Γιώργος Παυλόπουλος
Όσα συμβαίνουν στη Γαλλία από τις αρχές της χρονιάς μπορεί να μην έχουν (για την ώρα) ανάλογο στην Ευρώπη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στις υπόλοιπες χώρες επικρατεί νηνεμία και «κοινωνική ειρήνη». Οι συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις στη Βρετανία –οι μεγαλύτερες από την εποχή της Θάτσερ– που αφορούν διάφορους κλάδους, η απεργία των εκπαιδευτικών στην Πορτογαλία, οι τεράστιες συγκεντρώσεις στην Ισπανία για την υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και οι χιλιάδες που βγαίνουν κάθε τόσο στους δρόμους σε μια σειρά χώρες (Βέλγιο, Ιταλία κ.λπ.) μαρτυρούν ότι επικρατεί αναβρασμός.
Αναμφίβολα, ωστόσο, η προσοχή στράφηκε αυτή την εβδομάδα στην πιο ισχυρή της Ευρώπης, τη Γερμανία, όπου τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες απεργίες των τελευταίων δεκαετιών. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στις μεταφορές (σιδηρόδρομοι, λεωφορεία, αεροδρόμια κ.λπ.) ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συνδικάτων και τράβηξαν «χειρόφρενο» στη χώρα, κάνοντας επίδειξη δύναμης απέναντι στον συλλογικό εργοδότη που είναι το κράτος και η κυβέρνηση. Άλλωστε, εκτός από την αναβολή εκατοντάδων πτήσεων, η απεργία είχε ως αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους να μην μεταβούν στη δουλειά τους, αλλά και να υπολειτουργήσουν σχολεία και πανεπιστήμια.
Η απεργία της Δευτέρας έγινε μετά από τρεις γύρους άκαρπων διαπραγματεύσεων ανάμεσα στο Verdi (δημόσιος τομέας), το EVG (σιδηροδρομικοί) και άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις, που εκπροσωπούν περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους, με την εργοδοσία. Οι ηγεσίες των συνδικάτων προειδοποίησαν, μάλιστα, ότι εφόσον δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους, τότε δεν θα διστάσουν να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις διαρκείας — αν και, για την ώρα τουλάχιστον, απέκλεισαν αυτές να προκηρυχθούν για την περίοδο του Πάσχα (είναι την επόμενη Κυριακή, 9 Απριλίου), ενώ η εμπειρία δείχνει ότι είναι έτοιμες να δεχθούν συμβιβασμό, εάν υπάρξει κάπως βελτιωμένη προσφορά.
Όσον αφορά στα αιτήματα, αφορούν κυρίως την κάλυψη των τεράστιων απωλειών που έχουν τα πραγματικά εισοδήματα της πλειοψηφίας των εργαζομένων από τον πληθωρισμό (9,3% τον Φεβρουάριο), την ακρίβεια και την έκρηξη των λογαριασμών της ενέργειας. Μεταφράζονται δε σε αυξήσεις της τάξης του 10-5-12% μηνιαίως –ή ποσό 500-650 ευρώ– και εφάπαξ ενισχύσεις, ενώ η προσφορά την οποία έχει κάνει η εργοδοσία ανέρχεται σε αυξήσεις 5% σε βάθος 27 μηνών και ένα εφάπαξ ποσό ύψους 2.500 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κινητοποίηση σημειώθηκε σε μια στιγμή έντονων αναταράξεων στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, που οδήγησε και στις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις (διήρκεσαν 30 ώρες) του Σαββατοκύριακου ανάμεσα στους εκπροσώπους των τριών κομμάτων που τον συγκροτούν.
Φάκελος: Μέρες εξέγερσης στη Γαλλία
