Υπάρχουν, αναμφίβολα, πολλά ράμματα για τη γούνα της κυβέρνησης της Νοτίου Αφρικής. Ωστόσο, το σκεπτικό της προσφυγής της κατά του Ισραήλ στο Διεθνές Δικαστήριο για γενοκτονία είναι αξιοσημείωτο. Αφού καταγγέλλει τη «συνεχιζόμενη σφαγή του λαού της Γάζας», προσθέτει: «Ως λαός που κάποτε γευτήκαμε τους πικρούς καρπούς του εκτοπισμού, των διακρίσεων, του ρατσισμού και της κρατικής βίας, ξεκαθαρίζουμε πως θα σταθούμε στη σωστή πλευρά της ιστορίας».
Νέος πρωθυπουργός, ακροδεξιά πολιτική
Με μια επίσκεψη σε αστυνομικό τμήμα του Παρισιού και δεσμεύσεις για επιβολή του νόμου και της τάξης ξεκίνησε τη θητεία του ο νέος πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο οποίος εγγυήθηκε προσωπικά την ασφάλεια για τους «υπεύθυνους και σκληρά εργαζόμενους Γάλλους πολίτες». Ο Εμανουέλ Μακρόν, άλλωστε, δεν έκρυψε τον σκοπό του όταν επέλεξε τον πρώην κυβερνητικό εκπρόσωπο και μέχρι αυτή την εβδομάδα υπουργό Παιδείας, τον 34χρονο Γκαμπριέλ Ατάλ, τον νεότερο στην ιστορία της χώρας που καταλαμβάνει αυτή τη θέση: Να ανακόψει την άνοδο της Μαρίν Λεπέν, με την καρατόμηση της «καμένης» πολιτικά Ελιζαμπέτ Μπορν και την υιοθέτηση ακόμη πιο σκληρής και αντιδραστικής πολιτικής. Όσο για εκείνους που θεωρούν πως ό,τι είναι «νέο» σε ηλικία είναι και καλό, ας θυμίσουμε ότι επικεφαλής του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού είναι ο 28χρονος Ζορντάν Μπαρντελά.
Οι ελιγμοί της «κυβερνώσας ακροδεξιάς»
Την ίδια στιγμή, στην Ολλανδία, ο νικητής των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών και πολιτικός «αδελφός» της Λεπέν, Γκέερτ Βίλντερς, έκανε ένα αποφασιστικό βήμα στην προσπάθειά του να διασφαλίσει την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να γίνει πρωθυπουργός: Ανακοίνωσε ότι «παγώνει» τρεις από τις εμβληματικές προεκλογικές θέσεις του, το κλείσιμο τζαμιών και ισλαμικών σχολείων, τον αποκλεισμό από δημόσια αξιώματα όσων έχουν και δεύτερο διαβατήριο (από μουσουλμανική χώρα) και τη φυλάκιση χωρίς δίκη όσων θεωρούνται ύποπτοι ως «τζιχαντιστές» για διάστημα έως και έξι μηνών. Αποδεικνύεται έτσι, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Ιταλίας και της Τζόρτζια Μελόνι, ότι η «κυβερνώσα ακροδεξιά» δεν έχει πρόβλημα να κάνει «εκπτώσεις» στις θέσεις της για να βρεθεί στα σαλόνια της εξουσίας — πολύ περισσότερο όταν διαπιστώνει πως σταδιακά τα παραδοσιακά αστικά κόμματα και συνολικά η ΕΕ υιοθετούν αρκετές από αυτές.
Το ΔΝΤ «αγκαλιάζει» τον Μιλέι
Τα εύσημα έχει κερδίσει ήδη από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής, ο οποίος «πριονίζει» αδίστακτα και τα τελευταία υπολείμματα του κοινωνικού κράτους της Αργεντινής και στέλνει στον Καιάδα τα εκατομμύρια των φτωχών και πιο αδύναμων, εφαρμόζοντας τη γνωστή νεοφιλελεύθερη «θεραπεία-σοκ». Ο διεθνής οργανισμός, μάλιστα, αποφάσισε να δείξει και εμπράκτως την εκτίμησή του στον Χαβιέρ Μιλέι, εκταμιεύοντας ένα ποσό ύψους 4,7 δισ. δολαρίων. Το ποσό αυτό, πάντως, πρόκειται να βγει από τη μία τσέπη και να μπει στην άλλη, καθώς προορίζεται για αποπληρωμή προηγούμενων δανείων προς τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής και συνοδεύεται, βεβαίως, από νέους όρους, όπως το πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2% του ΑΕΠ από φέτος. Η γενική απεργία της 24ης Ιανουαρίου και η συνέχεια έχουν πλέον τεράστια πολιτική σημασία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (13.1.24)
