Eπιμέλεια: Χρίστος Κρανάκης
Στις 13 Μαΐου διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές, μέσα σε μια πολεμική εποχή, κατά την οποία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ βυθίζουν τους λαούς στους πολέμους, στο θάνατο και την εξαθλίωση, με την ελληνική κυβέρνηση να είναι πλήρως συνένοχη. Ταυτόχρονα, εξαπολύεται μια ολομέτωπη επίθεση σε ό,τι αφορά τη δημόσια δωρεάν παιδεία (σύνδεση με πολεμική βιομηχανία, διαγραφές, ιδιωτικά, καταστολή κλπ). Η Attack στα ΑΕΙ ρίχνεται στην εκλογική μάχη, ως μία δύναμη που θέλει εκφράσει όχι μία αόριστη καταγγελιολογία, αλλά μία συνολική πρόταση μάχης για το φοιτητικό κίνημα. Η πρόταση αυτή περνάει από ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης, εκφάνσεις του οποίου εμφανίστηκαν σε δεκάδες μάχες εντός των πανεπιστημίων. Φοιτήτριες και φοιτητές, μέλη της Attack, από διάφορες σχολές μιλούν στο Πριν.
Φαίδρα Σούρμπη, μέλος Attack Βιολογικού Αθήνας
Με καταλήψεις απέναντι στην αναδιάρθρωση παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς
Τον τελευταίο χρόνο, από την αρχή του χειμερινού εξαμήνου, οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς μέσα στα πανεπιστήμια -με καθοριστική την πρωτοπόρα δράση της Attack- έθεσαν στους συλλόγους ένα σχέδιο συνολικού μπλοκαρίσματος του μέτρου των διαγραφών. Με την κυβέρνηση να απειλεί πως οι διαγραφές θα εφαρμοστούν τον Νοέμβρη, η Attack κάλεσε σε γενικές συνελεύσεις θέτοντας αγωνιστική-ενωτική πρόταση για συνολικό «black-out» των ΑΕΙ με καταλήψεις, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα αναζωογόνησης των φοιτητικών συλλόγων και τον συντονισμό στη βάση των γενικών συνελεύσεων. Έθεσε την κατεύθυνση για αποκλεισμούς των γραμματειών των σχολών προκειμένου να μην παραδοθούν οι κατάλογοι με τους διαγραφέντες φοιτητές/τριες.
Με λίγα λόγια, όταν η κυβέρνηση απειλούσε με άμεση εφαρμογή ενός ψηφισμένου νόμου, οι δυνάμεις της Attack περιέγραψαν συγκεκριμένη μεθοδολογία ώστε το φοιτητικό κίνημα να αφήσει τον νόμο στα χαρτιά. Η πρόταση αυτή συνάντησε την άρνηση και τη χυδαία στοχοποίηση των υπόλοιπων δυνάμεων που θέλουν να αποκαλούνται αγωνιστικές, με μια πλήρη υποταγή στον αρνητικό κοινωνικό συσχετισμό. Παρόλη την αρνητική συνθήκη, υπήρξαν σύλλογοι οι οποίοι λόγω της πρωτοπόρας δράσης της Attack μέσα σε αυτούς, δεν έμειναν αδρανείς πετυχαίνοντας καθυστέρηση της εφαρμογής του μέτρου.
Μπορούμε μόνο να φανταστούμε τι δυνατότητες θα υπήρχαν εάν υπήρχε συνολικά μια διαφορετική στάση από την αρχή του εξαμήνου από το σύνολο των αγωνιστικών δυνάμεων.
Το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν η περίπτωση του Φοιτητικού Συλλόγου Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ, όπου όλη η παραπάνω ανατρεπτική κατεύθυνση ακολουθήθηκε και αγκαλιάστηκε πλατιά από τους φοιτητές, με αποτέλεσμα να πραγματοποιείται μαζική κατάληψη της σχολής αποφασισμένη μέσω γενικής συνέλευσης, η οποία στοχοποιήθηκε σκληρά από τον κρατικό μηχανισμό αλλά και την διοίκηση του ΕΜΠ που έστησε ένα από τα πρώτα φοιτητοδικεία για πολιτική δράση εντός των σχολών. Η τρομοκρατία όμως δεν πέρασε, καθώς έπειτα από μαζικότατη συγκέντρωση την ημέρα των ακροάσεων, το φοιτητικό κίνημα κατάφερε να μπλοκάρει τις πειθαρχικές διώξεις.
Ελένη Λαμπροπούλου, μέλος της Attack Λογοθεραπείας Πάτρας
Το φοιτητικό κίνημα παρόν σε κάθε μάχη!
