Γιώργος Μιχαηλίδης
Η 27η Σύνοδος του ΟΗΕ για το Κλίμα λαμβάνει χώρα αυτές τις μέρες στο τουριστικό θέρετρο Σαρμ ελ Σέιχ της Αιγύπτου. Το ειδικό ενδιαφέρον φέτος εντοπίζεται στο γεγονός ότι η COP27 γίνεται εν μέσω ενεργειακής κρίσης και όξυνσης του ανταγωνισμού για άμεση ενεργειακή αυτονομία.πραγμα που, πρακτικά, σημαίνει μία νέα φρενίτιδα για ανεύρεση και εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και όπως-όπως εγκατάσταση ανεμογεννητριών, η-
λιακών πάνελ και άλλων «πράσινων εργαλείων» παραγωγής ενέργειας.
Τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ κάνουν λόγο για μια ανθρωπότητα που ήδη βαδίζει πάνω στο όριο μίας καταστροφής χωρίς επιστροφή. Δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους λόγω της ατμοσφαιρικής μόλυνσης εξαιτίας των ορυκτών καυσίμων, ούτε ο εκτοπισμός πληθυσμών για χάρη των εξορύξεων (σε ένα εκατομμύριο υπολογίζονται οι κάτοικοι της Μοζαμβίκης που ζουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς εξαιτίας των επενδύσεων ενεργειακών κολοσσών σε εξορύξεις φυσικού αερίου στη χώρα τους), αλλά και το τεράστιο κόστος που πληρώνει η ανθρωπότητα σε μια εποχή που αυξάνονται τα ακραία καιρικά φαινόμενα λόγω των αερίων του θερμοκηπίου. Τα τελευταία εγκλωβίζουν θερμότητα ίση με την έκρηξη 600.000 ατομικών βομβών ανά μέρα, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ. Παρά τις δεσμεύσεις των μεγάλων κρατών-ρυπαντών του πλανήτη για τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων μείωσης εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου, δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο για αισιοδοξία.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδεικνύει ότι μπροστά στον οικονομικό και γεωπολιτικό ανταγωνισμό των μεγάλων καπιταλιστικών δυνάμεων, η προστασία του περιβάλλοντος θεωρείται δευτερεύον καθήκον. Μόνο στη γειτονιά μας, στην Ανατ. Μεσόγειο, το Ισραήλ, η Τουρκία, η Ελλάδα, ο Λίβανος κι η Αίγυπτος, με την ενθάρρυνση και συμμετοχή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ιταλίας, ετοιμάζονται να τρυπήσουν και να εξορύξουν κάθε πιθανό κοίτασμα στον βωμό της μείωσης της ενεργειακής επιρροής της Ρωσίας και της δικής τους ανάδειξης σε πλεονεκτικότερη διεθνή θέση.
Ως μεγάλη ειρωνεία πρέπει να εκληφθεί το γεγονός ότι την ώρα που ξεκινούσε η παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα στην Αίγυπτο, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωνε νέες έρευνες για υποθαλάσσια κοιτάσματα. Η αδυναμία των καπιταλιστικών κρατών να ξεπεράσουν την αντίθεση ανάμεσα στις επιπτώσεις της κλιματικής καταστροφής και της ανάγκης τους για κέρδη είναι έκδηλη. Ακόμα και ο συμβολισμός της χρήσης εκατοντάδων ιδιωτικών τζετ, άρα επιπλέον εκπομπών, για την άφιξη των εθνικών αντιπροσωπειών σε μια διάσκεψη για το κλίμα, είναι ενδεικτικός.
