Ταξική Κίνηση για την εργατική χειραφέτηση Θεσσαλονίκης
Εργοδοτικό έγκλημα ο θάνατος της 56χρονης εργάτριας στη Σίνδο
Το κέρδος και η καπιταλιστική ιδιοκτησία σκοτώνουν
Να ανατρέψουμε την δολοφονική πολιτική και την κυβέρνηση που την υπηρετεί!
Το πρωί του Σαββάτου μια 56χρονη εργάτρια συνεθλίβη από βιομηχανικό πλυντήριο εντός της επιχείρησης όπου εργαζόταν στη Βιομηχανική περιοχή της Σίνδου στην Θεσσαλονίκη. Είναι προφανές ότι οι ευθύνες βαραίνουν την εργοδοσία, και οφείλουμε να το ονομάσουμε όπως πραγματικά είναι, άλλη μια εργατική δολοφονία ανάμεσα στις δεκάδες του 2026 και στις 201(!) του 2025. Ενώ, ανερυθρίαστα η εργοδοσία επιδίωξε να συνεχίσουν οι βάρδιες για να μη πάει πίσω η δουλειά, κάτι που διέκοψε η παρέμβαση των σωματείων.
Είναι τραγικό ότι η κυβέρνηση και η εργοδοσία κάνουν πολιτικά παιχνίδια πάνω σε νεκρούς εργάτες, αφού μόνο ως τέτοιο μπορεί να ειδωθεί το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζουν τα ακριβή στοιχεία των 201 νεκρών στους χώρους εργασίας το 2025. Οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκι» (αυτοαπασχολούμενοι) όπως ντελιβεράδες που έχουν χαθεί στο μεροκάματο, οι εργολαβικοί εργαζόμενοι χωρίς σταθερό ασφαλιστικό καθεστώς, ανασφάλιστοι εργαζόμενοι όπως μπορεί να είναι οι μετανάστες δεν καταμετρούνται καν από το κράτος.
Τα αίτια των εργατικών δολοφονιών είναι ξεκάθαρα δεδομένης της αντεργατικής πολιτικής της ΝΔ και προηγούμενων κυβερνήσεων. Οι πολύωρες βάρδιες των τουλάχιστον 10 ωρών, η πλέον ψηφισμένη 13ωρη εργασία, η εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς και η απασχόληση σε 3 και 4 πόστα, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, τα μηδαμινά μέτρα ασφαλείας είναι βασικοί λόγοι που δεν επιστρέφουν σπίτι τους όσοι πήγαν στο μεροκάματο.
Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος σε αυτή την κανονικότητα των νεκρών εργατών στο μεροκάματο. Και το τέλος αυτό μπορούν μόνο να το δώσουν, οργανωμένοι αγώνες των εργαζόμενων στους χώρους δουλειάς και στα σωματεία τους. Από καταγγελίες για μη τηρούμενα μέτρα ασφαλείας, μέχρι και πολιτικές απεργίες που θα συγκρούονται με την αντεργατική πολιτική αποτελούν αναγκαία μέσα για να διεκδικήσουμε οξυγόνο ΚΑΙ στους χώρους δουλειάς.
Η πολεμική οικονομία και οι δαπάνες σε ΕΕ και ΝΑΤΟ για τους πολέμους, σημαίνουν και ένταση της επίθεσης στον κόσμο της δουλειάς. Εξάλλου στις δικές μας πλάτες θα βγουν τα λεφτά για τις πολεμικές δαπάνες, τα δικά μας 13ωρα και η δική μας εντατικοποίηση θα δημιουργήσουν τον πλούτο που θα ξοδέψουν για συνεχίσουν τους πολέμους τους. Και έτσι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να εμπεδώσουν άτι στην υπηρεσία της δημοσιονομικής πολιτικής, των ΝΑΤΟ, ΕΕ και της πολεμικής οικονομίας θα πρέπει να ξεχάσουν τις διεκδικήσεις για μισθούς (ακόμα και αν υπάρχουν τα περιθώρια να δοθούν σε μητροπολίτες), για μέτρα ασφαλείας, για Συλλογικές Συμβάσεις.
Να παλέψουμε για:
- Μείωση του εργάσιμου χρόνου, 5ημερο-6ωρο!
- Προσλήψεις, ελάχιστη σύνθεση προσωπικού και καθορισμός καθηκόντων για να μη βγάζουμε δουλειά για τρεις!
- Το κέρδος και η καπιταλιστική ιδιοκτησία σκοτώνουν. Όχι άλλες θυσίες της εργατικής τάξης!
- Τώρα μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Όχι στα εργοδοτικά εγκλήματα, στα μικρά και μεγάλα «Τέμπη».
- Να ανατρέψουμε την δολοφονική πολιτική και την κυβέρνηση που την υπηρετεί!
