Αριστερές και κομμουνιστικές οργανώσεις από Ελλάδα, Αργεντινή, Τουρκία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, Χιλή και Μεξικό ζητούν με κοινό κείμενο να σταματήσουν άμεσα οι πολεμικές επιδρομές σε Ιράν και Λίβανο και να ηττηθεί ο επιθετικός άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ
Πρώτες υπογραφές:
KA – Κομμουνιστική Απελευθέρωση (Ελλάδα)
PO – Εργατικό Κόμμα (Αργεντινή)
SEP – Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (Τουρκία)
SWP – Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (Μεγάλη Βρετανία)
TIR – Επαναστατική Διεθνιστική Τάση (Ιταλία)
Fuerza 18 de Octubre (Χιλή)
GAR/Revolutionary Action Group (Μεξικό)
Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει ξεκινήσει μια παγκόσμια εκστρατεία επιθετικότητας για να αντιστρέψει την ιστορική του πορεία παρακμής, να εδραιώσει εκ νέου την παγκόσμια ηγεμονία του και τελικά να περικυκλώσει τον κύριο στόχο του, την Κίνα. Η προσπάθεια ριζικού μετασχηματισμού της Μέσης Ανατολής σύμφωνα με τα περιφερειακά συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχει εισέλθει στην πιο επιθετική και ολοκληρωμένη της φάση, φτάνοντας σήμερα σε ένα ιστορικό σημείο καμπής. Η αμερικανοϊσραηλινή επιθετικότητα έχει εξελιχθεί σε μια μαζική ιμπεριαλιστική εκστρατεία που στοχεύει στην πλήρη εξόντωση των κέντρων αντίστασης στην περιοχή, είτε πρόκειται για λαϊκά κινήματα, οργανώσεις αντίστασης ή ακόμη και καθεστώτα που δεν ευθυγραμμίζονται με τον σιωνισμό και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Το τελικό και σαφές νόημα αυτών των στρατηγικών κινήσεων είναι ότι, για την ολοκλήρωση της περιφερειακής κυριαρχίας, τώρα είναι η σειρά του Ιράν.
Πέρα από τα πλούσια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, το Ιράν είναι μία από τις πιο κρίσιμες χώρες στον κόσμο λόγω της γεωστρατηγικής του θέσης, του ελέγχου εμπορικών οδών, της ασφάλειας νερού και ενέργειας, καθώς και των αποθεμάτων σπάνιων γαιών και άλλων στρατηγικών ορυκτών. Με άλλα λόγια, το Ιράν βρίσκεται στο στόχαστρο όχι μόνο επειδή βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το μπλοκ ΗΠΑ–Ισραήλ, αλλά και επειδή οι τεράστιοι πόροι και δυνατότητές του διεγείρουν την όρεξη του παγκόσμιου κεφαλαίου. Στόχος του αμερικανικού ιμπεριαλισμού είναι να διατηρήσει την παγκόσμια υπεροχή του εγκαθιδρύοντας απόλυτη στρατιωτική και πολιτική κυριαρχία στην περιοχή. Μια πιθανή αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα σήμαινε την άρση του τελευταίου εμποδίου στην επέκταση του σιωνισμού. Οι ζωές του ιρανικού λαού δεν είχαν ποτέ αξία για αυτές τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις· πράγματι, οι πύραυλοι Tomahawk των ΗΠΑ που έπληξαν ένα σχολείο όπου σφαγιάστηκαν 165 μαθήτριες, η δολοφονία εκατοντάδων αμάχων και οι βομβαρδισμοί νοσοκομείων, πολιτικών υποδομών και διυλιστηρίων πετρελαίου που προκαλούν περιβαλλοντικές καταστροφές, αποτελούν την πιο σαφή απόδειξη αυτής της βαρβαρότητας.
