Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης
▸ Νέες συνθήκες από τη βίαιη επίθεση στην εργασία, τους ανταγωνισμούς, τη φθορά των ΗΠΑ και την καμπή από τις 26/1 και 28/2, Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωση για τις διεθνείς εξελίξεις
Βαθαίνει η συζήτηση για την ανατρεπτική απάντηση στην καπιταλιστική δυστοπία
Στις 3 Μάη συνεδρίασε η Πολιτική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης. Στην απόφασή της τονίζεται η σημερινή καμπή του παγκόσμιου καπιταλισμού στην οποία «ξεχωρίζουν δύο βασικές αλληλένδετες εξελίξεις, που καταλήγουν αφενός στην ένταση της επίθεσης στην εργατική τάξη,όξυνση του κοινωνικού ζητήματος και αφετέρου σε πρωτοφανή επίθεση σε κατακτημένες ελευθερίες»: Πρώτο, όξυνση ενδοκαπιταλιστικών-ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ακόμη και εντός των ίδιων στρατοπέδων και συμμαχιών, κήρυξη ανοιχτού οικονομικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας, ανάπτυξη αντιθέσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ και πόλεμο δασμών-αντιδασμών. Δεύτερο, στροφή προς την «πολεμική οικονομία» και ρητορική, γενικά και ειδικά στην ΕΕ που μέσω του Rearm Europe επιδιώκει να ανατάξει την οικονομική στασιμότητά της (και ύφεση σε Γερμανία).
Σύμφωνα με την ΠΕ τα παραπάνω δεν σχετίζονται μόνο και κυρίως με αυθαίρετες «επιλογές Τραμπ», αλλά εκφράζουν αντιθέσεις και αντιφάσεις του ολοκληρωτικού καπιταλισμού όπως «από τη μια αναζήτηση τόπων φτηνής εργασίας για μείωση κόστους παραγωγής και ανάταξη κερδών, από την άλλη (αθέλητη) υποβοήθηση νέων περιφερειακών καπιταλιστικών κέντρων που ορθώνονται από ένα σημείο και πέρα ως ανταγωνιστικά». Βασικό στοιχείο είναι «η σχετική υποχώρηση του αμερικάνικου καπιταλισμού» και «οι τάσεις απώλειας της ηγεμονίας/κυριαρχίας του» με αποτέλεσμα αναπροσαρμογές που πλήττουν την «εικόνα» των ΗΠΑ, θρυμματίζουν το δέος ή/και τον θαυμασμό για τη χώρα «της απόλυτης ισχύος και των μεγάλων ευκαιριών» και της προσδίδουν μισανθρωπιστικά και οπισθοδρομικά χαρακτηριστικά. Όσον αφορά τη «σύμμαχο» Ευρώπη παρακολουθεί και επιχειρεί να ξεφύγει από την υπαρξιακή απειλή με πρωτοφανή στροφή προς την «πολεμική οικονομία» και την πρόθεση για ανοιχτή, άμεση εμπλοκή στην Ουκρανία, με την ακροδεξιά να θέτει περισσότερο από ποτέ την ατζέντα στο σύνολο των αστικών πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα θέματα.
Απαιτούνται βήματα προς ένα πιο μαζικό, εργατικό και νεανικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο
Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις αυτές επανατοποθετούν τη συζήτηση για τις πολιτικές απαντήσεις σε αυτή τη δυστοπία και το σχήμα του κυρίαρχου νεοφιλελευθερισμού και της ρύθμισης/διαχείρισής του με τη δήθεν απρόσκοπτη «παγκοσμιοποίηση». Η φιλολογία για «επιστροφή και ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας» σηματοδοτεί έναν κρατικό παρεμβατισμό που ελάχιστα αφορά πλέον και κάποιο «κοινωνικό συμβόλαιο», αλλά σημαίνει αποκλειστικά σχεδόν τη στήριξη των κερδών του κεφαλαίου και την εμβάθυνση της εκμεταλλευτικής φύσης του σύγχρονου καπιταλισμού σε συνθήκες αστάθειας και κρίσης. Αντί της κυρίαρχης απάντησης της ρεφορμιστικής αριστεράς -του αντινεοφιλελεύθερου μετώπου με «αριστερές, προοδευτικές κυβερνήσεις»-, αναδεικνύεται η ανάγκη μιας ανεξάρτητης εργατικής πολιτικής που δεν στοιχίζεται πίσω από ξένες σημαίες. Όπως λέγεται στην απόφαση «τα ερωτήματα της αντικαπιταλιστικής πολιτικής και της ίδιας της επαναστατικής ανατροπής της καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων, επανέρχονται με επείγοντα και απαιτητικό τρόπο».
