Γιώργος Παυλόπουλος
ΗΠΑ και Ισραήλ αναγκάστηκαν σε προσωρινή παύση της επίθεσης εξαιτίας της αποφασιστικής αντίστασης που έχουν συναντήσει σε Ιράν και Λίβανο, η οποία έχει προκαλέσει και μια «ρωγμή» στους σχεδιασμούς τους.
Το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν εξαρτάται από την εκεχειρία στον Λίβανο – άρα από το Ισραήλ
Θεωρητικά, βρισκόμαστε σε μια περίοδο διπλής εκεχειρίας, τόσο στο μέτωπο του Ιράν όσο και σε εκείνο του Λιβάνου – που έτσι κι αλλιώς συνδέονται άρρηκτα. Στο πρώτο η συμφωνία εκπνέει την ερχόμενη Τετάρτη, ενώ στο δεύτερο το επόμενο Σαββατοκύριακο, με ορισμένους να υποστηρίζουν πως είναι πιθανή μια παράταση, έτσι ώστε να διευκολυνθούν οι διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε μια βιώσιμη ειρήνη και την αποτροπή της γενίκευσης του πολέμου.
Πρακτικά, όμως, αυτό που συμβαίνει είναι ότι τα δύο κράτη-τρομοκράτες, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, αναγκάστηκαν να διακόψουν τις επιθέσεις τους για ένα διάστημα, προκειμένου να «γλύψουν τις πληγές» που τους έχει προκαλέσει η αντίσταση των λαών του Ιράν και του Λιβάνου. Αυτή που όχι απλώς δεν τους έχει επιτρέψει να πετύχουν τους στόχους που είχαν θέσει με την έναρξη του πολέμου, πριν από 50 μέρες, αλλά τους έχει προκαλέσει και σοβαρές απώλειες, τόσο σε ανθρώπους (κυρίως στρατιώτες) όσο και σε οπλικά συστήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τους σχετικούς υπολογισμούς, μόνο οι ΗΠΑ έχουν χάσει μέχρι στιγμής δεκάδες αεροσκάφη (F-15, F-35, drones, ιπτάμενα τάνκερ ελικόπτερα και άλλα), η αξία των οποίων ξεπερνά τα 3,2 δισ. δολάρια.
Η κυβέρνηση Τραμπ ζητά από τις αυτοκινητοβιομηχανίες να αρχίσουν να παράγουν πυρομαχικά
Δεν είναι τυχαίο, επίσης, ότι ενώ ο Τραμπ εμφανίζεται «νικητής» και δηλώνει αισιόδοξος ότι σύντομα θα υπάρξει οριστική συμφωνία με το Ιράν, στο εσωτερικό οι υπουργοί του ετοιμάζονται για μακρόχρονο πόλεμο. Για του λόγου το αληθές, οι πολεμικές δαπάνες για το νέο οικονομικό έτος προβλέπεται να εκτιναχθούν στο 1,5 τρισ. δολάρια, ποσό κατά 50% υψηλότερο σε σχέση με το τρέχον. Επίσης, στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης έχουν έρθει σε επαφή με τις δύο κορυφαίες αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ, την General Motors και την Ford, ζητώντας τους να προσαρμόσουν μέρος της γραμμής παραγωγής τους στις ανάγκες εφοδιασμού των ενόπλων δυνάμεων με οπλικά συστήματα και πυρομαχικά – ενώ παράλληλα, η Ουάσιγκτον ενημέρωσε τους εταίρους της στην Ευρώπη ότι θα καθυστερήσουν οι παραδόσεις που προβλέπουν τα εξοπλιστικά συμβόλαια που έχει υπογράψει μαζί τους.
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στα πολεμικά μέτωπα παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και τα δεδομένα αλλάζουν καθημερινά. Ειδικά σε εκείνο του Λιβάνου, πρέπει να σημειωθεί πως το Ισραήλ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να αποσύρει τον στρατό του από το νότιο τμήμα και η Χεζμπολά, με τη σειρά της, διαμηνύει πως η παρουσία των δυνάμεων κατοχής εκεί της δίνει το δικαίωμα συνέχισης της αντίστασης – ενώ αμφότεροι κάλεσαν τους εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής να μην επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Όσον αφορά στα Στενά του Ορμούζ, η κατάσταση που επικρατεί είναι ιδιόμορφη. Το άνοιγμά τους, το οποίο ανακοίνωσε η Τεχεράνη το μεσημέρι της Παρασκευής (οδηγώντας σε ελεύθερη πτώση τις τιμές του πετρελαίου), εξαρτάται άμεσα από τη διατήρηση της εκεχειρίας στον Λίβανο. Πρακτικά, δηλαδή, από το Ισραήλ, το οποίο έχει δηλώσει πως δεν θα σταματήσει εάν δεν θέσει υπό τον έλεγχό του όλο το νότιο τμήμα του – αλλά και από τις ΗΠΑ, που έσπευσαν να διευκρινίσουν πως το ιδιότυπο «λοκ-άουτ» που έχουν εφαρμόσει παραμένει σε ισχύ.
Τι θα συμβεί, λοιπόν, από εδώ και στο εξής; Πολλά θα κριθούν από τις ισορροπίες ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς η αντίσταση των λαών έχει προκαλέσει μια ρωγμή η οποία θα διευρύνεται όσο περνά ο χρόνος. Με απλά λόγια: Ενώ ο Τραμπ έχει αρχίσει να αναζητά εναγωνίως διέξοδο απεμπλοκής, καθώς οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες στο εσωτερικό των ΗΠΑ τον απειλούν, ο Νετανιάχου θα επιδιώξει με κάθε τρόπο συνέχιση και κλιμάκωση του πολέμου. Αφενός, επειδή γνωρίζει ότι χωρίς τις «πλάτες» των Αμερικανών είναι πολύ πιο ευάλωτος και, αφετέρου, διότι οι δημοσκοπήσεις στο Ισραήλ εξακολουθούν να αποτυπώνουν μια κοινωνία η οποία στηρίζει στη μεγάλη της πλειοψηφία τον πόλεμο, με στόχο την «τελική λύση».
Σε αυτό το φόντο, η «συμμαχία των προθύμων», που έχει ως πρώτα βιολιά την ΕΕ και τη Βρετανία και πραγματοποίησε σύνοδο κορυφής χθες στο Παρίσι (με συμμετοχή και της Ελλάδας), περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να αποδείξει τι αξίζει…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-19 Απρίλιου 2026
