Η Μαρία Μπικάκη μέλος συντονιστικού ΚΕΔΔΑ και Αριστερής Πρωτοβουλίας Βύρωνα, υποψήφια ευρωβουλεύτρια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συνεργασία, δίνει συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό
Σε όλους και όλες που βλέπουν τη ζωή τους να χειροτερεύει, λόγω της πολιτικής κυβερνήσεων, ΕΕ, κεφαλαίου, λέω «να μην αφήσουν κανένα περιθώριο για να εκληφθεί το εκλογικό αποτέλεσμα ως πράσινο φως για τη συνέχιση αυτής της πολιτικής από τα κόμματα που από κοινού την υπηρετούν. Να μην αδιαφορήσουν, να χρησιμοποιήσουν την ψήφο τους για να στείλουν μήνυμα καταδίκης», τονίζει στο Πριν η Μαρία Μπικάκη, υποψήφια ευρωβουλεύτρια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συνεργασία.
Κι απαντώντας σε λογικές «χαμένης ψήφου», τονίζει πως «τίποτα από όσα ακυρώσαμε, όπως η απαγόρευση των διαδηλώσεων, δεν κρίθηκε στα έδρανα, αλλά στους αγώνες». Γι’ αυτό καλεί εργαζόμενους και νέους να ψηφίσουν όπως αγωνίζονται, ανατρεπτικά, ανυπάκουα, αντικομφορμιστικά.
▶ Τελευταίες ώρες πριν τις εκλογές. Ποιους λόγους θα ξεχώριζες σε κάποιον/α για να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συνεργασία;
Καταρχάς, οι άνθρωποι που είμαστε μαζί σε συλλογικότητες, κινήματα, σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, κινήσεις περιφερειών και πόλεων χρειάζεται να στηρίξουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά για να δώσουμε δύναμη στους δικούς μας αγώνες την επόμενη μέρα. Να γίνει ορατό και στο πολιτικό επίπεδο το ρεύμα της ανυπακοής, που καταγράφεται σε αυτούς τους χώρους με αρκετά μαζικούς όρους. Να ξεπεραστεί η ανάθεση των πολιτικών αναζητήσεων του κόσμου της αμφισβήτησης και της κομμουνιστικής αναζήτησης στα κόμματα του κοινοβουλευτικού δρόμου και της συστημικής αριστεράς.
Όμως, θα έλεγα και σε όλους και όλες που βλέπουν ότι η ζωή τους χειροτερεύει από τις επιλογές των κυβερνήσεων, των καθεστωτικών κομμάτων, της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος, να μην αφήσουν κανένα περιθώριο για να εκληφθεί το εκλογικό αποτέλεσμα ως πράσινο φως για τη συνέχιση αυτής της πολιτικής από τα κόμματα που από κοινού την υπηρετούν. Να μην αδιαφορήσουν, αλλά να χρησιμοποιήσουν την ψήφο τους για να στείλουν μήνυμα καταδίκης αυτών των κομμάτων και ταυτόχρονα θέλησης η κατάσταση να πάει αλλιώς, αριστερά, ανατρεπτικά, αντικαπιταλιστικά στηρίζοντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Για να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε και τη ζωή που μας αξίζει σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, φιλίας των λαών, χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους. Τα θέλουμε όλα και για όλους/ες.
