Η κυβέρνηση Μακρόν αποφάσισε να… χειροκροτήσει τους γιατρούς και νοσηλευτές με ένα διαφορετικό τρόπο και το σχόλιο της δημοσιογράφου Ιμέν Μελάζ για τη φωτογραφία τα λέει όλα: «Αυτή η γυναίκα είναι η μητέρα μου. 50 ετών, νοσοκόμα, επί τρεις μήνες δούλευε 12 με 14 ώρες τη μέρα. Κόλλησε κορονοϊό. Σήμερα διαδήλωνε για αύξηση μισθών, για αναγνώριση της δουλειάς της».
Συμμετρικοί πόλεμοι, κράτη εναντίον κρατών
Την Τετάρτη, ο αρχηγός των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, ένας μπαρουτοκαπνισμένος πρώην διοικητής της Λεγεώνας των Ξένων, παρουσίασε το «στρατηγικό σχέδιό» του για την επόμενη δεκαετία. Αφού χαρακτήρισε την επέμβαση στο Αφγανιστάν ως «την περίοδο που ανακαλύψαμε πάλι βίαια τον πόλεμο, […] καθώς υπήρχε κάποιος που ήθελε να μας σκοτώσει», εκτίμησε ότι η χώρα του και η ανθρωπότητα μπαίνουν σε μια νέα εποχή. Διότι αν οι Ταλιμπάν, όπως είπε, δεν αντιπροσώπευαν «μια ζωτική, υπαρξιακή απειλή για τη Γαλλία», ο ίδιος οφείλει πλέον να προετοιμάσει τις δυνάμεις του, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν «συμμετρικές αναμετρήσεις, κρατών εναντίον κρατών». Έφερε, δε, ως παράδειγμα τη Λιβύη και προειδοποίησε πως η Ευρώπη «είναι περικυκλωμένη από την αδιάκοπη στρατιωτικοποίηση του πλανήτη». Ας το ξανασκεφτούν όσοι νομίζουν ότι οι «παλιοί πόλεμοι» έχουν τελειώσει.
Δόγμα υπεροπλίας στο διάστημα από ΗΠΑ
Μιλώντας για τους πολέμους που έρχονται, καθοριστικό λόγο έχει και το αμερικανικό Πεντάγωνο. Στην τελευταία του έκθεση, λοιπόν, φρόντισε να παρουσιάσει τη στρατηγική του για την «άμυνα του διαστήματος», τονίζοντας ότι είναι απολύτως αναγκαίο οι ΗΠΑ να συνεχίσουν να διαθέτουν υπεροπλία πέρα από τη γήινη ατμόσφαιρα απέναντι στους μεγάλους ανταγωνιστές τους. Δηλαδή την Κίνα και τη Ρωσία, οι οποίες, όπως σημειώνεται, αυξάνουν τις δυνατότητές τους στο διάστημα και μπορούν να καταφέρουν σοβαρά πλήγματα σε μελλοντικές συγκρούσεις που θεωρείται βέβαιο ότι θα διεξαχθούν και σε αυτό το επίπεδο. Όπως, φυσικά, και στο Διαδίκτυο, καθώς το μπλοκάρισμα των συστημάτων των αντιπάλων έχει εξίσου μεγάλη σημασία με μια επιτυχημένη επιχείρηση κομάντος στα νώτα τους που θα καταφέρουν να «κόψουν τις επικοινωνίες», όπως πριν μερικές δεκαετίες.
Συρία, Λιβύη και τώρα (πάλι) Ιράκ
Το σίγουρο, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι στη γειτονιά μας οι πολεμικές συγκρούσεις όχι μόνο δεν λένε να κοπάσουν, αλλά διαρκώς ανοίγουν νέα μέτωπα ή διευρύνονται τα υπάρχοντα. Αποδεικνύοντας, έτσι, πως ούτε η διαδικασία της αλλαγής των συνόρων έχει τελειώσει, ούτε οι αστικές τάξεις είναι ικανοποιημένες απλώς με τη διασφάλιση του ελέγχου των αγορών και του πλούτου κάποιων χωρών. Μία από τις χώρες που το επιβεβαιώνει αυτό είναι, αναμφίβολα, η Τουρκία. Μετά την εισβολή της στο βόρεια μέρος της Συρίας και την κατοχή της παραμεθόριας ζώνης, μετά την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος που έκανε στη Μεσόγειο και τη Λιβύη, αυτή την εβδομάδα μας… υπενθύμισε το ενδιαφέρον της και για το Ιράκ, με μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση κατά των Κούρδων, η οποία συνοδεύτηκε από την ανακοίνωση ότι θα ιδρύσει εκεί πολλές νέες βάσεις.
