Κώστας Μπουγιούκος
Είναι αμέτρητες φορές που ακούγεται η φράση «από Σεπτέμβρη θα λογαριαστούμε», όταν οι απονομιμοποιημένες κυβερνήσεις των παρακμιακών αστικών δημοκρατιών αναγγέλλουν τα πιο σκληρά μέτρα λιτότητας ή αυταρχισμού μέσα στο καλοκαίρι – τόσες που έχει καταντήσει σχεδόν κενό γράμμα και κλισέ. Έτσι και τώρα, που η μειοψηφική κυβέρνηση του πρωθυπουργού του Μακρόν, Φρανσουά Μπαϊρού, ανακοίνωσε τα πιο σκληρά μέτρα περικοπών σε συντάξεις, κοινωνικές παροχές και υγεία που έχει δει ποτέ η Γαλλία στην Πέμπτη Δημοκρατία, γαρνιρισμένα με το κερασάκι του «δουλεύουμε περισσότερο», που μεταφράζεται στην ακύρωση δύο ημερών εθνικής αργίας. Ένα κανονικό μνημόνιο για την Γαλλία, δηλαδή, πρόσθετο στα άλλα δύο που έχουν περάσει προηγούμενες αποτυχημένες κυβερνήσεις του Μακρόν, που εκλέγονταν με κεντρική θέση τον έλεγχο του χρέους και του ελλείμματος της Γαλλίας, τα οποία έχουν φουσκώσει ανεξέλεγκτα μετά από οκτώ χρόνια τεράστιων φοροελαφρύνσεων και παροχών προς το μεγάλο κεφάλαιο.
Αυτή τη φορά, όμως, για τη Γαλλία των ολοένα και πιο οξυμένων ταξικών αντιθέσεων και της ασταμάτητης επίθεσης στους εργαζόμενους και τα φτωχομεσαία στρώματα, η αρχική φράση-κλισέ αποκτά άλλο νόημα. Έχει ήδη πάρει σάρκα και οστά η πρωτοβουλία της 10ης Σεπτέμβρη, όπου συλλογικότητες και κάποια επιμέρους συνδικάτα καλούν σε απεργία παράλυσης της χώρας. Αυτό είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα τραβήξει τα μεγάλα τριτοβάθμια συνδικάτα της Γαλλίας σε προκήρυξη γενικής απεργίας για την ημέρα εκείνη.
Την ίδια στιγμή, η Ανυπόταχτη Γαλλία ετοιμάζει νέα πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, την οποία «σκέφτονται» να στηρίξουν Κεντρώοι και Λεπέν (κάτι που δεν είχαν κάνει τις προηγούμενες φορές), γιατί… καταργείται η αργία της Δευτέρας του Πάσχα. Το Πριν, μετά την μικρή καλοκαιρινή παύση, θα είναι εδώ τον Σεπτέμβρη (και) από την Γαλλία, όπου θα ανάβει ακόμα ένας γύρος κοινωνικών αγώνων.
