Αιμιλία Τσαγκαράτου
Το Κογκρέσο της Αργεντινής ψήφισε την περασμένη βδομάδα νόμο που περιορίζει τα μέτρα προστασίας των παγετώνων, διευκολύνοντας την προώθηση μεγάλων εξορυκτικών έργων, σε άλλο ένα δώρο του ακροδεξιού προέδρου Μιλέι προς τις πολυεθνικές εταιρείες. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι απειλούνται κρίσιμα υδάτινα αποθέματα, τα οποία αποτελούν πηγή πόσιμου νερού για περίπου επτά εκατομμύρια ανθρώπους. Την ημέρα ψήφισης του νόμου, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου στο Μπουένος Άιρες, όπου αντιμετωπίστηκαν με καταστολή, ενώ είχαν συγκεντρωθεί από διάφορες οργανώσεις εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές εναντίον του. Η μεταρρύθμιση, άλλωστε, αποτελεί πλήγμα σε χρόνια αγώνων των κοινοτήτων και του περιβαλλοντικού κινήματος, που εξασφάλιζαν την προστασία των ζωτικών αποθεμάτων γλυκού νερού της χώρας.
Ο νέος νόμος είναι ένα πλαίσιο που επιδιώκει να επιτρέψει στις επαρχίες και στις εταιρείες να ερμηνεύουν και να εξουσιοδοτούν ποιες περιοχές υπόκεινται ή όχι σε προστασία. Αποτελεί «χέρι βοήθειας» για ορισμένα έργα που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, είναι δηλαδή ένας νόμος προσαρμοσμένος σε αυτό που κάνουν ήδη οι εταιρείες εξόρυξης, όπως η Lundin Mining, η Glencore και η Rio Tinto, που ασχολούνται με την εξόρυξη χαλκού, χρυσού, αργύρου, λιθίου, ουρανίου και πολύτιμων γαιών. Αποτελεί ένα επιπλέον πλήγμα στους παγετώνες που απειλούνται, όχι μόνο στην Αργεντινή αλλά και παγκοσμίως. Οι 17.000 παγετώνες της Αργεντινής ήδη βρίσκονται σε έντονη υποχώρηση, συμπεριλαμβανομένου του γνωστού και δημοφιλούς Περίτο Μορένο, εξαιτίας της κλιματικής κρίσης. Μάλιστα, στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, όπου συγκεντρώνεται η εξορυκτική δραστηριότητα, τα αποθέματα των παγετώνων έχουν συρρικνωθεί κατά 17% την τελευταία δεκαετία.
Το επιχείρημα των υποστηρικτών του νόμου είναι ότι πρέπει να διαχωριστούν οι παγετώνες που αποτελούν πηγές νερού από εκείνους που δεν είναι. Ισχυρίζονται ότι οι «παγετώνες βράχων» είναι απλώς συντρίμμια από πέτρες, όταν έχει αποδειχθεί ότι κρύβουν τεράστιες μάζες νερού με τη μορφή πάγου, και αποτελούν στρατηγικά αποθέματα σε μια χώρα της οποίας το έδαφος είναι 67% άνυδρο ή ημιάνυδρο. Η ιδιωτικοποίηση, πέρσι το καλοκαίρι, της AySa – της δημόσιας εταιρείας ύδρευσης και αποχέτευσης – συνδέεται άμεσα με την κατάργηση του νόμου για την προστασία των παγετώνων. Επίσης, πρόκληση αποτελεί η δραστηριοποίηση της ισραηλινής εταιρείας νερού Mekorot στην Αργεντινή τα τελευταία χρόνια, δείχνοντας την πλήρη ευθυγράμμιση του καθεστώτος της με το σιωνιστικό κράτος.
Το νερό, λοιπόν, εμπορευματοποιείται ακόμα περισσότερο και, μαζί του, οι παγετώνες δεν θεωρούνται πλέον ως χώροι συλλογικής προστασίας, αλλά ως ένα ακόμη στοιχείο στην εμπορική διαχείριση του πιο ουσιαστικού πόρου για τη ζωή: του νερού.
