του Γιάννη Ελαφρού
Διεκδίκηση ηγεμονίας από την εργατική και την αστική πλευρά μέσα στους αγώνες
Βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλης έκτασης κοινωνικές κινητοποιήσεις, που θα αναταράξουν το πολιτικό σκηνικό. Η συμμετοχή και οι διαθέσεις στα αγροτικά μπλόκα είναι τα πιο ανεβασμένα των τελευταίων ετών. Χιλιάδες μισθωτοί με μπλοκάκι, νέοι επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενοι βγαίνουν στους δρόμους. Ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, εκπαιδευτικοί, μαχόμενοι πενταμηνίτες, μαζικοποιούνται και οι διαδηλώσεις των συνδικάτων. Οι κινητοποιήσεις θα κλιμακωθούν το επόμενο διάστημα, περιγελώντας την λογική που ήθελε (και θέλει) να βλέπει τη σύναψη του μνημονίου και την ψήφιση των μέτρων του ως όρο σταθεροποίησης. Ακούς και τώρα κυβερνητικούς και παπαγαλάκια των καναλιών να λένε «να τελειώσει η αξιολόγηση, να έρθει σταθερότητα και ανάπτυξη». Μα ακριβώς η εφαρμογή του μνημονίου για να περάσει η αξιολόγηση είναι που βομβαρδίζει τα κοινωνικά δικαιώματα και ανατινάζει όλες τις ισορροπίες. «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε»!
Η κυβερνητική επίθεση στο ασφαλιστικό, που θα επιδεινωθεί μετά την παρέμβαση ΕΕ – ΔΝΤ, παγιώνει, βαθαίνει και μετατρέπει σε στρατηγική την επίθεση στην εργατική τάξη και τα ευρύτερα μισθωτά στρώματα και ταυτόχρονα πλήττει βαριά τη νέα εργατική βάρδια αλλά και μικρομεσαία στρώματα, ωθώντας τα στα όρια της εξαφάνισης. Προωθεί τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και την ιστορική αναδόμηση του ελληνικού καπιταλισμού, σε βάρος της εργασίας και των μικρομεσαίων στρωμάτων. Διαρρηγνύονται κοινωνικές συμμαχίες δεκαετιών, προς όφελος της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πλασάρει την αστική κυβερνητική πολιτική ως δήθεν ταξικά μεροληπτική υπέρ των φτωχών. Ο χαρακτηρισμός από τα συστημικά ΜΜΕ ως «κίνημα γραβάτας» των κινητοποιήσεων των επιστημονικών κλάδων συμφέρει και τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Ο νεομνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να τα βάζει με τους έχοντες. Η ΝΔ και το παλιό μνημονιακό μπλοκ προσπαθεί να οριοθετήσει ένα καθωσπρέπει «αστικό κίνημα» (τύπου κατσαρόλας), που το χαλούν κάτι «άπλυτοι» από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και τους «τρομοκράτες» της Attack. Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι πιο σύνθετα γιατί στο δρόμο βρίσκονται –και δίνουν μάχη για την ηγεμονία- και επιστήμονες που δουλεύουν μισθωτοί με μπλοκάκι (δηλαδή με την πιο εκμεταλλευτική σχέση) και αυτοαπασχολούμενοι που δεν βγαίνουν, αλλά και εργοδότες στυγνοί εκμεταλλευτές και συστηματικοί φοροφυγάδες, με τον ΔΣΑ, το ΤΕΕ κλπ. Είναι κρίσιμο στοίχημα το που θα πάνε τα μεσοστρώματα, τι χαρακτήρα θα πάρει όλη αυτή η κίνηση. Θα πάει προς την εργατική πλευρά, προς τα αριστερά, προς την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ ή προς την αστική τάξη, την Δεξιά και την υποταγή τελικά σε κεφάλαιο και ΕΕ, που θα είναι καταστροφική για εργαζόμενους και λαό;
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παρά την ταξική της φιλολογία, κλείνει το μάτι στους πλούσιους αγρότες και στις εταιρείες (δικηγορικές, τεχνικές κλπ.) και υπόσχεται ευρωπαϊκά κονδύλια και άλλες ενισχύσεις. Τα περιθώρια όμως είναι μικρά…
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν επίσης πρόβλημα. Έχουν κτυπήσει έντονα τους κλάδους αυτούς στο παρελθόν και κυρίως έχουν ψηφίσει το 3ο μνημόνιο. Υποστηρίζουν φανατικά τον ευρω-μονόδρομο, που σήμερα μεταφράζεται σε μέτρα λαιμητόμο για τον λαό. Προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν το κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο του «Ναι» την ώρα που αναβλύζει ξανά ένα αυθόρμητο κοινωνικό «Όχι» σε μνημόνια, κυβέρνηση και ΕΕ. Θέτουν όρια στις κινητοποιήσεις: Μητσοτάκης και Γεννηματά βγήκαν ήδη ενάντια στους αποκλεισμούς δρόμων.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες υπάρχουν αναβαθμισμένα καθήκοντα για τις ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, την ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική Αριστερά: Να ενώσει και να εκφράσει τον εργατικό κορμό και τα άλλα εργατικά στρώματα, π.χ. μπλοκάκια. Να συσπειρωθεί με αυτοτέλεια και μέτωπο απέναντι σε κυβέρνηση και Ιερή Συμμαχία κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά και το μπλοκ των παλαιομνημονιακών (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) και των εκφραστών τους στους κλάδους. Να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των αυτοαπασχολούμενων και της μικρομεσαίας αγροτιάς σε ρήξη και με την λεηλασία της κυβέρνησης και με την κυριαρχία των μεγάλων. Να προωθήσει στην πράξη το αγωνιστικό μέτωπο εργαζομένων – ανέργων – φτωχομεσαίας αγροτιάς και αυτοαπασχολούμενων για να μην περάσει το ασφαλιστικό, να μπλοκαριστεί και ανατραπεί συνολικά η επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Με επισκέψεις σωματείων στα αγροτικά μπλόκα, με κοινές διαδηλώσεις, με διαρκή κλιμάκωση και μετατροπή της 4ης Φλεβάρη σε σταθμό παλλαϊκού ξεσηκωμού.
Φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη και τη δυνατότητα του άλλου δρόμου χωρίς μνημόνια και χρέος, έξω από το ευρώ και την ΕΕ, σε ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Ανεβάζοντας το αντικυβερνητικό περιεχόμενο για να ανατραπεί αυτή η πολιτική και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που την υπηρετεί από τα κάτω, από τα εργατικά και από τα αριστερά. Σε αυτή την προσπάθεια θα συμβάλλει ο πολιτικός συντονισμός των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς, που προωθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
