Αλλος ένας εργοδοτικός και κρατικός «εμπρησμός» σημειώθηκε την Πέμπτη σε εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο με αποτέλεσμα από την έκρηξη και τη φωτιά που ακολούθησε να τραυματιστούν συνολικά έντεκα εργάτες εκ των οποίων ο ένας εξέπνευσε στο νοσοκομείο ΚΑΤ την Κυριακή το πρωί. Ο 54χρονος νοσηλευόταν με βαριά εγκαύματα τα οποία κάλυπταν το 90% του σώματος του. Άλλοι δύο εργάτες παραμένουν διασωληνωμένοι με πολύ σοβαρά εγκαύματα. Δεν ήταν ούτε «ατομική ευθύνη», ούτε η «κακιά στιγμή». Το σκηνικό του «εγκλήματος» ήταν έτσι στημένο από την εργοδοτική απαίτηση για γρήγορο κέρδος και την ανυπαρξία κρατικών ελέγχων, ώστε να ήταν θέμα χρόνου το «ατύχημα». Σε γειτονικό χώρο από το σημείο όπου γίνονταν ηλεκτροσυγκολλήσεις υπήρχε βυτιοφόρο, οι φιάλες προπανίου δεν ήταν σε απόσταση ασφαλείας, δεν τηρήθηκε κανένα πρωτόκολλο εκκένωσης μετά την πρώτη έκρηξη (8 από τους 11 τραυματίστηκαν με τη δεύτερη έκρηξη), ενώ τις γειτονικές επιχειρήσεις έκλεισαν σωματεία και συνδικαλιστές της περιοχής και όχι η αστυνομία. Κανένα σύστημα πυρασφάλειας, ένας κρουνός για έκταση 2.000 τ.μ. όταν μόνο στον Ασπρόπυργο, μια βιομηχανική περιοχή, έχουν ξεσπάσει 460 πυρκαγιές.
Συνολικά, η Δυτική Αττική έχει μετατραπεί σε πίσω αυλή της Αθήνας, με πλήθος βιομηχανικών και άλλων μονάδων, εκ των οποίων τουλάχιστον 20 ανήκουν στην κατηγορία Σεβέζο, δηλαδή μπορούν να προκαλέσουν ατύχημα μεγάλης έκτασης και έντασης. Καθώς δεν υπάρχει κανένας έλεγχος και καμία υποδομή ασφαλείας ήταν θέμα τύχης να έχει η Αττική τη δική της Βιολάντα. «Δεν υπάρχουν μέτρα προστασίας, συνεχίζει να επικρατεί ασυδοσία», δήλωσε ο Π. Ρεντούμης από το ΕΚ Ελευσίνας-Δυτικής Αττικής. Τα συστημικά ΜΜΕ έθαψαν το σκέλος των εργοδοτικών-κρατικών ευθυνών και παρουσίασαν το γεγονός ως ατύχημα. Αυτό το έγκλημα πέρασε στα ψιλά. Κανένα ΜΜΕ δεν πήγε έξω από τα νοσοκομεία όπου νοσηλεύονται οι εργάτες, δεν πήραν δηλώσεις από αυτόπτες μάρτυρες ή συγγενείς.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 11-12 Ιουλίου 2026