Την ώρα που η διοίκηση του Πανεπιστημίου Πατρών επιλέγει την έμπρακτη εμπλοκή στον πόλεμο με τα αντίστοιχα ερευνητικά προγράμματα και τη συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, την ώρα που προσκαλεί καθηγήτρια από το Τελ Αβίβ, δημόσια υποστηρίκτρια του IDF, η Attack πήρε ξεκάθαρη θέση! Παίξαμε καθοριστικό ρόλο στην μαζικοποίηση του φιλοπαλαιστινιακού ρεύματος στις σχολές και στη νεολαία μέσα και από την συγκρότηση και συμμετοχή στην πρωτοβουλία Students for Gaza. Μπλοκάραμε την ομιλία της υποστηρίκτριας του IDF, κινητοποιηθήκαμε άμεσα όταν αιχμαλώτισαν τα μέλη του στόλου Sumud με πολύμορφες δράσεις και πρόταση για γενικές συνελεύσεις -που όμως απορρίφθηκε από άλλες δυνάμεις-, εμποδίσαμε την άφιξη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris όπου έκαναν διακοπές στρατιώτες του IDF. Συμμετείχαμε σε κινητοποιήσεις σε ΝΑΤΟϊκές βάσεις, πήγαμε στη βάση της Σούδας, της Λάρισας -την οποία συνδυάσαμε με την κινητοποίηση για την έναρξη της δίκης των Τεμπών- αλλά και στου Αράξου, μία βάση που απέχει μόνο λίγα χιλιόμετρα από την πόλη που ζούμε και σπουδάζουμε.
Στη δίκη των Τεμπών και στον αγώνα για να μην ξαναζήσουμε νέα Τέμπη, ήμασταν και θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζικά παρόντες. Στην όποια προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Όπως φέτος, που μία μέρα πριν την συμπλήρωση των τριών χρόνων από τα Τέμπη μπλοκάραμε την προγραμματισμένη ομιλία του υπουργού Μεταφορών σε φιέστα επιχειρηματικότητας και έρευνας στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Σε μια περίοδο πολέμων, φτώχειας, ιδιωτικοποιήσεων και κοινωνικής αδικίας, η νεολαία δεν έχει τίποτα να κερδίσει από την αδράνεια. Ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων λοιπόν, γενικές συνελεύσεις και συλλογική οργάνωση του αγώνα μας, για μόρφωση, δουλειά, ειρήνη, ελευθερίες. Και σε αυτή την κατεύθυνση, ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΤΤΑCK. Για να ξαναγίνουν οι σύλλογοι χώροι αγώνα και συλλογικής διεκδίκησης, χώροι που οι φοιτητ(ρι)ες θα επιβάλλουμε τις ανάγκες μας.
Γιώργος Μπουντούρης, μέλος της Attack στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς Θεσσαλονίκης
Μαχητικά απέναντι στην καταστολή και την αποστείρωση
Φέτος στο ΑΠΘ ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα κρεσέντο καταστολής, με συναυλίες να «πνίγονται» στα δακρυγόνα και εκατοντάδες προσαγωγές. Ο παροξυσμός έφτασε στη σύλληψη 38 φοιτητ(ρι)ών γιατί τόλμησαν να δουν μια ταινία μετά τις 22:00 ώρα που πλέον το ΑΠΘ προσπαθεί να επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας…
Φυσικά, ποτέ δεν είχαμε την αυταπάτη ότι αυτή η αυταρχική θωράκιση των πανεπιστημίων ήταν αποτέλεσμα του «παραληρήματος» κάποιου μεμονωμένου αντιδραστικού-φασίστα πρύτανη. Ξέρουμε, πως έχουμε απέναντι μας μια πολιτική που θέλει να αποστειρώσει τα ΑΕΙ από το «μικρόβιο» της ανατρεπτικής πολιτικής δράσης και του απελευθερωτικού πολιτισμού!
Για αυτό και βλέπουμε παρόμοιες πρακτικές στις ΦΕΠΑ, στις πολιτιστικές ομάδες του Βόλου κλπ. Γιατί όσο αποκρουστικό είναι για εμάς ένα πανεπιστήμιο χωρίς πολιτισμικές ομάδες και χωρίς κοινωνική ζωή, με τα φοιτητά να έρχονται μόνο για μάθημα, βιβλιοθήκη, εργαστήριο και πάλι απ’ την αρχή, άλλο τόσο ελκυστικό είναι ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο για τις εταιρείες και τους επενδυτές!
Σε μια φάση που ο καπιταλισμός έχει εμπορευματοποιήσει την τέχνη και τον πολιτισμό σε βαθμό που τα παιδιά της εργατικής νεολαίας δεν έχουν πλέον πρόσβαση σε αυτά, οι αυτοοργανωμένες πολιτιστικές ομάδες του ΑΠΘ, που λειτουργούν εδώ και δεκαετίες, ήταν μια «όαση», που οι φοιτήτριες μπορούν να βλέπουν ταινίες χωρίς εισιτήριο, να κάνουν θέατρο χωρίς συνδρομή!