▶ Σας κατηγορούν πως είναι μαξιμαλιστικά όλα αυτά, πως δεν γίνονται…
Εμείς, λοιπόν, απαντάμε ότι είδαμε που μας έφτασαν τα μινιμαλιστικά, με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που όχι μόνο κόστισε στην αξιοπιστία της αριστεράς, αλλά και στην ελπίδα ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Με τη διατήρηση άθικτης της δύναμης της πλουτοκρατίας και τα νέα μνημόνια της φτώχειας, απογοήτευσαν και οδήγησαν ξανά κόσμο στην αγκαλιά της συντήρησης, που προβάλλει ως μονόδρομο τον καπιταλισμό. Ή λοιπόν θα συγκρουστούμε απαιτώντας μισθούς, μείωση ωρών εργασίας, συντάξεις, δημόσια και δωρεάν κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, να μπει τέρμα στην λεηλασία ανθρώπων και φύσης και στην κυριαρχία του κεφαλαίου, έξω από τους πολεμικούς ανταγωνισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ή θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Ας μην επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, τις αποτυχημένες συνταγές με νέους εκτελεστές, όπως ΝΕΑΡ ή ΜΕΡΑ25 και λίγο πολύ και τους ίδιους πρωτεργάτες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
▶ Μεγάλο μέρος του κόσμου είναι κατά της ΕΕ και της πολιτικής της. Παρόλα αυτά ελάχιστες πολιτικές δυνάμεις αναδεικνύουν μια γραμμή ρήξης και αποδέσμευσης, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μπορεί να συσπειρώσει αυτό;
Όταν στις δημοσκοπήσεις βγαίνει ότι το 53% στη χώρα μας είναι αρνητικό για την ΕΕ, προφανώς μπορεί να υπάρξει ένα μαζικό πολιτικό κίνημα που θα συσπειρώσει στην κατεύθυνση της απειθαρχίας, ρήξης και αποδέσμευσης με αριστερό διεθνιστικό αντικαπιταλιστικό πρόσημο. Αλλά, κόμματα όπως το ΚΚΕ, λειτουργούν αποσυσπειρωτικά γι’ αυτόν τον στόχο, γιατί δεν τολμούν πλέον να μιλούν για ρήξη και έξοδο από την ΕΕ, καλλιεργούν φοβικά σύνδρομα, μεταθέτοντας στο απώτερο μέλλον τη σύγκρουση, με το επιχείρημα ότι τώρα είναι καταστροφικό το έξω από την ΕΕ, το έξω από το ευρώ. Έτσι, επιδρούν συντηρητικά και δεν συμβάλλουν στο να δημιουργηθεί αυτό που επικαλούνται ότι λείπει, η ωρίμανση των συνθηκών, που δεν θα πέσει από τον ουρανό.
Ενώ και άλλα κόμματα που αναφέρονται στην αριστερά ή τον αντικαπιταλισμό καταχωνιάζουν, αρνούνται ή και πολεμούν ως μη ρεαλιστικό και κατανοητό από τις μάζες τον στόχο της αποδέσμευσης και λειτουργούν ως τροχοπέδη στη συσπείρωση και κοινή στάση της αριστεράς γύρω από αυτόν τον στόχο. Το ΜέΡΑ25 καλλιεργεί και αυταπάτες για τον ρόλο της ΕΕ, μιλώντας για δυνατότητα μεταρρύθμισης της λυκοσυμμαχίας των επιχειρηματικών ομίλων σε ένωση για το συμφέρον των λαών.
Όταν το 53% είναι αρνητικό για την ΕΕ, μπορεί να υπάρξει ένα μαζικό πολιτικό κίνημα για ρήξη και αποδέσμευση με αριστερό διεθνιστικό αντικαπιταλιστικό πρόσημο.
