Στην εποχή των τεράτων, που το κεφάλαιο κυβερνά όχι μόνο καταδυναστεύοντας τη ζωή αλλά και ασκώντας πολιτική με τον θάνατο, υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν πως θα ναι πάντα με την πλευρά όπου οι ζωές (θα έπρεπε να) αξίζουν. Έτσι, διαχωρίζουν κυνικά τα κρατικά εγκλήματα σε περισσότερο, λιγότερο ή και καθόλου επώδυνα. Βάζοντας στο ζύγι από τη μια τις ζωές, από την άλλη τα εθνικά «ιδεώδη». Τα κρατικά εγκλήματα όμως έχουν κοινή μήτρα: την αναπαραγωγή της ισχύος και του πλούτου με όποιο τίμημα. Και όταν ο μηχανισμός αυτός εθίζεται στη συγκάλυψη, το αποτέλεσμα θα είναι το έγκλημα: σε Μάνδρα, Μάτι, Έβρο, Τέμπη, Βιολάντα, Πύλο και Αιγαίο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 7-8 Φεβρουαρίου