Απέναντι στις προσπάθειες τις πρυτανείας, οι πολιτιστικές ομάδες συγκρότησαν τη δική τους πρωτοβουλία αγώνα ενώ ως Attack Θεσσαλονίκης βρεθήκαμε στο πλάι του αγώνα τους υπερασπιζόμενοι το πανεπιστήμιο ως χώρο ελεύθερης έκφρασης.
Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι η πιο αποτελεσματική απάντηση στην καταστολή και αποστείρωση του campus δόθηκε από τους ίδιους τους φοιτητικούς συλλόγους, που αποφάσισαν μέσα από γενικές συνελεύσεις -με πρωτοβουλία της Attack- να διοργανώσουν μεγάλη συναυλία των φοιτητικών συλλόγων μετά τις 22:00 απειθαρχώντας στο lock out. Παράλληλα τα έσοδα της συναυλίας διατέθηκαν για την οικονομική ενίσχυση της αποστολής των φοιτητικών συλλόγων στη Λάρισα στη δίκη των Τεμπών, αλλά και για την ενίσχυση των 38 συλληφθέντων!
Λητώ Καλλιδώνη, μέλος της Attack στην Αρχιτεκτονική Βόλου
Για μία πολύμορφη δράση, εντός-εκτός σχολών
Η αντικαπιταλιστική συλλογικότητα της Αttack στα ΑΕΙ, τόσο πανελλαδικά όσο και στο Βόλο, πήρε μέρος σε πληθώρα αγώνων, ενώ παράλληλα πήρε άλλες τόσες κινηματικές πρωτοβουλίες, δίνοντας έμπρακτα μια ηχηρή απάντηση σε όλα τα ζητήματα της εποχής. Καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς, βασικό της μέλημα ήταν να ανοίξει τη συζήτηση για την αντικαπιταλιστική πάλη στους φοιτητικούς συλλόγους, βάζοντάς τους σε αγωνιστική τροχιά.
Από το καλοκαίρι ακόμα πρωτοστατήσαμε στις μεγάλες κινητοποιήσεις του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, συμμετείχαμε στον αποκλεισμό του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου Crown Iris στην πόλη και μέσα στο επόμενο διάστημα καταφέραμε να αναδείξουμε την σχέση των ΑΕΙ με τη πολεμική βιομηχανία.!
Το επόμενο διάστημα, στηρίξαμε τους δίκαιους αγώνες της αγροτιάς, υπενθυμίζοντας πως μόνο όταν λαός και νεολαία συμπορεύονται στη βάση των κοινών τους αιτημάτων μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι για την αστική πολιτική.
Στη μάχη ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών πρωτοστατήσαμε, θέτοντας αγωνιστικό σχεδιασμό στους συλλόγους, με καταλήψεις αλλά και με τη διοργάνωση πολύ μαζικής συγκέντρωσης στη Λάρισα τη μέρα έναρξης της δίκης. Μάλιστα παίξαμε σημαντικό ρόλο έτσι ώστε η συγκέντρωση στις 26/3 να καταλήξει σε πορεία στη νατοϊκή βάση της Λάρισας, ενώ από την αρχή της περιόδου της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και επεμβάσεων έχουμε παίξει καθοριστικό ρόλο στη διοργάνωση μίας σειράς αντιπολεμικών κινητοποιήσεων και γεγονότων.
Τέλος παίξαμε καθοριστικό ρόλο στον μη αποκλεισμό μη δυαδικού ατόμου από τη πρακτική του στο Παιδαγωγικό λόγω της έμφυλης ταυτότητας του, συντονίζοντας τη δράση μας με μία σειρά σωματείων εκπαιδευτικών και σχημάτων της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας!
Θοδωρής Παπαφράγκου, μέλος της Attack στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς Κρήτης
Για ένα δυναμικό αντιπολεμικό κίνημα στις σχολές
Τις επιπτώσεις των ανταγωνισμών του κεφαλαίου που καθορίζουν την εποχή μας, τις δέχονται οι λαοί, οι οποίοι βιώνουν στο «πετσί» τους την ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια που προκαλεί αυτή η πολεμική οικονομία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις περσινές εξαγγελίες του γ.γ. του ΝΑΤΟ που μίλαγε για λεφτά σε εξοπλισμούς και όχι στην κοινωνία, αλλά και το εξοπλιστικό πρόγραμμα REARM EUROPE της ΕΕ, με το οποίο έχουν δοθεί 80 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς που θα μπορούσαν να δίνονται για κοινωνικές ανάγκες!