3- Τα σενάρια που παρουσιάζονται στον ιρανικό λαό περιλαμβάνουν στρατούς κατοχής, εθνοτικές σφαγές, εμφύλιο πόλεμο, διαμελισμό της χώρας και αιματηρή χερσαία επιχείρηση. Ο ιρανικός λαός γνωρίζει ότι η ελευθερία μπορεί να κατακτηθεί μόνο μέσω της δικής του ανεξάρτητης οργάνωσης και της συλλογικής του δύναμης. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν εξυπηρετεί τίποτε άλλο παρά την καταστολή της φωνής των φτωχών εργαζομένων που αγωνίζονται εδώ και δεκαετίες και την επέκταση της καταστροφής. Η μόνη προοδευτική εναλλακτική στο Ιράν είναι η ήττα του ιμπεριαλισμού και η κλιμάκωση ενός ανεξάρτητου αγώνα, όπου οι καταπιεσμένοι του Ιράν καθορίζουν τη μοίρα τους με τα δικά τους χέρια.
4- Ταυτόχρονα με τον βομβαρδισμό του Ιράν, έχει εξαπολυθεί σφοδρή επίθεση κατά του Λιβάνου, ενώ συνεχίζεται ο φονικός αποκλεισμός της Γάζας. Ως αποτέλεσμα των βίαιων βομβαρδισμών στον Λίβανο που στοχεύουν κατοικημένες περιοχές, σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί, ενώ εκατοντάδες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί. Μετά τη δολοφονία του Νασράλα και της ηγετικής ομάδας το 2024, ο τρέχων στόχος είναι η πλήρης εξάλειψη της Χεζμπολάχ και η μετατροπή του Λιβάνου σε κράτος πλήρως ευθυγραμμισμένο με τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Ταυτόχρονα, η επίθεση του Ιράν σε γειτονικές αραβικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις πλήττει σοβαρά την εικόνα της παντοδυναμίας των ΗΠΑ. Οι εξαρτημένες μοναρχίες του Κόλπου είναι πολύ πιο δυσαρεστημένες με τις ΗΠΑ παρά με το Ιράν, καθώς υφίστανται σημαντικές οικονομικές απώλειες από έναν πόλεμο που ήθελαν να αποφύγουν. Η βιτρίνα οικονομιών τύπου Ντουμπάι (κερδοσκοπικό real estate, «φούσκες» κατασκευών, τουρισμός) έχει ραγίσει, καθώς εξυπηρετεί μόνο μια μικρή παγκόσμια ελίτ τύπου Επστάιν. Αυτή η καπιταλιστική «ανάπτυξη», που παρουσιάζεται ακόμη και ως «λύση» για την κατεστραμμένη Γάζα, βασίζεται στην ακραία εκμετάλλευση σύγχρονων σκλάβων — δεκάδων εκατομμυρίων μεταναστών εργατών στις πετρελαιομοναρχίες. Κάθε διεθνιστικός ταξικός αγώνας πρέπει να περιλαμβάνει και αυτό το ξεχασμένο τμήμα της παγκόσμιας εργατικής τάξης.
5- Οι επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης ιμπεριαλιστικής νίκης στο Ιράν θα έχουν αντιδραστικές συνέπειες σε παγκόσμια κλίμακα. Η επιθετικότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού θα κάνει ένα τεράστιο άλμα. Επομένως, η ήττα του αμερικανοϊσραηλινού συνασπισμού στο Ιράν αποτελεί θεμελιώδη στόχο για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του κόσμου στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Οι επιχειρήσεις που διεξάγονται σήμερα κατά της Κούβας και του Ιράν δεν στοχεύουν απλώς σε αλλαγή καθεστώτος, αλλά στην πλήρη εξάλειψη των κέντρων αντίστασης ενάντια στην αμερικανική ηγεμονία. Υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε νομιμοποίηση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας ως φορέα «ελευθερίας», είτε μέσα στο Ιράν, είτε στη διασπορά, πρέπει να καταδικαστεί. Καθήκον των επαναστατών είναι να συμμετέχουν στην αντίσταση χωρίς να εγκαταλείπουν την πολιτική τους ανεξαρτησία και να προβάλλουν την ανάγκη μιας νέας εργατικής ηγεσίας που θα ενώσει τους εργαζόμενους της περιοχής ενάντια στις καπιταλιστικές κυβερνήσεις.
