Η«Επιτροπή πρωτοβουλίας για μια Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας» έκανε την πρώτη της δημόσια παρέμβαση την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου, την ημέρα που οι πρωτοπόρες δυνάμεις του εργατικού κινήματος έδιναν στο λιμάνι του Πειραιά μια υποδειγματική μάχη απέναντι στην επίταξη που διέταξε η κυβέρνηση.
του Παναγιώτη Φραντζή
Αυτήν ακριβώς την ένταση του κυβερνητικού αυταρχισμού απέναντι στο εργατικό κίνημα ανέδειξε ο Μωυσής Λίτσης, δημοσιογράφος, μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, που άνοιξε την εκδήλωση στην αίθουσα του τρίτου ορόφου της Ένωσης Συντακτών. Πριν δώσει το λόγο στους επόμενους ομιλητές, αναφέρθηκε στην ποινικοποίηση του συνδικαλισμού, στις νέες μεθόδους που λανσάρει η εργοδοσία για τον εκφοβισμό των εργαζομένων, στο ρόλο των ΜΜΕ και στην οργανωμένη παραπληροφόρηση που πρέπει να βρει απάντηση μέσα από τη δράση της Κίνησης.
Ο Παύλος Αντωνόπουλος, εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, μίλησε για την αμφισβήτηση κατακτήσεων του εργατικού κινήματος που ίσχυσαν από την εποχή του Σικάγο και κυρίως για το νέο καθεστώς που διαμορφώνεται με τις απολύσεις στο Δημόσιο, αναφέροντας συγκεκριμένες παράλογες περιπτώσεις όπου διώχθηκαν εργαζόμενοι.
Ο Δημήτρης Μπελαντής επέμεινε από την πλευρά του στην επιχείρηση εκκαθάρισης του δικαστικού κλάδου και στις διώξεις που υφίστανται δικαστικοί λειτουργοί που εξέφρασαν τις απόψεις τους. Περιέγραψε αυτό που ζούμε σαν μια ενδιάμεση κατάσταση ανάμεσα στην αστική δημοκρατία και την ανοικτή δικτατορία. Υποστήριξε ότι πρόκειται για ένα κοινοβουλευτικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, που θυμίζει την περίοδο 1952-1967 αλλά και τα τελευταία χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ερωτώμενος σχετικά, αρνήθηκε να προβλέψει την έκβαση αυτής της περιόδου, αφού αυτό μένει να κριθεί από τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. «Δεν είναι ορίζοντάς μας η συνταγματική νομιμότητα» απάντησε σε άλλη ερώτηση. «Μέσα στη σημερινή νομιμότητα υπάρχουν αντιφάσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την άσκηση αυταρχικής πολιτικής. Δεν παραιτούμαστε από το δικαίωμα να αλλάξουμε τους νόμους».
Η Αριάδνη Αλαβάνου θύμισε την επιτυχημένη κινητοποίηση του ΕΑΜ κατά της επιστράτευσης τον Φεβρουάριο – Μάρτιο του 1943 για να τονίσει τη σημασία της μαζικής λαϊκής αντίστασης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. «Έχουμε να κάνουμε με ένα μεταμοντέρνο μετεμφυλιακό κράτος», τόνισε ερχόμενη στο σήμερα. Σε κοινωνίες που υπάρχει πλειοψηφία κυριαρχούμενων και μειοψηφία κυρίαρχων, χρησιμοποιούνται ειρηνικά και πολεμικά μέσα για τη χειραγώγηση και τον έλεγχο των πρώτων. Σήμερα ενισχύονται τα μη ειρηνικά μέσα, υποστήριξε λέγοντας: «Ο αυταρχισμός και η καταστολή επιστρατεύονται για να αποκόψουν τα τμήματα του λαού που αγωνίζονται από τις μεγάλες λαϊκές μάζες. Ο λαός πρέπει να κάνει δική του υπόθεση την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων».
Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, μέλος της ΚΕΕΡΦΑ, μίλησε για τη συγκάλυψη των ρατσιστικών εγκλημάτων και τις διασυνδέσεις κράτους και Χρυσής Αυγής και εξήγησε ότι ο ρατσισμός στρέφεται κατά της εργαζόμενης πλειοψηφίας καθώς ενισχύει την καταστολή και τις φασιστικές συμμορίες.
Σε ερώτηση του Πριν πώς τοποθετείται η Κίνηση απέναντι στο Σύνταγμα και αν είναι ορίζοντάς της η αστική νομιμότητα, η απάντησή του ήταν: «Υπερασπιζόμαστε τον συσχετισμό που διαμόρφωσε το εργατικό κίνημα και τα λαϊκά στρώματα με τους αγώνες τους, όπως αυτός έχει αποτυπωθεί στην υπάρχουσα νομιμότητα. Αλλά, ο δικός μας ορίζοντας δεν είναι αυτός της συνταγματικής, αστικής νομιμότητας, γιατί γνωρίζουμε καλά ότι οι δημοκρατικές κατακτήσεις κερδήθηκαν όταν η εργατική τάξη και το κίνημά της παρανόμησαν. Αυτή η μαζική παρανομία του εργατικού κινήματος και η επίτευξη των στόχων του είναι και ο ορίζοντας της Κίνησής μας».
Το δίκιο είναι ταξικό και η καταστολή δεν αφορά κάποιες μειοψηφίες, τόνισε ο δικηγόρος Δημήτρης Σαραφιανός που μίλησε για την παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας, την καταπάτηση του Συντάγματος με την πολιτική επιστράτευση των απεργών, αλλά και για το μήνυμα αποθράσυνσης που στέλνει το κράτος με την κακοποίηση και τις ρετουσαρισμένες φωτογραφίες των συλληφθέντων στην Κοζάνη. «Ούτε με ανάθεση ούτε με υποκατάσταση του μαζικού κινήματος μπορούν να διεκδικηθούν τα δημοκρατικά δικαιώματα» δήλωσε, εξηγώντας γιατί η Κίνηση επιδιώκει τη συνεργασία με τις δυνάμεις του κινήματος και γιατί έχει σημασία η μαζικοποίησή της.
Κλείνοντας η συνέντευξη Τύπου άφηνε την αίσθηση ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα, που θα αποτυπωθεί καλύτερα με την ιδρυτική Συνέλευση της Κίνησης, η οποία θα πραγματοποιηθεί το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου. Για την ώρα επικρατεί μάλλον η αναγκαία περιγραφή της νέας κατάστασης που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι και ο «δημοκρατικός λαός». Ενώ από τις παραπάνω τοποθετήσεις έγινε σαφές το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί το εγχείρημα. Το επόμενο διάστημα θα μετρήσουμε την έκταση που θα πάρει η συμμετοχή στις διαδικασίες της Κίνησης και την ποιότητα των παρεμβάσεών
