Μιχάλης Παπαμακάριος
▸ Η αξιοσημείωτη συμμετοχή στις συνελεύσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δείχνει πως πρωτοπόρος κόσμος αναζητά ανατρεπτικές αντικαπιταλιστικές απαντήσεις
Η 5η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που διεξάγεται αυτό το Σαββατοκύριακο στο Γεωπονικό πανεπιστήμιο στην Αθήνα, γίνεται σε μια πραγματικά κρίσιμη φάση. Η επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου από τον Μητσοτάκη την εβδομάδα που μας πέρασε θέτει σε κίνηση ολόκληρο το αστικό πολιτικό σύστημα και τις εφεδρείες του. Στόχος, για μια ακόμη φορά, η παγίδευση των λαϊκών προσδοκιών στο αστικό διπολισμό των ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με τρίτο αλλά όχι αυτοτελή παίκτη το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, για να μην αλλάξει τίποτα, και την ακροδεξιά να παραμονεύει, εκφράζοντας τον εμφύλιο των φτωχών βγάζοντας λάδι το καπιταλισμό. Οι λύσεις και οι προτάσεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς και της μεταμοντέρνας σοσιαλδημοκρατίας κινούνται μεταξύ του ισχυρού κόμματος (και ας μην γίνεται ισχυρό και πολιτικά επικίνδυνο το εργατικό κίνημα) και μιας «ρεαλιστικής ρήξης» που ούτε ρήξη είναι μα ούτε και ρεαλιστική. Όλα αυτά προτείνονται σε μια κοινωνία που έχει γονατίσει από την ακρίβεια, που η νεολαία της δεν βλέπει καμιά προοπτική, που καθημερινά αισθάνεται στο πετσί την καταστολή, τον ρατσισμό και την περιφρόνηση από τους κατόχους του πλούτου και τους μηχανισμούς της αστικής εξουσίας.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι τάσεις ρήξης με το αστικό πολιτικό σύστημα και ανατροπής της κλιμακούμενης βάρβαρης πολιτικής παλεύουν να συγκροτηθούν και να οργανώσουν τον αγώνα για τη λαϊκή αντεπίθεση. Πρωτοπόρο κομμάτι αυτών των τάσεων αποτελεί η αντικαπιταλιστική και σύγχρονα κομμουνιστική αριστερά και το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μόνο τυχαίο και μικρό δεν είναι το γεγονός της συσπείρωσης, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα ενός μήνα, με τις γιορτές στο ενδιάμεσο, ενός σημαντικού αριθμού αγωνιστών και αγωνιστριών που είτε επιβεβαίωσαν την ένταξη τους στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είτε εντάχθηκαν για πρώτη φορά στις γραμμές της και συμμετείχαν στις πάνω από 70 τοπικές και κλαδικές της επιτροπές σε όλη την Ελλάδα για την 5η συνδιάσκεψη του μετώπου. Ένα εγχείρημα που για κάποιους ήταν «τελειωμένο» δείχνει αξιοζήλευτη αντοχή, συσπείρωση και ζωτικότητα. κι αυτό γιατί, παρά την κρίση του, τα λάθη, τις αδυναμίες και τις ανεπάρκειες του, συνεχίζει να εκφράζει τις ανατρεπτικές-αντικαπιταλιστικές διαθέσεις ενός μαζικού και πολύτιμου δυναμικού που, όπως λένε και οι αντίπαλοι του, έχει πολλαπλάσια επίδραση στο κίνημα και τη λαϊκή πάλη, από την εκλογική του επιρροή.
Η ίδια η 5η συνδιάσκεψη καλείται, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις επιτροπές βάσης, να οργανώσει τον διάλογο και να προτάξει τις αναγκαίες τομές για τα μεγάλα ζητήματα του μαζικού εργατικού και λαϊκού κινήματος. Για μια αντεπίθεση ανατροπής και κατάκτησης του πρωταγωνιστικού ρόλου της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής αριστεράς σε αυτό το μεγάλο καθήκον αντίστασης, πρόκλησης ρηγμάτων, κατάκτησης νικών και ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου, για να ανοίξει ο δρόμος της επαναστατικής προοπτικής της εποχής μας.
