«Βασικός λόγος που και η Μάγδα Φύσσα και η Ελένη Κωστοπούλου και ο Μανιουδάκης και εγώ, και πολλοί άλλοι απευθυνόμαστε στην κοινωνία και φωνάζουμε, δεν είναι μόνο γιατί απαιτούμε δικαιοσύνη για τα παιδιά μας, αλλά κυρίως γιατί δεν θέλουμε να ξανασυμβούν τέτοια εγκλήματα, να χάσουν κι άλλοι νέοι άνθρωποι τη ζωή τους είτε από αυθαίρετη αστυνομική βία ή από οποιαδήποτε άλλη μορφή βίας. Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για πάντα», λέει στο Πριν ο Γιάννης Μάγγος, στέλνοντας μήνυμα αγώνα πριν τον νέο γύρο δικών για τον Βασίλη.
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
Πού βρίσκεται σήμερα η υπόθεση του Βασίλη;
Εξ’ αρχής, και με την καταγραφή του αξιωματικού υπηρεσίας στο βιβλίο συμβάντων της Αστυνομίας και με την ΕΔΕ- παρωδία, έγιναν προσπάθειες συγκάλυψης των ευθυνών των αστυνομικών, που με την απρόκλητη, αναίτια, δολοφονική επίθεση μπροστά στο Δικαστήριο και κυρίως τον βασανισμό του παιδιού μας στην Ασφάλεια, το οδήγησαν στον θάνατο.
Αντιληφθήκαμε τι συνέβη και καταθέσαμε μήνυση. Τέσσερις μήνες μετά, εισαγγελέας στο Βόλο άσκησε αυτεπάγγελτα ποινική δίωξη, ως μη όφειλε, με αποτέλεσμα η μήνυση μας να αρχειοθετηθεί. Η κατηγορία υποβαθμίστηκε σε πλημμέλημα, και μας στέρησε το δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας μας στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας. Κατά τον εισαγγελέα, εφόσον ο Βασίλειος δεν υπέβαλε μήνυση, δεν έχουμε δικαίωμα. Εμείς διεκδικούμε αυτό που θεωρούμε βάσιμα κληρονομικό μας δικαίωμα, και για τον λόγο ότι η παραπομπή στο Μεικτό Ορκωτό, προέκυψε κατόπιν προσφυγής μας στην εισαγγελία εφετών Λάρισας. Καταθέσαμε και δεύτερη μήνυση την απόρριψη της οποίας πληροφορηθήκαμε από τοπικές εφημερίδες, παρότι επρόκειτο για αυστηρώς προσωπικό δεδομένο.
Στο μεταξύ, εκδικάστηκε στον Βόλο η υπόθεση των τριών κατηγορουμένων για επικίνδυνη σωματική βλάβη και καταδικάστηκαν σε διετή φυλάκιση, για την οποία άσκησαν έφεση. Παράλληλα, εκδικάστηκε υπηρεσιακά η ΕΔΕ και τους παραπέμπει στο πρωτοβάθμιο πειθαρχικό Συμβούλιο Αστυφυλάκων Θεσσαλονίκης με το ερώτημα της ποινής της απόταξης.
Στις 2 Απριλίου αναμένεται η εκδίκαση της υπόθεσης σε βάρος έξι αστυνομικών για κακουργηματικές πράξεις (βασανιστήρια, έκθεση, παράνομη κατακράτηση, επικίνδυνη σωματική βλάβη), που εδώ και ένα χρόνο έχει λάβει πέντε αναβολές, κατόπιν «αστείων» αιτημάτων των κατηγορουμένων.
Όμως υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία: το βίντεο (χωρίς το οποίο δεν θα υπήρχε υπόθεση Μάγγου), οι φωτογραφίες, η καταγγελία του Βασίλειου, οι καταθέσεις των γιατρών του και το πιστοποιητικό του νοσοκομείου, όπου αναγράφονται λεπτομερώς όλες οι κακώσεις που υπέστη, η επίσκεψη του προς αναζήτηση ψυχολογικής στήριξης στην ψυχιατρική κλινική του Νοσοκομείου Βόλου και στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας, η ιατροδικαστική έκθεση του τεχνικού συμβούλου τον οποίο όρισε η οικογένειά μας, το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών βάσει του οποίου παραπέμφθηκαν στο Μεικτό Ορκωτό, τα τρία πορίσματα-καταπέλτες, καθώς και ο χαρακτηρισμός της υπόθεσης του Βασίλειου από τον Συνήγορο του Πολίτη ως περιστατικό ακραίας αστυνομικής βίας. Όλα αυτά συνιστούν συντριπτικά στοιχεία σε βάρος τους.
Πώς σχολιάζεις τις επαναλαμβανόμενες αναβολές της δίκης στο Μεικτό Ορκωτό Καρδίτσας;
Εμπαίζουν το δικαστήριο. Την τέταρτη φορά ζήτησαν τα πρακτικά της δίκης του Βόλου και την πέμπτη ένας επικαλέστηκε «πονάκια στο στήθος». Βλέπεις, σε αντίθεση με τον Βασίλειο που στοχοποιήθηκε στα δεκαοκτώ του, όταν ανέλαβε ευθαρσώς την ευθύνη για το σπάσιμο της τζαμαρίας της Χρυσής Αυγής στον Βόλο, εξηγώντας μάλιστα και τα κίνητρα του, οι αστυνομικοί που τον κακοποίησαν αρνούνται να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους, υποστηρίζοντας ότι τα τραύματα του προϋπήρχαν, παρά τα στοιχεία που τους διαψεύδουν. Είναι αμετανόητοι και πρέπει να λάβουν την ποινή που τους αξίζει.