Σ’ αυτές τις συνθήκες η Κομμουνιστική Απελευθέρωση μετά το Ιδρυτικό της Συνέδριο επιχειρεί να πραγματοποιήσει «συγκεκριμένα βήματα ενίσχυσης σε όλα τα επίπεδα-πεδία του επαναστατικού υποκειμένου», μαζί και στην κατεύθυνση «συγκρότησης ενός σύγχρονου αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου με τη συμβολή και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ». Μπροστά μας βρίσκεται η 6η συνδιάσκεψή της που προτείνεται να γίνει στα τέλη Οκτώβρη. Σ΄ αυτό το πλαίσιο στην απόφαση προτείνεται και η διεξαγωγή έκτακτου ειδικού πανελλαδικού σώματος στις 5 και 6 Ιούλη που θα συζητήσει για τις πολιτικές εξελίξεις της περιόδου και τη συμβολή της οργάνωσης στην 6η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την πορεία προς αυτήν.
Η εκτίμηση της ΠΕ είναι «ότι παραμένουμε εντός της καμπής που άνοιξαν τα συλλαλητήρια της 26/1 και 28/2». Ωστόσο «το κύριο πρόβλημα παραμένει τόσο η αδυναμία ανατρεπτικής πολιτικής που θα ενισχύσει και πολιτικοποιήσει τη λαϊκή απαιτητικότητα όσο και η αδύναμη οργανωτικά και πολιτικά κίνηση της εργατικής τάξης με λογική ανατρεπτικού εργατικού κινήματος». Σημειώνεται η βαθιά συναίνεση της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης των ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Κινήματος Δημοκρατίας και Νέας Αριστεράς που αδυνατεί να εκφράσει την πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια, η κοινοβουλευτική εκλογική διαμαρτυρία μέσω της Πλεύσης Ελευθερίας -«πλήρως ενταγμένης κατά τα άλλα στο πλαίσιο της αστικής πολιτικής»- καθώς και η τάση για ενίσχυση της πολυποίκιλης ακροδεξιάς, η οποία πατάει δημαγωγικά σε μια διάχυτη κρίση εμπιστοσύνης προς το «σύστημα» γενικά. Αναδεικνύεται η ανεπάρκεια του ΚΚΕ, της μεγαλύτερης και πιο οργανωμένης αριστερής δύναμης, που «αυτό που ξεχωρίζει ως στόχο για τη περίοδο είναι το βάθεμα της λαϊκής δυσπιστίας απέναντι στη κυβέρνηση και το σύστημα και η οργανωτική αλλά κυρίως η εκλογική του ενίσχυση αποφεύγοντας όχι μόνο ανατρεπτικούς πολιτικούς στόχους αλλά και τη προσπάθεια κατακτήσεων προς όφελος του λαού».
Οι δυνατότητες στο πεδίο του μαζικού κινήματος, το βαθμιαίο ξεπέρασμα της πολιτικής απογοήτευσης από ένα δυναμικό και οι εξελίξεις στην αριστερά απαιτούν την ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και «βήματα προς ένα πιο μαζικό, εργατικό και νεανικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο», την προγραμματική αναβάθμιση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μακριά από αριστερές διαχειριστικές λύσεις. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα συμβάλλει η δημόσια παρουσίαση της πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα.
Για την παρέμβαση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης στο εργατικό κίνημα τονίζεται η ανάγκη για «πολύ καλή επεξεργασία των στόχων ώστε να μην είναι γενικόλογοι αλλά συγκεκριμένοι, αιχμηροί, μάχιμοι, λαϊκά κατανοητοί και να έρχονται σε ρήξη με την πολιτική κεφαλαίου-ΕΕ», ώστε «το ίδιο το εργατικό κίνημα να φτάσει στο επίπεδο να παλεύει για τους πολιτικούς στόχους που σηματοδοτούν την αντιπαράθεση με τις κύριες πλευρές της αστικής πολιτικής». Σ’ αυτή την κατεύθυνση προωθούνται «μορφές οργάνωσης που να μπορούν να παίρνουν πρωτοβουλίες ξεπερνώντας τον υποταγμένο συνδικαλισμό και την γραφειοκρατική λογική του ΠΑΜΕ», η στήριξη του Συντονισμού σωματείων και συλλογικοτήτων σε επίπεδο Αττικής, η προώθηση τοπικών και κλαδικών συντονισμών.
Η απόφαση της Πολιτικής Ανατροπής αναφέρεται στην αυτοτελή παρέμβαση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης μέσα στον Μάη με εκδηλώσεις της οργάνωσης, έκδοση μπροσούρας για τα δημόσια αγαθά, έκδοση των υλικών του ιδρυτικού μας συνεδρίου και αξιοποίηση, διακίνηση και οικονομική στήριξη (συνδρομές, ενισχύσεις) του Πριν.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 10-11 Μαΐου
Κομμουνιστική Απελευθέρωση: Ανακοίνωση για τις διεθνείς εξελίξεις