6- Το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αφού κατέστειλε το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα τη δεκαετία του 1980, καθώς και πιο πρόσφατους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, διατήρησε τη λειτουργία μιας καπιταλιστικής οικονομίας, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια νέα ελίτ. Ορισμένες δομές ενός κράτους πρόνοιας ήταν ισχυρές, υπό την κάλυψη ισλαμικών παραδόσεων και θεσμών, αν και σταδιακά περιορίστηκαν από νεοφιλελεύθερες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, το άνοιγμα σε επενδύσεις ακόμη και από δυτικές χώρες, με μια ανθηρή χρηματιστηριακή αγορά, Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και ιδιωτικοποιήσεις εκτός του πετρελαϊκού τομέα.
Το αντίπαλο μπλοκ προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία, δεν αποτελεί επίσης μια πολιτική και κοινωνική εναλλακτική. Αντίθετα, επιδιώκει να ενισχυθεί μέσω χαμηλού κόστους εργασίας και της ακραίας περιστολής των εργατικών και λαϊκών ελευθεριών. Ο στόχος της ήττας του μπλοκ ΗΠΑ–ΝΑΤΟ–ΕΕ δεν εξυπηρετείται—αντίθετα υπονομεύεται—από τη λογική που συναντάται σε ρεύματα της Αριστεράς, τα οποία υιοθετούν την αντίληψη ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Αυτό συνιστά εκδήλωση πολιτικής αδυναμίας και αποφυγή των ευθυνών που συνεπάγονται οι ταξικοί αγώνες.
7- Παρά τις προσπάθειες του Τραμπ να την παρουσιάσει ως μια πρωτοφανή επιτυχία, μια ολοκληρωτική νίκη, η αλήθεια είναι ότι η επίθεση στο Ιράν έχει συναντήσει μια απροσδόκητη αντίσταση, σε τέτοιο βαθμό ώστε πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάζονται να ζητούν (εκβιαστικά) τη βοήθεια της Ευρώπης και ακόμη και της Κίνας για να αποδεσμευτεί το Στενό του Ορμούζ. Επιπλέον, και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αυτός ο πόλεμος είναι ο πιο αντιδημοφιλής πόλεμος που έχει υπάρξει ποτέ, με λίγο πάνω από 30% λαϊκή υποστήριξη στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η αντίθεση στον πόλεμο κατά του Ιράν μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό πεδίο για την ανάπτυξη ενός αντικαπιταλιστικού κινήματος στην κορυφαία ιμπεριαλιστική δύναμη. Σοβαρές αντιφάσεις αναδύονται στο στρατόπεδο του δυτικού ιμπεριαλισμού. Οι εξελίξεις ενδέχεται να αποκτήσουν μια απρόβλεπτη δυναμική, με αλυσιδωτές αντιδράσεις σε έναν κύκλο ενεργειακής κρίσης, οδηγώντας σε όξυνση των φαινομένων κρίσης — ιδιαίτερα στην Ευρώπη — εάν ο πόλεμος δεν είναι σύντομος. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αντιθέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης εντείνονται. Είναι καθήκον του ταξικού επαναστατικού κινήματος να θέσει ως άμεσο στόχο τη διάλυση του ΝΑΤΟ και το κλείσιμο όλων των στρατιωτικών βάσεων που εξυπηρετούν μια δολοφονική πολεμική μηχανή.
8 – Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός οδηγεί με ταχείς ρυθμούς προς έναν παγκόσμιο πόλεμο. Η αποτροπή της αμοιβαίας σφαγής μπορεί να διασφαλιστεί μόνο από εκείνους που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους και που σήμερα μοιράζονται τον πόνο, τους νεκρούς, την καταστροφή, τη φτώχεια και τον ξεριζωμό — δηλαδή τις εργατικές τάξεις και τους λαούς όλου του κόσμου. Ένα διεθνιστικό εργατικό κίνημα οφείλει να εκφράσει αυτή την πεποίθηση και τη δυνατότητα μιας επαναστατικής ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος.