Ελπίζω να μην υπάρξει έκτη αναβολή. Πάντως, εμείς, μετά από κάθε αναβολή, κάναμε πορεία στην Καρδίτσα, και όχι μόνοι. Ήρθε κόσμος αλληλέγγυος από όλη την Ελλάδα. Έτσι θα συνεχίσουμε.
Πάμε πανέτοιμοι και για τα δύο δικαστήρια, θέλουμε να γίνουν οι δίκες, και ξέρουμε ότι, όσες αναβολές και να πάρουν, κάποια στιγμή θα ανεβούν στο εδώλιο και εκεί δεν θα έχουν τίποτα. Ούτε ένα μάρτυρα, ούτε ένα στοιχείο.
Θεωρείς ότι η εκδίκαση της έφεσης των αστυνομικών στον Βόλο, μια μέρα νωρίτερα, κρύβει σκοπιμότητα ή μεθόδευση;
Δεν ξέρω. Ίσως ανέμεναν την εκδίκαση στο εφετείο, ελπίζοντας σε μια απόφαση ευνοϊκή, δηλαδή στην αθώωσή τους, αν και με τα υπάρχοντα αδιάσειστα στοιχεία αυτό θα ήταν παράδοξο, ή σε μια ευνοϊκή σύνθεση δικαστηρίου στην Καρδίτσα. Όμως, με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν θέλω να πιστεύω ότι θα βγουν αποφάσεις κάτω από το τραπέζι.
Η εκδίκαση της υπόθεσης των τριών κατηγορουμένων για επικίνδυνη σωματική βλάβη στον Βόλο προχώρησε, τόσο γιατί έπρεπε, όσο και χάρη στην έντονη κοινωνική πίεση που ασκήθηκε, καθώς «ανοίξαμε» το ζήτημα στην κοινωνία. Παίρνοντας ένα πλακάτ στον ώμο και με την ιδέα του Βασίλειου σφιγμένη στη γροθιά μου, πήρα «σβάρνα» όλη τη χώρα και είπα «τώρα αυτό θα κάνεις, θα ενημερώνεις για την υπόθεση». Αυτό κινητοποίησε την κοινωνία και το κίνημα πήρε την υπόθεση του Βασίλειου στην πλάτη του και την ανέδειξε, όπως κάνει και με άλλες με υποθέσεις. Η αλληλεγγύη του κινήματος και της κοινωνίας είναι καθοριστική για μας. Δεν είμαστε μόνοι, συνεχίζουμε με τη στήριξή τους.
Οι αστυνομικοί που κακοποίησαν τον Βασίλη αρνούνται να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους. Είναι αμετανόητοι και πρέπει να λάβουν την ποινή που τους αξίζει.
Κι εσύ όμως βρίσκεσαι παντού όπου χρειάζεται η αλληλεγγύη.
Ήμουν και πριν τον θάνατο του Βασίλειου στο κίνημα, αλλά πιο «αφανώς». Σήμερα νιώθω ότι εκπροσωπώ και τον ίδιο, όσα πίστευε, όσα έκανε και για όσα υπέστη. Πίσω από τα γεγονότα υπάρχουν πολιτικές αιτίες που πρέπει να αναδεικνύονται, και αυτό προσπαθώ να κάνω: να ενημερώνω τον κόσμο, να λαμβάνω και να ανταποδίδω την αλληλεγγύη της κοινωνίας.
Συμμετέχω όπου μπορώ, τόσο σε υποθέσεις όπως του Φύσσα, του Κωστόπουλου, του Μανιουδάκη, του Σαμπάνη, με τις οικογένειες των οποίων έχουμε αναπτύξει δεσμούς, όσο και σε ευρύτερες κοινωνικές και κινηματικές διεκδικήσεις, ιδιαίτερα στα δικαστήρια, όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη παρουσίας. Από τη δίκη της Χρυσής Αυγής μέχρι υποθέσεις διωκόμενων αγωνιστών σε Αθήνα, Βόλο, Θεσσαλονίκη, αλλά και στις δίκες για το έγκλημα των Τεμπών, προσπαθώ να είμαι παρών όσο μπορώ.
Βασικός λόγος που και η Μάγδα Φύσσα και η Ελένη Κωστοπούλου και ο Μανιουδάκης και εγώ, και πολλοί άλλοι απευθυνόμαστε στην κοινωνία και φωνάζουμε, δεν είναι μόνο γιατί απαιτούμε δικαιοσύνη για τα παιδιά μας, αλλά κυρίως γιατί δεν θέλουμε να ξανασυμβούν τέτοια εγκλήματα, να χάσουν κι άλλοι νέοι άνθρωποι τη ζωή τους είτε από αυθαίρετη αστυνομική βία ή από οποιαδήποτε άλλη μορφή βίας. Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για πάντα.
Ποια ήταν η κατάσταση στην έναρξη της δίκης των Τεμπών στη Λάρισα;
Η πραγματικότητα ξεπερνούσε κάθε φαντασία. Η εικόνα θύμιζε «παζάρι». Υπήρχε τεράστιος συνωστισμός, κατάσταση αδιανόητη, αν σκεφτεί κανείς το υπέρογκο κόστος για την «ειδική διαμόρφωση» της αίθουσας. Αδιανόητες και οι σκέψεις για αίθουσες με οθόνες, όπου οι συγγενείς θα παρακολουθούν εξ’ αποστάσεως. Σαν να τους ζητούν να μείνουν σπίτι τους. Το δικαστήριο όμως είναι ζωντανή διαδικασία και απαιτεί φυσική παρουσία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 28-29 Μαρτίου 2026
Δήλωση Γιάννη Μάγγου για τις δίκες των βασανιστών Βασίλειου Μάγγου
