Δημήτρης Τζιαντζής
Αντιπολίτευση στα σημεία και «μεταξύ κλεφτών»… συγκάλυψη
Στο ίδιο έργο θεατές βρεθήκαμε για άλλη μια φορά στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη βουλή για «το κράτος δικαίου». Τριάντα επτά χρόνια μετά το «βρόμικο ΄89» Μητσοτάκης (γιος αυτή τη φορά) και ΠΑΣΟΚ διασταύρωσαν ακόμα μια φορά τα «ξίφη τους» με επίκεντρο τα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Ο Μητσοτάκης επιλέγοντας αντίπαλο ανέφερε στις παρεμβάσεις του στη Βουλή την Πέμπτη 37 φορές το όνομα του Ανδρουλάκη, τρεις φορές αυτό του Φάμελλου και μόλις μια τον Τσίπρα.
Ο αρχαίος δικομματισμός επέστρεψε. Η κύρια διαφορά είναι ότι οι ρόλοι είναι αντεστραμμένοι, η ΝΔ είναι που βρίσκεται εδώ και εφτά χρόνια στην κυβερνητική εξουσία και πιάστηκε με το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι. Το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τη δυναμική που είχε το ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε μια εκδοχή του «μαζί τα φάγαμε» λέγοντας ότι «δεν έχετε το θάρρος να παραδεχθείτε πως και τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν από τη μεταπολίτευση έχουν ευθύνες». Μάλιστα, θύμισε την άλλη ρήση του Θεόδωρου Πάγκαλου, ο οποίος είχε πει σε μέλη του ΠΑΣΟΚ «θέλω να μιλήσουμε μεταξύ κλεφτών»!
Καθώς βρισκόμαστε πλέον σε εκλογική χρονιά η ανύπαρκτη σε μεγάλο βαθμό το προηγούμενο διάστημα θεσμική αντιπολίτευση ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης αλλά κρατώντας αποστάσεις από το λεγόμενο σκληρό ροκ. Στην πράξη η κοινωνική αντιπολίτευση ήταν η δύναμη που δεν άφησε να θαφτούν όλα αυτά τα εγκλήματα και τα σκάνδαλα. Το συρρικνωμένο και διεφθαρμένο ΠΑΣΟΚ που επανήλθε δια της τεθλασμένης στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με 11,8%, μοιάζει να διεκδικεί -από πλεονεκτική θέση- το ρόλο της άμεσης εναλλακτικής λύσης του συστήματος και ας λέει πάνω κάτω τα ίδια.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ασκώντας μια κριτική στα σημεία, είχε ετοιμάσει πολλές επικοινωνιακές ατάκες που είχε προβάρει πρώτα στο τικ-τοκ. Έκανε παραλληλισμούς με το Watergate και είπε τον Μητσοτάκη «Έλληνα Νίξον», «Όρμπαν των Βαλκανίων», «θαμώνα καφενείου» και «τρολ του διαδικτύου».
Ωστόσο δεν αμφισβήτησε στο ελάχιστο την ουσία της αντιδραστικής πολιτικής της ΝΔ, των σαρωτικών «μεταρρυθμίσεων», των υπερεξοπλισμών, των διεθνών συμμαχιών με δολοφόνους, των ματωμένων πλεονασμάτων και της δημοσιονομικής σταθερότητας. Ναι, η συζήτηση ήταν τυπικά για το «κράτος δικαίου» ωστόσο όταν υποτίθεται θέλεις να διώξεις την κυβέρνηση οφείλεις να ασκείς κριτική και να έχεις απαντήσεις εφ’ όλης της ύλης. Στην πράξη το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει μια εκδοχή της συστημικής αντιπολίτευσης που ανέδειξε τον δεξιό Πέτερ Μάγκιαρ στην Ουγγαρία, που εστίασε σχεδόν αποκλειστικά σε θέματα διαφθοράς. Όπως είπε ο Ανδρουλάκης: «Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εγγυάται ένα άλλο υπόδειγμα διακυβέρνησης: πιο συμμετοχικό, πιο αξιοκρατικό, πιο διαφανές, πιο προοδευτικό». Βέβαια «συμμετοχική δημοκρατία» και πολύ περισσότερα υποσχόταν και το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ του 2009 και όλοι θυμόμαστε τι κατέληξε να κάνει στην πράξη.
Ο Ανδρουλάκης απάντησε στις κατηγορίες «περί τοξικότητας» και «πράσινου ΣΥΡΙΖΑ» του Μητσοτάκη κάνοντας επίδειξη θεσμικότητας και πατριωτικής πλειοδοσίας. Yπενθύμισε ότι αρχικά απευθύνθηκε στον Άρειο Πάγο για την παρακολούθησή του μέσω Predator, ενώ απέφυγε να κάνει την παραμικρή νύξη για τις νομότυπες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-19 Απριλίου 2026