Η συζήτηση του δυναμικού στις επιτροπές βάσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδειξε ότι ο κόσμος της, όπως και συνολικά ο κόσμος του αγώνα, έχει αναβαθμισμένες απαιτήσεις. Αναζητά απαντήσεις από αντικαπιταλιστική σκοπιά στα ερωτήματα του κόσμου της δουλειάς και της νεολαίας. Οι εμπειρίες της καυτής περιόδου 2008-2015, οι απογοητεύσεις και οι ήττες, έχουν βαθύνει τα ερωτήματα αυτά, όπως αντίστοιχα κάνουν οι νέες δυνατότητες της φάσης που βρισκόμαστε, οι νέες εξεγέρσεις, οι μαζικές απεργίες, αλλά και οι νέες προσπάθειες ενσωμάτωσης των εξεγερτικών διαθέσεων των κάτω.
Όλα αυτά πρέπει να παρθούν υπόψη στη συζήτηση και την αναγκαία προγραμματική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Για παράδειγμα, έχει γίνει πλέον φανερό ότι δεν αρκεί η περιγραφή, ακόμη και η πιο επιτυχημένη, του αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης, αν αυτό δεν συνδέεται με τους δρόμους και το υποκείμενο επιβολής του. Πώς θα νικήσουμε; Με ένα ταξικά και πολιτικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα με τα αυτοτελή του όργανα πάλης και μια σύγχρονη μετωπική αντικαπιταλιστική αριστερά ή με μια άλλη μορφή αριστερής κυβέρνησης, που δεν θα κάνει τα «λάθη» του ΣΥΡΙΖΑ;
Ανάγκη για σύγχρονο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και κοινή ενωτική προσπάθεια σε αυτή τη βάση
Πώς θα επιτευχθεί η αναγκαία πολιτική-προγραμματική ενότητα του πλατιού μαχητικού, ριζοσπαστικού και αντικαπιταλιστικού δυναμικού των χιλιάδων ανθρώπων που βρίσκονται στις πολιτικές οργανώσεις, που δρουν στο κίνημα, που δουλεύουν στα εργατικά και τοπικά σχήματα, στις θεματικές πρωτοβουλίες, στη μαχόμενη διανόηση; Με πρόγραμμα ανώτερης συγκρότησης και πολιτικοποίησης, που θα απαντά με σαφή αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο και τρόπο, θα δίνει προοπτική και πολιτική αξιοπιστία και έτσι θα καταφέρνει να αλλάζει και τους συσχετισμούς; Ή με δημιουργική ασάφεια, ώστε να καλύπτονται τα πολιτικά όρια και οι μέσοι όροι συναθροίσεων που στην πρώτη σοβαρή στροφή θα έχουν αποκλίνουσες πορείες; Το κίνημα –και στη χώρα μας– έχει πικρή εμπειρία από μεγάλες ενότητες που κατέληξαν σε μεγάλες τραγωδίες. Τα «ανεμομαζώματα» φέρνουν «διαβολοσκορπίσματα» που λέει και ο λαός….
Γι’ αυτούς τους λόγους η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσα από τις διαδικασίες της, προτείνει ένα σύγχρονο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και με βάση αυτό επιδιώκει να συζητήσει με όλο το δυναμικό της ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς για μια κοινή ενωτική προσπάθεια σε όλες τις κινηματικές και πολιτικές μάχες που έρχονται. Αυτή την κατεύθυνση στήριξαν με μεγάλες πλειοψηφίες οι επιτροπές βάσης της, αυτή την κατεύθυνση, όπως όλα δείχνουν, θα αποφασίσει και η 5η συνδιάσκεψή της. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είναι παρούσα και στις εκλογικές μάχες της ερχόμενης περιόδου με αυτή τη λογική.
