Πέρασαν 5 χρόνια από το Γενάρη του 2011 που έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος Θανάσης Φώτης, μόλις στα 48 του χρόνια. Στη σύντομη ζωή του σφράγισε όλους όσους τον γνώρισαν και για αυτό δεν τον ξεχνάμε. Τον έχουμε μαζί μας στην πρώτη σειρά των διαδηλώσεων, μας συντροφεύει στις συνεδριάσεις, τον θυμόμαστε στα δύσκολα, μας λείπει στις παρέες.
Ο Θανάσης είχε στρατευθεί από 14 χρονών στην ΚΝΕ, έγινε μέλος του ΚΚΕ, κατόπιν του ΝΑΡ και ήταν μέλος της ΠΕ. Ήταν υπόδειγμα εργαζόμενου αγωνιστή, φλογερού κομμουνιστή. Αυτός που έδινε λύσεις, αναλάμβανε κάθε καθήκον και το έφερνε σε πέρας. Καυτηρίαζε με το χιούμορ του, γλύκαινε με την αμεσότητά του, ξεχώριζε με τις ατάκες του. Ήταν απαιτητικός και κριτικός, με φρέσκες ιδέες και συντροφικότητα. Πρωτοστάτησε στις εργατικές κινητοποιήσεις στο Κέττεριγκ, και μετά τις απολύσεις στη νέα του δουλειά στον ΟΑΕΔ. Στη γειτονιά που έμενε τα τελευταία χρόνια πρωτοστάτησε στην ΠΡΩΚΑΤ, στις επιτροπές κατοίκων και είχε εκλεγεί λίγο πριν πεθάνει δημοτικός σύμβουλος με τη νεοσύστατη Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Γλυφάδας.
Θα τον θυμόμαστε.
