του Κώστα Τουλγαρίδη, αναδημοσίευσή από τον Σελιδοδείκτη
– την απροκάλυπτη αρπακτικότητα των εκλεκτών της εξουσίας και την εξασφάλισή τους με μόνιμες θέσεις εργασίας στο δημόσιο ( το οποίο απαξιούν και επιχειρούν να διαλύσουν πλήρως) με παχυλές μάλιστα αμοιβές.
– ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι άριστοι που μας κουνάνε το δάχτυλο και απειλούν όλο το μαχομένο δυναμικό των εκπαιδευτικών με την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά και τις διώξεις , το οποίο, εκτός του ότι αγωνίζεται για το δημόσιο σχολείο και το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, έχει όχι μόνο το αναγκαίο πανεπιστημιακό πτυχίο αλλά και σειρά άλλων .
– την αμορφωσιά και την κενότητα – ρηχότητα των στηριγμάτων της εξουσίας.
Για άλλη μια φορά αποκαλύπτεται ότι πολλοί από αυτούς δεν έχουν στοιχειώδη όχι μόνο τυπικά προσόντα αλλά και μόρφωση. Έχουν όμως το θράσος να διαχειρίζονται και να διαμορφώνουν την πολιτική της εκπαίδευσης αλλά και συνολικά την πολιτική σε κάθε τομέα και να μιλάνε με «ύφος χιλίων καρδιναλίων» για τα δημόσια Πανεπιστήμια, από τα οποία μπορεί να μην έχουν περάσει ούτε απ’ έξω. Είναι οι ίδιοι που καθορίζουν το μέλλον τους και των μέλλον των χιλιάδων παιδιών και των οικογενειών τους που αγωνιούν και παλεύουν, με μεγάλες θυσίες, απέναντι σε χίλια εμπόδια και κρησάρες για μόρφωση και δουλειά.
– το απίστευτο θράσος και την συμπεριφορά των επιβητόρων της εξουσίας που μπορούν να λένε κάθε είδους ψέμα και να κατασκευάζουν ακόμα και «πτυχία» και να προσπαθούν να καλύψουν τις πομπές τους με ακόμα μεγαλύτερες πομπές, χωρίς ποτέ να δίνουν εξηγήσεις, επειδή νομίζουν ότι μπορούν.
Αρκεί να θυμηθούμε ότι το 2016 ο νυν πρωθυπουργός εξαπέλυε δριμεία επίθεση σχετικά με την υπόθεση υπαλλήλων με πλαστά πτυχία και δεσμευόταν να μπει τέλος στην ανομία.
Το 2026 πάλι δεν ανοίγει ρουθούνι! Ο πρωθυπουργός εκμεταλλευόμενος «το δικαίωμα της σιωπής» εν μέσω 7ετους ΝΔ ρεμούλας ακούει τον συνεργάτη του Μ.Λ. να δηλώνει ότι ολοκλήρωσε τις 4ετείς «σπουδές» του το 1992 στο Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών που άνοιξε στην Ελλάδα μόλις το 1991, να παίρνει πτυχίο κυριακάτικα, να δηλώνει δημόσια ότι υπηρετούσε στην πολεμική αεροπορία (΄91-΄ 93) δηλαδή έτη που συμπίπτουν με αυτά των σπουδών, να επιδεικνύει πλαστό πτυχίο με αντικείμενο διαφορετικό από αυτό που δηλώνει, να δηλώνει ότι έχει ένσημα 50 χρόνων ενώ είναι 57 χρονών…
– το απύθμενο θράσος αυτών των επιβητόρων της εξουσίας που θεωρούν ότι όλα τους ανήκουν και έχουν τις ευλογίες πρωθυπουργών και των ανθρώπων της εξουσίας και χαίρουν της κάλυψης και των ΜΜΕ για περισσότερα από 20 χρόνια από διαφορετικές κυβερνήσεις αφού ο πρώτος διορισμός ως «επιστημονικός συνεργάτης» ξεκίνησε το 2007 χωρίς να μπαίνουμε στη συζήτηση για το τι έκανε τα προηγούμενα χρόνια και πώς αναρριχήθηκε εκεί για να παραμείνει τρόφιμος του κράτους για πολλά πολλά χρόνια.
