Δημήτρης Σταμούλης
▸ Μαζική η συγκέντρωση στα Προπύλαια, ανέδειξε δυνατότητες για το ταξικό ρεύμα
Μήνυμα εργατικής ανυπακοής και ανατρεπτικού αγώνα για ψωμί, δουλειά, ειρήνη, ελευθερία και χειραφέτηση του κόσμου της δουλειάς από την εκμετάλλευση έστειλαν οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στις πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, ενώ έντονο ήταν το μήνυμα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Στην Αθήνα μαζική και μαχητική ήταν η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση που διοργάνωσαν πρωτοβάθμια σωματεία κι εργατικές συλλογικότητες στα Προπύλαια. Χιλιάδες εργαζόμενοι/ες και νέες/οι πήραν μέρος στη μεγάλη πορεία που ακολούθησε προς το Σύνταγμα, που ανέδειξε δυνατότητες για τις ταξικές ανατρεπτικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα, σε ένα περιβάλλον που οι πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις ήταν αναντίστοιχες της επίθεσης που δέχεται ο κόσμος της εργασίας.
Στα Προπύλαια καλούσαν οι σύλλογοι εκπαιδευτικών ΠΕ Αιγάλεω, Αριστοτέλη, Ηρώς Κωνσταντοπούλου, Κ. Σωτηρίου, των συλλόγων Εργαζομένων ΕΛΓΟ – Δήμητρα και ΤΕΕ, το ΣΕΡΕΤΕ και ο ΣΕΦΚ, η ΠΕΣΕΚ, η ΠΟΣΕΑ, η ΠΕΝΕΝ, οι συνταξιούχοι ΤΑΝΠΥ και ΝΑΤ, εργατικές συλλογικότητες και σχήματα, καθώς και τοπικές κινήσεις, όπως και πολλές οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, ανατρεπτικής Αριστεράς, μεταξύ αυτών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης. Στη συγκέντρωση των Προπυλαίων μίλησαν συνδικαλιστές από τα σωματεία και μαχόμενους κλάδους.
Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα ήταν παραδοσιακά μεγάλη, ενώ το ΕΚΑ και η ΑΔΕΔΥ στην Κλαυθμώνος είχαν λίγο κόσμο, κυρίως μπλοκ από οργανώσεις της Αριστεράς. Μαχητική ήταν η συγκέντρωση σωματείων βάσης και συλλογικοτήτων του αντιεξουσιαστικού χώρου στα Χαυτεία.
Τις προηγούμενες μέρες πραγματοποιήθηκαν εξορμήσεις σε μεγάλους χώρους δουλειάς με την προκήρυξη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων, όπως στο εργοτάξιο του Ελληνικού, τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου, στον Παπαστράτο, στη ΦΑΓΕ και την Cosmote eValue. Εξορμήσεις έγιναν και σε γειτονιές με υλικά της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ανεξάρτητη ταξική Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε και στη Θεσσαλονίκη, στην Καμάρα. Αίσθηση προκάλεσε η σημαντική διεθνιστική πρωτοβουλία της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και της νΚΑ, που συγκρότησαν κοινό μπλοκ με την οργάνωση Σοσιαλιστική Αυγή από τη Βόρεια Μακεδονία.
Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει τον κόσμο με μια κρίσιμη καμπή των εξελίξεων τόσο σε διεθνές όσο και σε εγχώριο επίπεδο. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που διεξάγουν ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν μπήκε στον τρίτο μήνα, χωρίς κανένα σημάδι για ειρήνευση, με τις επιπτώσεις στη ζωή των εργατικών οικογενειών να είναι ήδη ορατή με την εκτίναξη των τιμών σε καύσιμα και βασικά τρόφιμα, αγαθά και υπηρεσίες και τον πληθωρισμό να κάνει άλμα στο 4,6% τον Απρίλιο. Από την άλλη, η στροφή της ΕΕ και του διεθνούς καπιταλισμού στην «πολεμική οικονομία», κάνει ακόμα πιο ανυπόφορη τη ζωή των εργαζόμενων, καθώς λεφτά διατίθενται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και πολεμικές εκστρατείες, ενώ ο «κορσές» της «δημοσιονομικής σταθερότητας» που παραμένει ακούνητος στη θέση του από κυβερνώντες και ΕΕ, πνίγει ακόμα περισσότερο υγεία, παιδεία, δημόσια αγαθά και κοινωνικές ανάγκες.
