Ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ένας άνθρωπος που δεν δέχτηκε ποτέ να ζήσει σκλαβωμένος. Διεκδικούσε την ελευθερία του μέσα σε άγριες εποχές, όταν η ιδιαιτερότητα στην ύπαρξη, στην τέχνη και στην ζωή ήταν παράνομη. Ο Γιώργος Μαρίνος άνοιξε τον δρόμο για αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως «coming out». Έπλασε μια εικόνα η οποία για την δεκαετία του ’60 ήταν ανατρεπτική και «μοίρασε» απλόχερα τον έρωτα και το ταλέντο του. Από μικρός που ανέβηκε στο σανίδι δεν τραγουδούσε απλά, πέταγε. Ένας άνθρωπος έφτιαχνε με την παρουσία του και μόνο έναν ολόκληρο θίασο.
Με την ζεστασιά της φωνής του, τραγούδησε για τον έρωτα, το σεξ, την παιδικότητα, την ισότητα, την ιδιαιτερότητα, αλλά και για την ζωή πέραν της επιβίωσης. Την δεκαετία του ’90, μαζί με τον Σταμάτη Κραουνάκη, έπλασαν τον πρώτο δίσκο που μίλαγε για τον γκέι έρωτα και για όλα τα κοινωνικά στερεότυπα που τον περικύκλωναν. Ο Γιώργος Μαρίνος έφυγε έτσι όπως ήθελε, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά με το έργο του να είναι πάντα εδώ. Ένας πραγματικός πρίγκιπας, όχι από αυτούς τους αρτιμελείς του Χόλυγουντ, αλλά από τους άλλους, τους ιδιαίτερους εραστές της διαφοράς.
Καλό ταξίδι Γιώργο. Κάθε φορά που θα κοιτάμε τα άστρα θα μετράμε ένα παραπάνω για εσένα.
Βασίλης Τσουκαλάς
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 14-15 Μαρτίου 2026
