της Μαριάννας Τζιαντζή
Η μιντιακή (και η παραμιντιακή) βιομηχανία μυθοποίησης του υιού Μητσοτάκη έπιασε δουλειά. Για την ακρίβεια, είχε πιάσει δουλειά εδώ και καιρό, αλλά μετά την εκλογική επικράτηση του Κυριάκου, οι υμνητές του αποχαλινώθηκαν. Και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Κεντροδεξιά, ανακράζουν. Έτσι, μιλούν για την «εντελώς αυτοδύναμη πορεία» του υιού που «απομυθοποίησε την “παντοδυναμία” της οικογενειοκρατίας», ενώ χαρακτηρίζουν τις «κατακτήσεις» του Κυριάκου «αυτοδημιούργητες και αδέσμευτες από οικογενειακά προνόμια». Οι ιδιότητες του νέου ηγέτη του κόμματος, σύμφωνα με τα κατεστημένα ΜΜΕ είναι «ευπροσηγορία, ευγένεια, δυναμισμός», «μεθοδικότητα και γνώση», ενώ η «νέα» Νέα Δημοκρατία τώρα «φαντάζει ζωντανή, δυναμική, διεκδικητική». Επίσης ο Κυριάκος χαρακτηρίζεται «σύμβολο της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας» και «υποστηρικτής της ανταγωνιστικότητας». Τόσα χρόνια είχαμε έναν τέτοιο θησαυρό μπροστά στα μάτια μας και δεν το ξέραμε; Περίπου 170.000 άτομα ψήφισαν τον Κυριάκο, κάτοικοι πλούσιων περιοχών οι περισσότεροι. Στον πρώτο γύρο των εκλογών στη ΝΔ, ο μέσος όρος ηλικίας των ψηφοφόρων ήταν 61,4 ετών ενώ μόλις το 2,55% ήταν ηλικίας 18-32 ετών. Αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, δηλαδή οι εύποροι μεσήλικες και υπερήλικες, ο «πυρήνας του “Ναι”», όπως χαρακτηρίστηκε, βαφτίζεται τώρα «φωνή της κοινωνίας» που καταδικάζει μετά βδελυγμίας το λαϊκισμό. Το μέρος παίρνει τη θέση του όλου. Όμως από τη στιγμή που οι προβολείς των μηχανισμών προπαγάνδας (και οι δημοσκοπήσεις) πέφτουν με τόσο πάθος πάνω στη νεομητσοτακική ΝΔ, το «μέρος» αποκτά τη δική του δυναμική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε το περήφανο λαϊκό «όχι» σε «όχι μαϊμού», δηλαδή σε «ναι». Έτσι άνοιξε το δρόμο για το ορίτζιναλ μνημονιακό και ευρωδουλικό «ναι» που με αταλάντευτη επιθετικότητα εκφράζει ο Κυριάκος, ένας κατά τα άλλα άχρωμος και πληκτικός πολιτικός.