Το κίνημα θα φέρει την ανατροπή, όχι οι σωτήρες ή οι εκλογές
Ωστόσο η ακολουθούμενη πολιτική ένδειας, καθηλωμένων μισθών πείνας και λεηλασίας του λαϊκού μόχθου με σκάνδαλα όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ, περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και ακραίας χειραγώγησης και ελέγχου της «ανεξάρτητης» αστικής δικαιοσύνης με κραυγαλέα παραδείγματα τη δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη και τις υποκλοπές, έχουν στριμώξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όμως η συστημική και άκρως υποταγμένη στο αστικό άρμα «αντιπολίτευση» αδυνατεί κραυγαλέα να εκφράσει τη λαϊκή αγανάκτηση, ενώ προβληματικές φαίνονται και οι προσπάθειες τμημάτων του κεφαλαίου και των μίντια να λανσάρουν διάφορους τύπους «σωτήρων» όπως Τσίπρας ή Καρυστιανού.
Το κρίσιμο ζήτημα για τον λαό και τους εργαζόμενους είναι η συγκρότηση και ενίσχυση της κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης, που θα θέσει ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης και της αντεργατικής πολιτικής από τα κάτω, μέσα από ένα ισχυρό αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, ανατρεπτικό κίνημα που θα ορθώσει ανάστημα στην πολιτική των ΕΕ-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, θα διεκδικήσει τον πλούτο που παράγει παίρνοντας από τα κέρδη του κεφαλαίου, και θα πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων από τον ενσωματωμένο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ. Γιατί δε αρκεί ο κόσμος των αγώνων να… βγάζει συμπεράσματα από χαμένες μάχες όπως καλεί το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, ούτε να επενδύει τις ελπίδες του σε ξαναζεσταμένες διαχειριστικές αυταπάτες ή αρχηγικού τύπου συστημικά κόμματα. Σε αυτή την κατεύθυνση η σταθερή και αναπτυσσόμενη παρέμβαση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων και Συλλογικοτήτων είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, όπως έδειξε και η συνέλευσή του την Δευτέρα.
«Η πραγματική απάντηση βρίσκεται στον δρόμο του ανατρεπτικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα», τονίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ η οποία καλεί «σε ένα μαχητικό εργατικό κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο την καρδιά του προβλήματος, δηλαδή το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ένα κίνημα ταξικό και διεθνιστικό που θα παλεύει για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει ο δρόμος για τις επαναστατικές αλλαγές και την εργατική εξουσία, για την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση».
«Ο χειρότερος εφιάλτης τους είναι να οργανώσει η εργατική τάξη τη δύναμη που έχει στα χέρια της», όπως υπογραμμίζει από τη μεριά της η Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η οποία τονίζει ότι «η αντικαπιταλιστική-κομμουνιστική αριστερά είναι η μόνη που μπορεί να μπει σφήνα στην πολιτική της συναίνεσης των αστικών κομμάτων και την εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Γιατί είναι μέσα στους αγώνες που ξεσπούν και προσπαθεί να τους δώσει ανατρεπτική προοπτική. Προωθεί την κοινή πάλη όλων των αγωνιζόμενων κομματιών. Δεν φοβάται να πει ότι πρέπει να χάσει πλούτο και εξουσία το κεφάλαιο για να ζήσει ο κόσμος της εργασίας – άρα να κρατικοποιηθούν όλα τα δημόσια αγαθά και οι επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας».