▶ Κάποιοι λένε πως «καλά τα λέτε», αλλά αφού μάλλον δεν βγάζετε ευρωβουλευτή, θα ψηφίσω κάτι άλλο. Τι τους απαντάς;
Ότι τα εκβιαστικά διλήμματα για τη χαμένη ψήφο έχουν μπαγιατέψει. Χρειάζεται ο αριστερός κόσμος να χειραφετηθεί από τον εγκλωβισμό του σε αυτά. Να ξεπεράσει την ανάθεση της εκπροσώπησής του στη ρεφορμιστική συστημική αριστερά με τη λογική του μικρότερου κακού και να βλέπει την ανατρεπτική αριστερά ως δύναμη μόνο για κινηματική δράση. Όσα εμπόδια και να βάζουν με τα εκλογικά συστήματα και τα καθεστωτικά μίντια για να περιθωριοποιήσουν την αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά, εμείς διεκδικούμε να είμαστε παρόντες παντού, ορατοί και δυνατοί για να εκφράζουμε τα εργατικά συμφέροντα για να τους χαλάμε τα σχέδια. Και ως αντιδιαχειριστική δύναμη δεν θα παγιδευτούμε στο κυνήγι μιας έδρας, όπως άλλοι, που εξαντλούν την παρέμβασή τους στα κοινοβούλια. Τίποτα εξάλλου από όσα ακυρώσαμε, όπως η απαγόρευση των διαδηλώσεων, δεν κρίθηκε στα έδρανα, αλλά στους αγώνες. Στις εκλογές, λοιπόν, να πάρουν όλοι θέση επιλέγοντας πολιτικές και να μην αρκεστούν στη μισή αντίσταση, τη μισή ρήξη, το μικρότερο κακό. Να ψηφίσουν όπως αγωνίζονται, ανατρεπτικά, ανυπάκουα, αντικομφορμιστικά, άρα ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
▶ Ο Κ. Μητσοτάκης θέλει σταθερότητα την επόμενη μέρα. Θα την έχει;
Η σταθερότητα του Μητσοτάκη σημαίνει πιο βαθιά στους πολέμους και στην εξαθλίωση. Ο καυγάς με τα κόμματα της αντιπολίτευσης γίνεται για να καλύψουν τη συμφωνία τους στα καίρια ζητήματα, το σύστημα εκμετάλλευσης, τη φτώχεια, την ασυδοσία της πλουτοκρατίας, τη θέση της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ και να μας πείσουν ότι ενδιαφέρονται για το καλό μας. Ας απεγκλωβιστεί πια ο αριστερός κόσμος από ταλαντεύσεις και αναστολές για το τι θα γίνει, αν διαλέξουμε τη σύγκρουση με το εκμεταλλευτικό σύστημα, όταν πλέον είναι φανερό ότι η καπιταλιστική βαρβαρότητα με τους πολέμους, την εξαθλίωση και την ακροδεξιά επέλαση, μας σπρώχνει σε επικίνδυνες ατραπούς. Είναι στο χέρι όλων μας και στις εκλογές και στις επόμενες μάχες να διαλέξουμε τον δρόμο της ανατροπής για να μη βυθιστούμε στο χάος της καταστροφής.
▶ Αρκετοί συνδυασμοί μιλούν για Αριστερά, αλλά πολύς κόσμος θεωρεί πως λείπει μια μάχιμη Αριστερά. Πως θα συμβάλλει σε αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τις αδυναμίες και τις ελλείψεις της, έχει συμβάλλει στην ανάδειξη των προβλημάτων, των αιτιών και των ενόχων, την υπεράσπιση των λαϊκών αναγκών, την εργατική και λαϊκή οργάνωση, την εκδήλωση αγώνων κόντρα σε κεφάλαιο, ΕΕ και το πολιτικό τους προσωπικό. Με τη συμβολή των μελών της, των φίλων της και των μέχρι σήμερα ανένταχτων αγωνιστών/στριών μπορεί να πλαισιωθεί, να αναβαθμίσει την παρέμβασή της, σε ανεξαρτησία και διαχωρισμό από τη ρεφορμιστική αριστερά, τον προσανατολισμό της για τη στρατηγική της κατεύθυνση τη σοσιαλιστική κοινωνία, τη δημοκρατική της λειτουργία. Μπορεί με τη σταθερή μετωπική της απεύθυνση σε άλλες δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να συμβάλλει στη συγκέντρωση δυνάμεων σε ένα μαζικό πόλο της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας, σε κίνημα εργατικής χειραφέτησης και στο άνοιγμα του δρόμου για την επανάσταση και τον σοσιαλισμό.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στις 08-06-2024
