Άννα Μπαχτή
Μακριά από τους αγώνες και τις αγωνίες της μαχόμενης εκπαίδευσης
Οι Παρεμβάσεις ανέδειξαν την εμπειρία από τους σκληρούς αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος
Στο 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ πρώτη δύναμη ήταν η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, ξεπερνώντας τη ΔΑΚΕ, αν και ο συσχετισμός εδρών παρέμεινε ίδιος για όλες τις παρατάξεις. Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις αναδείχτηκαν στην τρίτη θέση ξεπερνώντας τις ΣΥΝΕΚ των συριζογενών. Συγκεκριμένα τα αποτελέσματα είναι: ΑΣΕ 85 ψήφοι (67 το 2024) και 3 έδρες, ΔΑΚΕ 83 (80), 3 έδρες, Παρεμβάσεις 60 (56), 2 έδρες, ΣΥΝΕΚ 54 (60), 2 έδρες, ΠΕΚ (ΠΑΣΟΚ) 31 (26), 1 έδρα, ΚΕΕ/ΑΔΗΚ 4 (4), Αγωνιστικές Κινήσεις 3 (2), ΣΧΕΔΥΟ 2, Αντεπίθεση 1 (1).
Η συζήτηση από την πλευρά του κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και της ΑΣΕ είχε κοινοβουλευτικά χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια περίοδο πολεμικής οικονομίας που καταπίνει το λαϊκό εισόδημα και λυσσαλέας επίθεσης στο δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς, το συνέδριο δεν πήρε αποφάσεις σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική. Ξεχωριστή στιγμή ήταν η παρέμβαση των διωκόμενων εκπαιδευτικών για τη δράση τους ενάντια στην αξιολόγηση και την αντιεκπαιδευτικές επιλογές.
Οι Παρεμβάσεις ανέδειξαν την εμπειρία από τους σκληρούς αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος. Αντίστοιχα πρόβαλλαν αποφασιστικά, με τοποθετήσεις τους και προτάσεις, τους αναγκαίους στόχους πάλης και το αγωνιστικό σχέδιο για νικηφόρους αγώνες κόντρα στην γραμμή της προεκλογικής κοινοβουλευτικής αναμονής. Έφεραν στο προσκήνιο τα κρίσιμα θέματα της κρίσης του σχολείου, των μισθών πείνας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, αλλά και την ιδιωτικοποίηση και κατηγοριοποίηση των σχολείων, με τα Ωνάσεια και το Διεθνές Απολυτήριο, καθώς και την ένταση των ταξικών φραγμών με το Εθνικό Απολυτήριο. Στο επίκεντρο βρέθηκε η αξιολόγηση, αλλά και το πογκρόμ διώξεων εκπαιδευτικών που προκαλεί, καθώς αποτελεί κρίσιμο μοχλό προώθησης της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Βασική πλευρά των τοποθετήσεων ήταν η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο, ενώ κατατέθηκαν προτάσεις για πρωτοβουλίες, όπως η συμμετοχή στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο στις 7 Ιούλη. Οι Παρεμβάσεις υπερασπίστηκαν τη δημοκρατική διαδικασία του συνεδρίου και τον καθοριστικό ρόλο των Γενικών Συνελεύσεων των τοπικών ΕΛΜΕ.
Σε αυτό το τοπίο, οι αποφάσεις του συνεδρίου χαρακτηρίστηκαν από την στάση της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, που μετά την εκλογική πρωτιά, επέλεξε τη γραμμή συναίνεσης με τις ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ και ΠΕΚ, στέλνοντας με τις κοινές τους αποφάσεις μήνυμα «υπεύθυνης δύναμης» στη διαχείριση της ΟΛΜΕ.
Το κατ’ όνομα «πρόγραμμα δράσης» που ψήφισαν με πρόταση της ΑΣΕ περιορίζεται στην ήδη ψηφισμένη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ για τη συνταγματική αναθεώρηση στις 14/7, με κλειστά σχολεία, καθώς και τη συμμετοχή της ΟΛΜΕ στις κινητοποιήσεις της ΔΕΘ χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο. Παράλληλα η ΑΣΕ απέρριψε κάθε προσπάθεια σύνθεσης με τις Παρεμβάσεις που κατέθεσαν προτάσεις για ένταξη στο προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ με συγκεκριμένα αγωνιστικά βήματα. Αυτά ήταν απεργία τον Σεπτέμβρη σε καθορισμένη ημερομηνία και στη συνέχεια εισήγηση προς νέες συνελεύσεις για απεργιακή κλιμάκωση, αλλά και δέσμευση για απεργιακή απάντηση, αν η κυβερνητική πλευρά χτυπήσει με αρνητικές αποφάσεις πειθαρχικών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι για την κρίσιμη μάχη της αξιολόγησης, η ΑΣΕ κατέθεσε κοινή πρόταση με τις ΣΥΝΕΚ που δεν υπερψηφίστηκε. Στην ουσία ήταν μία γενικόλογη δήλωση, χωρίς αγωνιστικό σχεδιασμό και τη μορφή πάλης της απεργίας-αποχής με την οποία δίνουν τη μάχη οι εκπαιδευτικοί. Οι Παρεμβάσεις επανέφεραν την πρόταση για απεργία-αποχή από κάθε μορφής αξιολόγηση (ατομική, σχολικής μονάδας, μέντορες-συντονιστές), την οποία είχαν καταθέσει από κοινού Παρεμβάσεις-ΑΣΕ στο προηγούμενο συνέδριο του 2024, όπου είχε αναδειχτεί πλειοψηφική θέση διεμβολίζοντας παρατάξεις. Η καταψήφισή της από την ΑΣΕ, δείχνει πολλά για την στάση της μπροστά στη συνεχιζόμενη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση.
Η στάση αυτή της ΑΣΕ και οι αποφάσεις μαζί με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, που σε μεγάλο βαθμό εκπροσωπούνταν από στελέχη της διοίκησης και του αυταρχισμού της, ήρθαν σε ένα Συνέδριο όπου η ΔΑΚΕ έδωσε ρεσιτάλ ακροδεξιάς ρητορείας, λοιδορώντας την αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό και υπερασπιζόμενη την κυβερνητική πολιτική. Από τις κεντρικές επιλογές της δεν διαχωρίστηκαν ΠΕΚ και ΣΥΝΕΚ, με τις τελευταίες να ταυτίζονται με την κυβερνητική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που άνοιξε τον δρόμο στη ΝΔ.
Για τον χώρο των Παρεμβάσεων δεν υπάρχουν «τετελεσμένα». Όλα θα κριθούν στην προσπάθεια από Σεπτέμβρη να γίνει πρωταγωνιστής ο κόσμος της εκπαίδευσης σε έναν νέο κύκλο μαζικοποίησης των σωματείων και αγωνιστικής δράσης. Με έμπνευση από τους νικηφόρους αγώνες που έδωσαν υπόσταση στη δημόσια εκπαίδευση σαν κοινωνικό αγαθό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 11-12 Ιουλίου 2026
