν, παρά τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του για βοήθεια. Οι τελευταίες στιγμές του αποθανατίστηκαν από ένα κινητό τηλέφωνο, με το σχετικό βίντεο – διάρκειας 6 λεπτών και 52 δευτερολέπτων – να αναρτάται στο διαδίκτυο και να πυροδοτεί ένα κύμα διαμαρτυριών και διαδηλώσεων, που συνεχίζονται παρά την άγρια καταστολή. Όσο για την ακροδεξιά κυβέρνηση Μελόνι (κι αυτή φίλη της Ελλάδας…), υποσχέθηκε δικαιοσύνη – αλλά και μηδενική ανοχή στους ταραξίες.
Η Ευρώπη φλέγεται – η ΕΕ αδιαφορεί
Οι εικόνες που εκτυλίσσονται σε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης είναι αναμενόμενες. Μετά τους αλλεπάλληλους καύσωνες του Ιουνίου και Ιουλίου, στη διάρκεια των οποίων έσπασαν (κατά πολύ) όλα τα προηγούμενα ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών, καθώς και την ξηρασία που παρατηρείται, σειρά έχουν πάρει οι καταστροφικές πυρκαγιές, που καταστρέφουν τεράστιες εκτάσεις, κυρίως σε Γαλλία και Ισπανία. Η κραυγή αγωνίας των επιστημόνων, αλλά και όσων υπακούν ακόμη στην κοινή λογική, για την εντεινόμενη απειλή της κλιματικής κρίσης, δεν βρίσκει ευήκοα ώτα στις περισσότερες κυβερνήσεις και τις Βρυξέλλες, όπου περιορίζονται να ρίχνουν τις ευθύνες στο (φυσικό, αλλά πολύ πιο έντονο φέτος) φαινόμενο Ελ Νίνιο. Αντιθέτως, μάλιστα, φροντίζουν να χαλαρώσουν ακόμη και τους υπάρχοντες κανόνες, επιτρέποντας στις βιομηχανίες να ρυπαίνουν περισσότερο και με μικρότερο κόστος – προφανώς, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, που απειλείται από Κινέζους και Αμερικανούς.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 25-26 Ιουλίου 2026
