Γιάννης Φωτίου
▸ Συσπείρωση των δυνάμεων που παλεύουν για ανατροπή
Πραγματοποιήθηκε, παρά την καλοκαιρινή βροχή, η πολιτική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Πέμπτη στην πλατεία Αυδή, με θέμα την πρόταση του μετώπου «για την εργατική αντεπίθεση και την αντικαπιταλιστική ανατροπή». Οι τοποθετήσεις στάθηκαν στη σημερινή πολεμική συγκυρία, τους παγκόσμιους καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, τη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ και την αναγκαία απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην εμπλοκή της Ελλάδας στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ. Η Αντωνία Βαφειάδου μίλησε χαρακτηριστικά για τον πέμπτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία και την αντιρωσική υστερία, για τη «θνησιγενή εκεχειρία» στον πόλεμο κατά του Ιράν και για την κυβέρνηση της ΝΔ που γαντζώνεται στις πολεμικές εξορμήσεις περιμένοντας τα «ψίχουλα από το ιμπεριαλιστικό τραπέζι» ως ανταμοιβή.
Ζητούμενο είναι να φύγει όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά και η αντιδραστική πολιτική της, αγώνας για ρήξη με τους πυλώνες της αστικής κυριαρχίας
Η Σύλβια Κοιλάκου παρουσίασε την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη «συγκρότηση εργατικού, λαϊκού, ανατρεπτικού πόλου κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης, με στόχο την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης». Βασικά στοιχεία της πρότασης είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση αλλά και η πολιτική της, άρα η πάλη για την ανατροπή των θεμελίων της αστικής πολιτικής, μεταξύ άλλων, η έξοδος από ΕΕ και ΝΑΤΟ. Στο κέντρο της βρίσκεται ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, καθώς δεν γίνονται αγώνες ανατροπής με την ΓΣΕΕ, αλλά ούτε και με τις «πρωτιές» του ΠΑΜΕ που δεν καταλήγουν σε πραγματικούς αγώνες και στόχους ρήξης. Η πολιτική πρόταση απευθύνεται σε πολιτικές δυνάμεις και στον κόσμο του αγώνα, που κατανοούν πως είναι αδιέξοδος ο εγκλωβισμός σε «αριστερές πτέρυγες» ρεφορμιστικών δυνάμεων ή «κριτικής στήριξης» στο ΚΚΕ. Ο Νικόλας Σκούφογλου υπογράμμισε την ανάγκη αντίθεσης σε μια «παρατεταμένη προεκλογική περίοδο ομαλότητας» χωρίς αγώνες και με κοινοβουλευτικό ρεαλισμό. Τόνισε τη θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ «ότι δεν έχουμε κανένα κοινό με τα αφεντικά μας και το ελληνικό κράτος στον ανταγωνισμό του με τον τουρκικό καπιταλισμό». Επίσης μίλησε για το φαινόμενο των κομμάτων ΙΧ γύρω από έναν πανίσχυρο πρόεδρο ή γραμματέα και κομμάτων της αριστεράς που «λειτουργούν περισσότερο σαν επιχειρήσεις παρά σαν πολιτικές οργανώσεις». Ο Γιάννης Σηφακάκης αναφέρθηκε στις αντιστάσεις στις ΗΠΑ και αλλού ενάντια στον πόλεμο, στον αυταρχισμό και στην ακροδεξιά, υπενθύμισε τις απεργίες αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στην Ιταλία. Απέρριψε την κυβερνώσα αριστερά και τόνισε την ανάγκη για καθαρή επαναστατική στρατηγική και ταυτόχρονα ενιαιομετωπική ταχτική.
Ακολούθησαν παρεμβάσεις: Ο Πάνος Παπανικολάο έθεσε το ερώτημα ποιος θα καρπωθεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, τονίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης της επαναστατικής αριστεράς με βάση και την πείρα του δημοψηφίσματος του 2015. Ο Στέλιος Φαζάκης από το Κόκκινο Νήμα τοποθετήθηκε θετικά στην ενωτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλώνοντας την πολιτική στήριξή της και στις επόμενες εκλογές. Η Πένυ Γαλάνη (Μετάβαση) και ο Μιχάλης Κατερίνης Λινάρδος (Αναμέτρηση) τόνισαν την ανάγκη συζήτησης, κοινής δράσης στο κίνημα και κοινών πρωτοβουλιών όπως το March to Gaza και η Αντιπολεμική Δράση, και ξεπέρασμα του κατακερματισμού και των διασπάσεων. Ο Κώστας Γεωργόπουλος από την ΚΕΜΑ μίλησε για την ανάγκη συσπείρωσης όλου του δυναμικού των αντιμνημονιακών αγώνων που προδόθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η συζήτηση για την ανασυγκρότηση και τη συσπείρωση των δυνάμεων της ανεξάρτητης ανατρεπτικής, αντικαπιταλιστικής αριστεράς σίγουρα θα συνεχιστεί.