– ότι το 2013 δηλαδή τη χρονιά που μπορεί να χαρακτηριστεί ως έτος πολέμου εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς είναι η πρώτη μεταπολεμική χρονιά που δεν έγινε έστω ένας διορισμός μόνιμου εκπαιδευτικού στην ΠΕ & ΔΕ , καταργήθηκαν 130 τμήματα ΑΕΙ- ΤΕΙ, απολύθηκαν -μπήκαν σε διαθεσιμότητά 2.500 εκπαιδευτικοί όταν καταργήθηκαν 52 ειδικότητες στην τεχνική εκπαίδευση και θυσιάστηκαν 20.000 μαθητές στο βωμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης
Την ίδια χρονιά ( 2013) ο Λαζαρίδης προσλαμβάνεται στο δημόσιο για 2η φορά στο «Γραφείο της Γενικής Γραμματέως Ισότητας», με μισθό υπαλλήλου πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, παρότι δεν είχε αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών.
Γεννιέται το εύλογο ερώτημα, η ανησυχία και η απορία, πόσοι και πόσες Λαζαρίδηδες ακόμη κυκλοφορούν στα κυβερνητικά επιτελεία και τα πρωθυπουργικά σαλόνια και καλύπτονται από το δικαστικό σώμα και κάθε Σεβαστίδη πρόεδρο δικαστών και εισαγγελέων, που ενώ παρεμβαίνει για τη διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών δημόσια με συκοφαντικά διαγγέλματα κατηγορώντας γονείς θυμάτων και δικηγόρους, επιλέγει να τηρήσει σιγή ιχθύος στην υπόθεση Λαζαρίδη.
-το απύθμενο θράσος «να βγαίνει και από πάνω» και να καταγγέλλει ΑΥΤΟΣ για «αμορφωσιά και τεμπελιά τους αριστερούς» (!) ο «εργατικός» κολαούζος της εξουσίας και το πιο πιστό σκυλί των πολιτικών της καταστροφής των δικαιωμάτων του λαού.
Απάντηση Μητσοτάκη στη δυσοσμία των σκανδάλων, η συνταγματική αναθεώρηση
Όμως η κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ και του Μητσοτάκη δεν μπορεί να περιοριστεί στην απροκάλυπτη ρουσφετολογία, την περίφημη «αριστεία», τα σκάνδαλα και την παραβίαση κάθε νομιμότητας. Το βασικό πρόβλημα είναι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και η θεοποίηση της αγοράς και του χρήματος που μπορεί να διαχειρίζεται τις ζωές μας και να μετατρέπει σε εμπόρευμα κάθε αξία και ανάγκη του ανθρώπου στο βωμό του κέρδους.
Γιατί ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ από τον Λαζαρίδη και κάθε Λαζαρίδη και όλους τους εμπλεκόμενους (πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες) αφού τα ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ που με τόση ευκολία δίνουν «αναδρομικά» «πτυχία» θα είναι εφεξής νόμιμα και δεν θα προκύπτει κανένα πρόβλημα για τα εκάστοτε κυβερνητικά λαμόγια που υπερασπίζονται αυτή την πολιτική διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης και των δημόσιων ΑΕΙ.
Δηλαδή με την πολιτική αυτή, ιδιωτικοποίησης και διάλυσης των δημόσιων ΑΕΙ, που επιβάλλουν η κυβέρνηση και η ΕΕ θέλουν να τα μετατρέψουν όλα τα παραπάνω που σήμερα προκαλούν οργή σε απολύτως ΝΟΜΙΜΑ και ΜΟΝΙΜΑ χαρακτηριστικά της κοινωνικής μας ζωής. Ο καθένας/μια με τα χρήματα του θα μπορεί να αγοράζει ό,τι θέλει και να νομιμοποιεί τα κάθε είδους δεκανίκια της εξουσίας σε βάρος της λαϊκής οικογένειας και της νεολαίας που στενάζει από την ακρίβεια και τα διογκούμενα και απροσπέλαστα ταξικά εμπόδια στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και αγαθά, που οφείλει η κοινωνία να εξασφαλίζει για όλους.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης για να σκεπάσει τη συζήτηση Λαζαρίδη και την δυσοσμία των σκανδάλων αλλά και της απροκάλυπτης στήριξης του κεφαλαίου απαντάει με την αναθεώρηση του Συντάγματος και την άρση της μονιμότητας και την κατάργηση του άρθρου 16 για την απροκάλυπτη κυριαρχία των «ΑΕΙ μαγαζιών».