Κάτω τα χέρια από το Ιράν!
ΗΠΑ–Σιωνιστικό Ισραήλ, έξω από τη Μέση Ανατολή!
Εμπρός για την ήττα του αμερικανοϊσραηλινού γενοκτονικού συνασπισμού!
Σταματήστε άμεσα τον βομβαρδισμό του Λιβάνου!
Τέλος στον φονικό αποκλεισμό της Κούβας και της Γάζας!
Για την επαναστατική ενότητα των λαών της Μέσης Ανατολής χωρίς καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική κυριαρχία!
Για ένα διεθνές ταξικό μέτωπο ενάντια στις καπιταλιστικές κυβερνήσεις και τους πολέμους τους!
Εργάτες και καταπιεσμένοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!
For the defeat of the aggression of the US and Israel against Iran
Let us organize an international mobilization and campaign
- US imperialism has embarked on a global campaign of aggression to reverse its historical trend of decline, re-consolidate its global hegemony, and ultimately encircle its primary target, China. The endeavor to radically transform the Middle East in line with the regional interests of US imperialism and Israel has entered its most aggressive and comprehensive phase, reaching today a historical breaking point. The US-Israeli aggression has evolved into a massive imperialist campaign aiming to completely liquidate centers of resistance in the region, whether they are popular movements, resistance organizations, or even regimes that do not align with Zionism and American imperialism. The ultimate and overt meaning of these strategic moves is that, for the sake of finalizing regional dominance, it is now Iran’s turn.
- Far beyond its rich oil and natural gas reserves, Iran is one of the most critical countries in the world due to its geostrategetic position, dominance over trade routes, water and energy security, and its reserves of rare earth elements and other strategic minerals. In other words, Iran is directly in the crosshairs not only because it is at odds with the US-Israeli bloc, but also because its vast resources and opportunities whet the appetite of global capital. The aim of US imperialism is to preserve its global supremacy by establishing absolute dominance in the region militarily and politically. A potential regime change in Iran would mean the removal of the final obstacle to Zionist expansion. The lives of the Iranian people have never held value for these imperialist powers; indeed, the US Tomahawk missiles striking a school where 165 schoolgirls were massacred, the killing of hundreds of civilians, and the bombing of hospitals, civilian infrastructure, and oil refineries in a way that triggers environmental disasters is the most concrete declaration of this barbarism.
3-The scenarios presented to the Iranian people consist of foreign occupation armies, ethnic butchery, civil war, the partition of the country, and a bloody ground operation. The Iranian people know that freedom can only be won through their own independent organization and collective power. Imperialist war serves no purpose other than suffocating the voices of the poor laborers who have struggled for decades and bringing destruction. The only progressive alternative in Iran is the defeat of imperialism and the escalation of an independent struggle in which the oppressed of Iran determine their own destiny with their own hands.
4- Simultaneously with the bombardment of Iran, a fierce assault has been launched against Lebanon, while the murderous blockade of Gaza continues. As a result of brutal bombardments of Lebanon targeting civilian residential areas, nearly one million people have been displaced, hundreds have been killed and injured. Following the assassination of Nasrallah and the leadership cadre in 2024, the current goal is the total elimination of Hezbollah and the transformation of Lebanon into a state fully aligned with Western imperialism. At the same time, Iran’s attack on neighboring Arab countries that host U.S. bases, seriously damages the image of U.S. omnipotence and arrogance. The subordinate Gulf monarchies are far more dissatisfied with the United States than with Iran, as they suffer significant economic losses from a war they wanted to avoid. The façade of Dubai-style economies (speculative real estate, bubble-construction, tourism) has cracked, since it is also serving a small global Epstein-type elite. This capitalist “development,” which is even presented as a “solution” for the devastated Gaza, is based on the most extreme exploitation of modern slaves—the tens of millions of migrant workers in the petro-monarchies.Any internationalist class struggle must also include this forgotten part of the global working class.