Σε όλη αυτή τη συνθήκη, η Attack στάθηκε στην πρώτη γραμμή του αντιπολεμικού κινήματος στην Κρήτη και διοχέτευσε την αγανάκτηση της νεολαίας, η οποία όχι απλά δεν τρομοκρατείται από την ύπαρξη της νατοϊκής βάσης στη Σούδα αλλά έδωσε και συνεχίζει να δίνει αποφασιστική μάχη για το κλείσιμο της και τη διακοπή της λειτουργίας της! Από την μεγαλειώδη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση ενάντια στην γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού του περασμένου Σεπτέμβρη στην αεροπορική βάση της Σούδας, μέχρι τις κινητοποίησης ενάντια στην κρουαζιέρα θανάτου του Crown Iris, που αποβιβάστηκε στη Σούδα και που αντιμετωπίστηκε με ακραία κρατική καταστολή, με τις αστυνομικές δυνάμεις να τραυματίζουν (και) μέλη της Attack στα ΑΕΙ, έως και την τελευταία κινητοποίηση στη ναυτική βάση της Σούδας που επίσης συνοδεύτηκε από ακραία κρατική καταστολή και χημικά, η Αttack ήταν στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης του αντιπολεμικού κινήματος μέσα στις σχολές, μέσα από παρεμβάσεις, μπλοκαρίσματα ερευνητικών και εκδηλώσεων με ΝΑΤΟϊκούς αλλά και μέσα από γενικές συνελεύσεις!
Σε ένα νησί όπως η Κρήτη , όπου το τοπικό κεφάλαιο κινείται γύρω από την υπερ-τουριστικοποίηση και τη συντήρηση της νατοϊκής βάσης της Σούδας , η Attack είναι η δύναμη που στέκεται εμπόδιο απέναντι στα σχέδια τους ! Που μάχεται για ένα δυναμικό και ανατρεπτικό αντιπολεμικό κίνημα στις σχολές αλλά στην κοινωνία!
Στέλλα Ταραβίρα, μέλος Attack Αρχιτεκτονικής Αθήνας
Συνεχίζουμε να παλεύουμε κόντρα στην στοχοποίηση και την ποινικοποίηση
Η ακαδημαϊκή χρονιά που τελειώνει ήταν μια χρονιά γεμάτη προκλήσεις, αρνητικές εκβάσεις αλλά και σημαντικές νίκες! Οι δυνάμεις της Attack από την αρχή της χρονιάς παλέψαμε, ώστε να ξεσπάσει μαζικό φοιτητικό κίνημα για την ανατροπή των ψηφισμένων νόμων των τελευταίων χρόνων: ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση χωρίς ταξικούς φραγμούς, για το μπλοκάρισμα των 300.000 διαγραφών στις 4ετείς σχολές, αλλά και την ανατροπή του νόμου Ζαχαράκη που ποινικοποιεί την πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Παράλληλα, δεν σταματήσαμε να μιλάμε για την Παλαιστίνη, ενάντια στη συνεργασία των σχολών μας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, συνεχίσαμε να παλεύουμε κόντρα στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών και τις δολοφονικές ιδιωτικοποιήσεις.
Με βάση τα παραπάνω καλέσαμε Γενικές Συνελεύσεις προτείνοντας σχέδιο αγωνιστικής κλιμάκωσης, που περνούσε μέσα από πορείες και καταλήψεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η αστυνομία εισέβαλε στη σχολή μας, στο ιστορικό Πολυτεχνείο ξημερώματα γενικής απεργίας ενάντια στο 13ωρο, με απολογισμό 15 συλλήψεις φοιτητών και ξεκάθαρο στόχο την κάμψη και στοχοποίηση κάθε συλλογικής διεκδίκησης μέσα στο πανεπιστήμιο. Ο πρύτανης του ΕΜΠ Χατζηγεωργίου σε σύμπλευση με την κυβέρνηση και εφαρμόζοντας το νεοψηφισμένο νόμο Ζαχαράκη, συνέχισε το κατασταλτικό κρεσέντο με την προσπάθεια πειθαρχικής δίωξης στα συλληφθέντα φοιτητά της κατάληψης του Φ.Σ. Αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, με αποκορύφωμα τις κινητοποιήσεις του Δεκεμβρίου, καταφέραμε μέσα από τους μαζικούς και μαχητικούς μας αγώνες την αναβολή των πειθαρχικών των συλληφθέντων, υπερασπιζόμενα τους Φ.Σ. και τα μέσα πάλης τους, το άσυλο, αλλά και ευρύτερα το πανεπιστήμιο ως ένα χώρο κοινωνικό, με συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες.
Συνεχίζουμε να παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα πυροδότη ευρύτερων κοινωνικών εξελίξεων, πραγματικά επικίνδυνο για το κεφάλαιο, δυναμώνουμε την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά για τους επόμενους αγώνες.
Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε στις 4-5 Μαΐου 2026