Δεν είναι τυχαίο ότι προτάσσει την πολιτική της αξιολόγησης ως το μέτρο της προσαρμογής και μέτρησης των υπαλλήλων του δημοσίου στην επιχειρηματική και εμπορευματική λειτουργία όλων των κοινών αγαθών και υπηρεσιών (Παιδεία, Υγεία, υπηρεσίες κλπ)
Όποιες πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις καταγγέλλουν την περίπτωση Λαζαρίδη πρέπει να αφήσουν τα μισόλογα και την ανοχή – συναίνεση τους στην πολιτική της ΕΕ των ιδιωτικοποιήσεων, της αξιολόγησης και της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Έχει μεγάλες ευθύνες το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα μαχητικά και μαζικά να βάλει τον στόχο της ανατροπής αυτής της πολιτικής και της Συνταγματικής αναθεώρησης όχι με συμβολικές κινητοποιήσεις και αποσπασματικές απεργίες αλλά με ένα απεργιακό σχέδιο ανατροπής.
Να διδαχτούμε από το πώς το νεολαιίστικο και εκπαιδευτικό κίνημα ανέτρεψε τη Συνταγματική αναθεώρηση το 2007 σπάζοντας την καταθλιπτική συναίνεση του 87% των πολιτικών δυνάμεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) που τη στήριζαν αρχικά. Με ανυποχώρητο αγώνα, με τις φοιτητικές καταλήψεις του 2006-7 και τη μεγάλη απεργία των 6 εβδομάδων το 2006 στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μαζί με την δευτεροβάθμια και την αλληλεγγύη του μαχητικού εργατικού κινήματος επέβαλαν την ανατροπή της αναθεώρησης των άρθρων 16 (ιδωτικά ΑΕΙ), 24 (για τα δάση και το περιβάλλον), 103 (για τη μονιμότητα).
Να ενώσουμε τη μάχη ενάντια στη Συνταγματική αναθεώρηση και τις ιδιωτικοποιήσεις με την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, τη μόνιμη δουλειά, την ανατροπή της λιτότητας, της πολεμικής οικονομίας και της συμμετοχής στον πόλεμο και με παλλαϊκό ξεσηκωμό να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της λαμογιάς και των σκανδάλων και την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου που υπηρετεί και όποιων στηρίζουν αυτή την πολιτική.
Μόνο στη δύναμη του αγώνα μας μπορούμε να ελπίζουμε για να βγούμε από τον ζόφο και να κερδίσουμε ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα.Του Κώστα Τουλγαρίδη,
Η υπόθεση Λαζαρίδη και του κρατικοδίαιτου παρελθόντος του (ειδικός επιστήμονας στο Υπουργείο Παιδείας, επιστημονικός συνεργάτης του ΠΘ στο Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ειδικός σύμβουλος στο Γραφείο της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων, υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης) ως “studycase” μιας ευρείας σήψης προκάλεσε το πανελλήνιο καθώς έφερε στην επιφάνεια, αποκάλυψε:
– την απροκάλυπτη αρπακτικότητα των εκλεκτών της εξουσίας και την εξασφάλισή τους με μόνιμες θέσεις εργασίας στο δημόσιο ( το οποίο απαξιούν και επιχειρούν να διαλύσουν πλήρως) με παχυλές μάλιστα αμοιβές.
– ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι άριστοι που μας κουνάνε το δάχτυλο και απειλούν όλο το μαχομένο δυναμικό των εκπαιδευτικών με την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά και τις διώξεις , το οποίο, εκτός του ότι αγωνίζεται για το δημόσιο σχολείο και το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, έχει όχι μόνο το αναγκαίο πανεπιστημιακό πτυχίο αλλά και σειρά άλλων .
– την αμορφωσιά και την κενότητα – ρηχότητα των στηριγμάτων της εξουσίας.
Για άλλη μια φορά αποκαλύπτεται ότι πολλοί από αυτούς δεν έχουν στοιχειώδη όχι μόνο τυπικά προσόντα αλλά και μόρφωση. Έχουν όμως το θράσος να διαχειρίζονται και να διαμορφώνουν την πολιτική της εκπαίδευσης αλλά και συνολικά την πολιτική σε κάθε τομέα και να μιλάνε με «ύφος χιλίων καρδιναλίων» για τα δημόσια Πανεπιστήμια, από τα οποία μπορεί να μην έχουν περάσει ούτε απ’ έξω. Είναι οι ίδιοι που καθορίζουν το μέλλον τους και των μέλλον των χιλιάδων παιδιών και των οικογενειών τους που αγωνιούν και παλεύουν, με μεγάλες θυσίες, απέναντι σε χίλια εμπόδια και κρησάρες για μόρφωση και δουλειά.
– το απίστευτο θράσος και την συμπεριφορά των επιβητόρων της εξουσίας που μπορούν να λένε κάθε είδους ψέμα και να κατασκευάζουν ακόμα και «πτυχία» και να προσπαθούν να καλύψουν τις πομπές τους με ακόμα μεγαλύτερες πομπές, χωρίς ποτέ να δίνουν εξηγήσεις, επειδή νομίζουν ότι μπορούν.
