Σκηνικό λαϊκής ανταρσίας στήθηκε όλη την εβδομάδα που πέρασε στη Κύπρο. Η απόφαση σοκ του Γιούρογκρουπ δημοσιοποιήθηκε –διόλου τυχαία– μεσάνυχτα Παρασκευής και ο περισσότερος κόσμος ενημερώθηκε το πρωί του Σαββάτου. Αρχικά όλη η κυπριακή κοινωνία πιάστηκε στον ύπνο.
του Πέρου Κοσμά
Από την πρώτη στιγμή μεμονωμένα αγανακτισμένος κόσμος άρχισε να συρρέει προς το κυπριακό κοινοβούλιο. Λόγω του πλήθους που είχε συρρεύσει στο κοινοβούλιο, οι πολιτικοί αναγκάζονταν να μπαίνουν από την πίσω πόρτα. Έτσι από το Σάββατο έφτασε η συνεδρία της Βουλής να γίνει την Τρίτη. Σε αυτές τις τρεις μέρες αναπτύχθηκε ένα πολύχρωμο και αντιφατικό τσουνάμι αγανάκτησης εν τη απουσία οργανωμένων καλεσμάτων τις δύο πρώτες μέρες από κοινοβουλευτικά κόμματα.
Οι κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν την Τρίτη το απόγευμα. Πλέον ήταν σίγουρο ότι η Βουλή θα συνεδρίαζε και έτσι οργανώθηκε ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο. Οι συγκεντρώσεις δεν μπορούν να συγκριθούν με τις αντίστοιχες ενάντια στο σχέδιο Ανάν αλλά ήταν έως …100 φορές μεγαλύτερες από οποιαδήποτε διαμαρτυρία έγινε στη Μεγαλόνησο τον τελευταίο χρόνο.
Το πιο οργανωμένο τμήμα των διαδηλωτών –όπως ήταν αναμενόμενο– άνηκε στο ΑΚΕΛ και τους φορείς του από τη νεολαία (ΕΔΟΝ) και τα συνδικάτα (ΠΕΟ) παρά το γεγονός ότι το κάλεσμα διαμαρτυρίας από το ιστορικό κόμμα της Αριστεράς εκδηλώθηκε καθυστερημένα και με γραμμή συναίνεσης. Στο κάλεσμα δεν έλλειψαν οι νουθεσίες οι κινητοποιήσεις να «γίνουν με οργανωμένο τρόπο και μέσα σε πολιτισμένα πλαίσια».
Από ‘κει και πέρα οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς έδωσαν αυτοδύναμο και μαζικό «παρών» με πιο ξεκάθαρα και προωθημένα αιτήματα κατά του Μνημονίου, της τρόικας και υπέρ της εθνικοποίησης των τραπεζών, υπερβαίνοντας το άμεσο αίτημα ενάντια στους «γερμαναράδες που μας κλέβουν τις οικονομίες».
Ιδιαίτερα μαχητικό ήταν το μπλοκ της ΕΡΑΣ (Επιτροπή για μια Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση) το οποίο ήταν εκεί και τις τρεις μέρες. Οι Αντάρτες Κύπρου ήταν το μόνο μπλοκ που έβαζε σε πρώτο πλάνο το αίτημα της εξόδου από τη ζώνη του ευρώ και την ΕΕ, ένα αίτημα που αναδείχτηκε πλειοψηφικό ρεύμα στους διαδηλωτές. Παρουσία με το δικό της πλαίσιο είχε και η ΝΕΔΑ (Νέα Διεθνιστική Αριστερά). Δυναμική ήταν και η παρουσία του αναρχικού χώρου και των οργανωμένων οπαδών της Ομόνοιας.
Με την ανακοίνωση της καταψήφισης της πρότασης που έφερε το ΔΗΣΥ στη Βουλή, ο κόσμος ξέσπασε σε πανηγυρισμούς κάτι που ανόρθωσε το ηθικό και την περηφάνια του κυπριακού λαού, ασχέτως αν όλοι είχαν επίγνωση ότι η επόμενη μέρα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολη. Επίσης, στα πολύ θετικά από το κίνημα που δημιουργήθηκε ήταν η απομόνωση ακροδεξιών και λοιπών φασιστικών ομάδων που δεν βρήκαν το ίδιο γόνιμο έδαφος όπως μετά τα γεγονότα στο Μαρί ή στα κινήματα των αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος.