5- The effects of a potential imperialist victory in Iran would manifest reactionary consequences across the globe. The aggression of US imperialism would make a massive leap forward. Therefore, the defeat of the US-Israeli coalition in Iran is a fundamental goal upon which all progressive forces in the world must unite in the anti-imperialist struggle. The operations currently carried out specifically against Cuba and Iran are not merely regime-change targets; they are attempts to completely liquidate the centers of resistance against US imperialist hegemony in the region and the world. Under these conditions, any kind of legitimation of the imperialist aggression as bearer of freedom for the working classes, either inside Iran or among the diaspora, is to be strongly condemned and opposed, in particular by the organisations opposing the Islamic regime from a working class standpoint. The duty of revolutionaries is to participate in the resistance against imperialist and Zionist aggression without renouncing their political independence, and showing the necessity of a new, working class leadership to merge with all workers of the region against capitalist governments, to form the mass movement of joint rebellion that can effectively wipe the presence of imperialism and Zionism from West Asia.
6- The regime of the Islamic Republic, after suppressing the labor and communist movement in the 1980s, as well as more recent workers’ and popular struggles, maintained the functioning of a capitalist economy while creating a new elite. Some structures of a welfare state were strong, under the cover of Islamic traditions and institutions, although they were gradually curtailed by neoliberal economic reforms, the opening of investments even from Western countries, with a thriving stock exchange, Special Economic Zones, and privatizations outside the oil sector. The opposing bloc to the United States, led by China and Russia, does not constitute a political and social alternative, also. On the contrary, it seeks to strengthen itself through low labor costs, and the extreme curtailment of workers’ and popular freedoms. The goal of defeating the US–NATO–EU bloc is not served—indeed, it is undermined—by the logic found in currents of the left that follow the notion that “the enemy of my enemy is my friend.” This represents a manifestation of political weakness and an evasion of the responsibilities entailed in the class struggles.
7- Despite Trump’s efforts to sell it as an unprecedented success, a total victory, the truth is that the aggression on Iran has encountered an unexpected resi stance, so much that now the US is compelled to ask (blackmailing) Europe’s help and even China’s, to unblock the Strait of Hormuz. Furthermore, and this is of great importance, this war is the most unpopular war ever, with little over 30% popular support inside the US. Opposition to the war on Iran can be a powerful terrain for the growth of an anti-capitalist movement in the top imperialist power. Serious contradictions are emerging within the camp of Western imperialism. Developments may take on an unpredictable dynamic, with chain reactions in a cycle of energy crisis, leading to an intensification of crisis phenomena—especially in Europe—if the war is not short. In this context, the contradictions between the United States and Europe are intensifying. It is the duty of the class-based revolutionary movement to set as its immediate goal the dissolution of NATO and the closure of all military bases that serve a murderous war machine.
- Capitalist competition rapidly drives toward global war. The prevention of mutual slaughter can only be ensured by those who have nothing to divide among themselves and who now share pain, the dead, destruction, poverty, and displacement — that is, the working classes and the peoples of the whole world. An internationalist working class movement must represent this conviction and the possibility of a revolutionary overthrow of the capitalist system.
Hands Off Iran!
Us-Zionist Israel, Get Out of the Middle East!
Forward For the Defeat of the US-Israeli Genocidal Coalition!
Stop The Bombardment of Lebanon Immediately!
End The Deadly Blockade of Cuba and Gaza!
For the revolutionary unity of the peoples of the Middle East, free from capitalist and imperialist domination!
For an international and internationalist class front against the capitalist governments and the wars of capital!
Workers and oppressed of the world, let us unite!
First signatures:
KA – Communist Liberation (Greece)
PO – Workers Party (Argentina)
SEP – Socialist Workers Party (Turkey)
SWP – Socialist Workers Party (Great Britain)
TIR – Revolutionary Internationalist Tendency (Italy)
Fuerza 18 de Octubre (Chile)
GAR/Revolutionary Action Group (Mexico)