Αρκεί να θυμηθούμε ότι το 2016 ο νυν πρωθυπουργός εξαπέλυε δριμεία επίθεση σχετικά με την υπόθεση υπαλλήλων με πλαστά πτυχία και δεσμευόταν να μπει τέλος στην ανομία.
Το 2026 πάλι δεν ανοίγει ρουθούνι! Ο πρωθυπουργός εκμεταλλευόμενος «το δικαίωμα της σιωπής» εν μέσω 7ετους ΝΔ ρεμούλας ακούει τον συνεργάτη του Μ.Λ. να δηλώνει ότι ολοκλήρωσε τις 4ετείς «σπουδές» του το 1992 στο Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών που άνοιξε στην Ελλάδα μόλις το 1991, να παίρνει πτυχίο κυριακάτικα, να δηλώνει δημόσια ότι υπηρετούσε στην πολεμική αεροπορία (΄91-΄ 93) δηλαδή έτη που συμπίπτουν με αυτά των σπουδών, να επιδεικνύει πλαστό πτυχίο με αντικείμενο διαφορετικό από αυτό που δηλώνει, να δηλώνει ότι έχει ένσημα 50 χρόνων ενώ είναι 57 χρονών…
– το απύθμενο θράσος αυτών των επιβητόρων της εξουσίας που θεωρούν ότι όλα τους ανήκουν και έχουν τις ευλογίες πρωθυπουργών και των ανθρώπων της εξουσίας και χαίρουν της κάλυψης και των ΜΜΕ για περισσότερα από 20 χρόνια από διαφορετικές κυβερνήσεις αφού ο πρώτος διορισμός ως «επιστημονικός συνεργάτης» ξεκίνησε το 2007 χωρίς να μπαίνουμε στη συζήτηση για το τι έκανε τα προηγούμενα χρόνια και πώς αναρριχήθηκε εκεί για να παραμείνει τρόφιμος του κράτους για πολλά πολλά χρόνια.
– ότι το 2013 δηλαδή τη χρονιά που μπορεί να χαρακτηριστεί ως έτος πολέμου εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς είναι η πρώτη μεταπολεμική χρονιά που δεν έγινε έστω ένας διορισμός μόνιμου εκπαιδευτικού στην ΠΕ & ΔΕ , καταργήθηκαν 130 τμήματα ΑΕΙ- ΤΕΙ, απολύθηκαν -μπήκαν σε διαθεσιμότητά 2.500 εκπαιδευτικοί όταν καταργήθηκαν 52 ειδικότητες στην τεχνική εκπαίδευση και θυσιάστηκαν 20.000 μαθητές στο βωμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης
Την ίδια χρονιά ( 2013) ο Λαζαρίδης προσλαμβάνεται στο δημόσιο για 2η φορά στο «Γραφείο της Γενικής Γραμματέως Ισότητας», με μισθό υπαλλήλου πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, παρότι δεν είχε αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών.
Γεννιέται το εύλογο ερώτημα, η ανησυχία και η απορία, πόσοι και πόσες Λαζαρίδηδες ακόμη κυκλοφορούν στα κυβερνητικά επιτελεία και τα πρωθυπουργικά σαλόνια και καλύπτονται από το δικαστικό σώμα και κάθε Σεβαστίδη πρόεδρο δικαστών και εισαγγελέων, που ενώ παρεμβαίνει για τη διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών δημόσια με συκοφαντικά διαγγέλματα κατηγορώντας γονείς θυμάτων και δικηγόρους, επιλέγει να τηρήσει σιγή ιχθύος στην υπόθεση Λαζαρίδη.
-το απύθμενο θράσος «να βγαίνει και από πάνω» και να καταγγέλλει ΑΥΤΟΣ για «αμορφωσιά και τεμπελιά τους αριστερούς» (!) ο «εργατικός» κολαούζος της εξουσίας και το πιο πιστό σκυλί των πολιτικών της καταστροφής των δικαιωμάτων του λαού.
Απάντηση Μητσοτάκη στη δυσοσμία των σκανδάλων, η συνταγματική αναθεώρηση
Όμως η κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ και του Μητσοτάκη δεν μπορεί να περιοριστεί στην απροκάλυπτη ρουσφετολογία, την περίφημη «αριστεία», τα σκάνδαλα και την παραβίαση κάθε νομιμότητας. Το βασικό πρόβλημα είναι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και η θεοποίηση της αγοράς και του χρήματος που μπορεί να διαχειρίζεται τις ζωές μας και να μετατρέπει σε εμπόρευμα κάθε αξία και ανάγκη του ανθρώπου στο βωμό του κέρδους.
