Έφη Καραχάλιου
Άλλη μια αισθητικά και αφηγηματικά αταξινόμητη ταινία έρχεται να προστεθεί στο προσιτό πια σινεμά του Γιώργου Λάνθιμου.
Το θαυμαστό σύμπαν της Μπέλα Μπάξτερ γίνεται ο καμβάς για μια κωμωδία επιστημονικής φαντασίας, που περιπλέκει τον Φρανκενστάιν με την εφηβική σεξουαλική αφύπνιση και την απελευθέρωση της επιθυμίας των σωμάτων. Μετά τη βράβευση στις Χρυσές Σφαίρες την προηγούμενη εβδομάδα, η ταινία θεωρείται φαβορί για τα Όσκαρ του επόμενου μήνα και όχι άδικα.
Ποια είναι λοιπόν η Μπέλα Μπάξτερ; Το δημιούργημα του επιστήμονα Γκόντγουιν είναι ουσιαστικά ένα μωρό στο σώμα μιας γυναίκας. Την παρακολουθούμε κυριολεκτικά από το πρώτο της βήμα, καθώς εξερευνά τα δωμάτια και τους διαδρόμους της γοτθικής έπαυλης στο Λονδίνο όπου βρίσκεται εσώκλειστη. Δεν θα αργήσει όμως να κάνει την προσωπική της επανάσταση και από εκεί ξεκινά ένα ψυχεδελικό ταξίδι που καθηλώνει παρά τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας. Η ηρωίδα που ενσαρκώνει η Έμα Στόουν είναι μια νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να βρει τα όρια στο σώμα της, στην επιθυμία της και στους άλλους και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι αναζωογονητικό και ανακουφιστικό.
Η κάμερα του Γιώργου Λάνθιμου χειρίζεται την υπόθεση της ηρωίδας του κυριολεκτικά με χειρουργική ακρίβεια, δημιουργώντας το πορτραίτο μιας εκκολαπτόμενης γυναίκας που πασχίζει να βρει τα βήματά της σε μια κυνική και σκληρή κοινωνία (του σήμερα). Αυτό επιτυγχάνεται με ισόποσες δόσεις χιούμορ και κοινωνικής αδεξιότητας και αναπαρίσταται με τον θρίαμβο της «αχαλίνωτης» θηλυκότητας πάνω στην εύθραυστη αρρενωπότητα. Η επιτυχία της ταινίας βρίσκεται στην ισορροπία των χαρακτηριστικών πια στοιχείων που καθιστούν ένα φιλμ «λανθιμικό» και μιας προσιτής ματιάς στο σινεμά του σήμερα. Η ίδια «συνταγή» που άρχισε να διαφαίνεται με τον Αστακό και τον Θάνατο του Ιερού Ελαφιού και τελικά καθιερώθηκε με την οσκαρική Ευνοούμενη.
Ένα ψυχεδελικό ταξίδι χειραφέτησης που καθηλώνει.
Το μεγαλύτερο προτέρημα στην ερμηνεία της Έμα Στόουν είναι ξεκάθαρα η κινησιολογία. Στους διάφορους ρόλους που θα αποκτήσει κατά τη διάρκεια της ταινίας, από έμβρυο σε ερωμένη, σεξεργάτρια και τελικά γυναίκα, το σώμα της γίνεται πεδίο μάχης και επιτέλεσης. Η απενοχοποιημένη απεικόνιση μιας θηλυκότητας που αναζητά το σεξ χωρίς φραγμούς, κλείνει το μάτι στο Nymphomaniac του Tρίερ αλλά και στην Αριάν Λαμπέντ (σύζυγο του Λάνθιμου) στοAttenberg.
To ελληνικό Ίντερνετ αναρωτιέται αν η ταινία είναι τελικά «φεμινιστική». Το ανδρικό βλέμμα δεν λείπει από την ταινία, παρά μένει παθητικό και καθηλωμένο μέσα στην αυταρέσκειά του, όπως δηλαδή και ο εραστής της Μπέλα και τυχοδιώκτης ευγενής Ντάνκαν. Αυτό δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο τη δημιουργική και σκηνοθετική ευρηματικότητα του Λάνθιμου, έρχεται σε αντίστιξη με τη φετινή εμπορική ταινία της Barbie, αποδεικνύοντας την ανάγκη για απεικόνιση της αθέατης «γυναικείας» εμπειρίας
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (13.1.24)
