Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη σε όλα τα οργανωτικά πεδία και στις ψηφοφορίες
Μια διαδικασία που όλοι δήλωναν «πρωταγωνιστές» και στο τέλος κέρδισε… ο Ανδρουλάκης. Αυτή είναι πάνω κάτω η εικόνα του ΠΑΣΟΚ μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του 4ου Συνεδρίου του στο οποίο επαναλήφθηκε η συνήθης εικόνα σε εσωκομματικές εκλογές: Η οργανωτική υπεροχή του νυν προέδρου του κόμματος!
Το στοιχείο που έδωσε στον Νίκο Ανδρουλάκη την προεδρία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν αυτό που καθόρισε και τις συνεδριακές διαδικασίες. Μάλιστα, οι συσχετισμοί δεν καθορίστηκαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο όταν έγιναν οι ψηφοφορίες για την απόφαση του συνεδρίου και τις αλλαγές στο καταστατικό, αλλά το Σαββατοκύριακο της 15ης Μαρτίου.
Εκεί που η πλευρά του Νίκου Ανδρουλάκη εξέλεξε ποσοστό συνέδρων που κυμάνθηκε στα πέριξ του 60-65% και σε αυτούς δεν μπορούν παρά να προστεθεί και ένας σημαντικός αριθμός «αριστίνδην» συνέδρων, που σαφώς ήταν προσκείμενοι στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Πάντως, η πρακτική αυτή δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν εκ των πρώην υποψηφίων προέδρων του κόμματος και ως εκ τούτου δεν ήταν το καθοριστικό στοιχείο.
Παρότι τόσο ο Χάρης Δούκας όσο και ο Παύλος Γερουλάνος έδωσαν την αίσθηση πριν το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ότι θα οδηγήσουν τα πράγματα σε πολιτική κόντρα με τον Νίκο Ανδρουλάκη, αυτό κάθε άλλο παρά επιβεβαιώθηκε. Ο βουλευτής της Α΄Αθηνών «ξέχασε» τις δηλώσεις του περί «κολλημένης βελόνας» κάνοντας μια μάλλον άνευρη παρέμβαση με την ομιλία του, ενώ σε αντίστοιχους τόνους κινήθηκαν και τα στελέχη του περιβάλλοντός του.
Όσο για τον Δήμαρχο Αθήνας, αυτός βρήκε ικανοποιητική την αναφορά που έγινε σχετικά με τη μετεκλογική περίοδο από τον Κώστα Σκανδαλίδη σχετικά με το αν το ΠΑΣΟΚ θα συγκυβερνήσει με την Νέα Δημοκρατία. Έτσι, δεν επέμενε τελικά στην πρότασή του να υπάρξει ξεχωριστό ψήφισμα το οποίο θα απέκλειε μια τέτοια προοπτική μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Ο Χάρης Δούκας αρκέστηκε στο να παρουσιάσει μια προσθήκη στη συνεδριακή απόφαση που έλεγε πως «προϋπόθεση για την πολιτική αλλαγή είναι η ήττα της ΝΔ» και πως το ΠΑΣΟΚ αποκλείει τη συμμετοχή της ΝΔ σε οποιοδήποτε σχήμα αυτό μετάσχει.
Φυσικά –όπως εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς– μικρή δεσμευτική ισχύ έχουν τέτοιου είδους αποφάσεις. Μια και στο μετεκλογικό σκηνικό πιθανότατα θα έχει αλλάξει οποιαδήποτε συνθήκη ισχύει σήμερα, ενώ για το ΠΑΣΟΚ υπάρχουν τουλάχιστον δύο σενάρια σε περίπτωση που θεωρήσει ότι πρέπει να υπερκεράσει την απόφαση του συνεδρίου του: Το πρώτο είναι η επίκληση κάποιου τυχόν «εθνικού κινδύνου» που μπορεί να συνδυαστεί με την «απειλή» της ακυβερνησίας. Το δεύτερο σενάριο αφορά την αποτροπή της πιθανότητας η ΝΔ να οδηγηθεί στη συγκυβέρνηση με κάποιο κόμμα της Ακροδεξιάς, με το ΠΑΣΟΚ να δηλώνει πως επιθυμεί να εμποδίσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Η απόφαση του 4ου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο παρά σημαίνει πως δεν υφίστανται οι φωνές στο εσωτερικό του που δεν αποκλείουν τη συνεργασία με τη ΝΔ μετεκλογικά. Με την πλευρά της Άννας Διαμαντοπούλου να είναι αυτή που κατά βάση τις πρεσβεύει. Άλλωστε, η πρώην υπουργός, όπως προέκυψε από τις εκλογές για τη νέα Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, βρέθηκε στις πρώτες θέσεις της σχετικής ψηφοφορίες για την κάλυψη 176 θέσεων στο εν λόγω όργανο. Επίσης συνεχίζει να διατηρεί τη θέση της επικεφαλής Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 4-5 Απριλίου 2026