Γιατί ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ από τον Λαζαρίδη και κάθε Λαζαρίδη και όλους τους εμπλεκόμενους (πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες) αφού τα ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ που με τόση ευκολία δίνουν «αναδρομικά» «πτυχία» θα είναι εφεξής νόμιμα και δεν θα προκύπτει κανένα πρόβλημα για τα εκάστοτε κυβερνητικά λαμόγια που υπερασπίζονται αυτή την πολιτική διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης και των δημόσιων ΑΕΙ.
Δηλαδή με την πολιτική αυτή, ιδιωτικοποίησης και διάλυσης των δημόσιων ΑΕΙ, που επιβάλλουν η κυβέρνηση και η ΕΕ θέλουν να τα μετατρέψουν όλα τα παραπάνω που σήμερα προκαλούν οργή σε απολύτως ΝΟΜΙΜΑ και ΜΟΝΙΜΑ χαρακτηριστικά της κοινωνικής μας ζωής. Ο καθένας/μια με τα χρήματα του θα μπορεί να αγοράζει ό,τι θέλει και να νομιμοποιεί τα κάθε είδους δεκανίκια της εξουσίας σε βάρος της λαϊκής οικογένειας και της νεολαίας που στενάζει από την ακρίβεια και τα διογκούμενα και απροσπέλαστα ταξικά εμπόδια στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και αγαθά, που οφείλει η κοινωνία να εξασφαλίζει για όλους.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης για να σκεπάσει τη συζήτηση Λαζαρίδη και την δυσοσμία των σκανδάλων αλλά και της απροκάλυπτης στήριξης του κεφαλαίου απαντάει με την αναθεώρηση του Συντάγματος και την άρση της μονιμότητας και την κατάργηση του άρθρου 16 για την απροκάλυπτη κυριαρχία των «ΑΕΙ μαγαζιών».
Δεν είναι τυχαίο ότι προτάσσει την πολιτική της αξιολόγησης ως το μέτρο της προσαρμογής και μέτρησης των υπαλλήλων του δημοσίου στην επιχειρηματική και εμπορευματική λειτουργία όλων των κοινών αγαθών και υπηρεσιών (Παιδεία, Υγεία, υπηρεσίες κλπ)
Όποιες πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις καταγγέλλουν την περίπτωση Λαζαρίδη πρέπει να αφήσουν τα μισόλογα και την ανοχή – συναίνεση τους στην πολιτική της ΕΕ των ιδιωτικοποιήσεων, της αξιολόγησης και της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Έχει μεγάλες ευθύνες το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα μαχητικά και μαζικά να βάλει τον στόχο της ανατροπής αυτής της πολιτικής και της Συνταγματικής αναθεώρησης όχι με συμβολικές κινητοποιήσεις και αποσπασματικές απεργίες αλλά με ένα απεργιακό σχέδιο ανατροπής.
Να διδαχτούμε από το πώς το νεολαιίστικο και εκπαιδευτικό κίνημα ανέτρεψε τη Συνταγματική αναθεώρηση το 2007 σπάζοντας την καταθλιπτική συναίνεση του 87% των πολιτικών δυνάμεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) που τη στήριζαν αρχικά. Με ανυποχώρητο αγώνα, με τις φοιτητικές καταλήψεις του 2006-7 και τη μεγάλη απεργία των 6 εβδομάδων το 2006 στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μαζί με την δευτεροβάθμια και την αλληλεγγύη του μαχητικού εργατικού κινήματος επέβαλαν την ανατροπή της αναθεώρησης των άρθρων 16 (ιδωτικά ΑΕΙ), 24 (για τα δάση και το περιβάλλον), 103 (για τη μονιμότητα).
Να ενώσουμε τη μάχη ενάντια στη Συνταγματική αναθεώρηση και τις ιδιωτικοποιήσεις με την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, τη μόνιμη δουλειά, την ανατροπή της λιτότητας, της πολεμικής οικονομίας και της συμμετοχής στον πόλεμο και με παλλαϊκό ξεσηκωμό να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της λαμογιάς και των σκανδάλων και την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου που υπηρετεί και όποιων στηρίζουν αυτή την πολιτική.
Μόνο στη δύναμη του αγώνα μας μπορούμε να ελπίζουμε για να βγούμε από τον ζόφο και να κερδίσουμε ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα.
