Εκτός Ορίων: Επιπλοκές σε Λονδίνο, απόγνωση σε Βρυξέλλες-Βερολίνο

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ακόμη πιο περίπλοκη αποδει­κνύεται η διαδικασία εξόδου της Αγγλίας από την Ευρω­παϊκή Ένωση μετά την από­φαση του ανωτάτου ακυ­ρωτικού δικαστηρίου της χώρας, βάσει της οποίας η πρωθυπουργός της χώρας Τερέ­ζα Μέι υποχρεούται πρώτα να ζητήσει την έγκριση του βρετανικού κοινοβουλίου για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Συν­θήκης της Λισαβόνας. Η απόφαση του ανω­τάτου δικαστηρίου, που ελήφθη κατόπιν πτωση ένας οδικός χάρτης που προέβλεπε την ενεργοποίηση του άρθρου ως τον Μάρ­τιο του 2017 και την ολοκλήρωση της εξό­δου ως την άνοιξη του 2020, πριν δηλαδή τις προγραμμα­τισμένες εκλογές, ως προς το παρόν παγώνει.

Η απόφαση του ανωτά­του δικαστηρίου φαίνεται να δίχασε ακόμη και τους δύο πολιτικούς που σήκω­σαν στους ώμους τους την εκστρατεία του Brexit. Ο μεν Νάιτζελ Φάραντζ που ηγού­ταν του ακροδεξιού Κόμμα­τος Ανεξαρτησίας τη χαρα­κτήρισε προδοσία του απο­τελέσματος του δημοψηφί­σματος, ενώ ο Μπόρις Τζόν­σον δήλωσε ότι η διαδικασία εξόδου δεν κιν­δυνεύει με εκτροχιασμό. Η άποψη του προ­ερχόμενου από τους Συντηρητικούς Μπόρις Τζόνσον είναι πιο κοντά στην πραγματικό­τητα δεδομένου ότι ακόμη κι η Βουλή των Κοινοτήτων που είχε ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της παραμονής πριν το δημοψήφισμα, σή­μερα κανείς δεν είναι σίγουρος ότι συνεχίζει να είναι υπέρ της ΕΕ, ενώ ―κι αυτό είναι το σημαντικότερο― κανείς δεν θα αναλάμβα­νε το πολιτικό κόστος να περιφρονήσει τόσο απροκάλυπτα το αποτέλεσμα ενός δημοψη­φίσματος γύρω από το οποίο περιστράφηκε η πολιτική ζωή της Αγγλίας για έτη πολλά.

Η ακύρωση του σχεδιασμού της Τερέζα Μέι δημιουργεί ωστόσο ένα μετρήσιμο πο­λιτικό αποτέλεσμα, πιέζοντας στην κατεύ­θυνση του «μαλακού Brexit». Η απόρριψη του «σκληρού Brexit», όπως περιγράφεται η διαδικασία αποχώρησης της Αγγλίας όχι μό­νο από την ΕΕ αλλά και από την κοινή αγο­ρά, ενισχύει εκείνες τις φωνές που πιστεύ­ουν ότι το Λονδίνο πρέπει να συνεχίσει να εντάσσεται στην Ευρώπη με πιο χαλαρούς μεν δεσμούς, διατηρώντας ωστόσο την ανε­ξαρτησία του, σε αντιπαραβολή με τα σχέ­δια πλήρους αυτονόμησής του που αναπο­λούν περασμένα μεγαλεία. Το φρενάρισμα των ταχέων διαδικασιών εξόδου ωθεί σε πιο συναινετικές λύσεις.

Αυτό το διαρκές μπρος-πίσω του Λον­δίνου ωστόσο προκαλεί φανερή ενόχλη­ση και εκνευρισμό στους κόλπους της ΕΕ, που πλέον την ενδιαφέρει ένα πράγμα μό­νον: να σηκωθεί να φύγει η Αγγλία από την ΕΕ μια ώρα αρχύτερα. Οι κηφήνες των Βρυ­ξελών βιάζονται να ολοκληρωθεί η έξοδος της Αγγλίας για να κλείσει όσο το δυνατό συντομότερα η ιστορικής σημασίας ρωγμή που προκλήθηκε στη συνοχή του ευρωπαϊ­κού ιμπεριαλιστικού κέντρου και να πάψουν να βρίσκουν ερείσματα στην πραγματικό­τητα όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι από την Αγγλία απλώς ξεκίνησε να ξηλώνεται το πουλόβερ της ΕΕ…