Περήφανες για τα παιδιά τους, εξοργισμένες με το ΥΠΕΞ, δήλωσαν οι Λίλιαν και η Ιωάννα, μητέρα της Χριστίνης Δέση-Λουκά και του Παντελή Βλάχα, αντίστοιχα. Σε συνομιλία τους με το Πριν, οι μανάδες των δύο μελών της ελληνικής αποστολής, σχολίασαν την απαράδεκτη και αδιάφορη στάση του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο όχι απλά δεν τήρησε όσα προβλέπονται στο Σύνταγμα για τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, αλλά δεν κατάφερε καν να νιώσει την αγωνία των συγγενών όσων ανθρώπων απήχθησαν παράνομα και κρατήθηκαν στο κράτος-δολοφόνο.
«Απαξίωση, αδιαφορία, κωλυσιεργία και δουλικότητα προς το Ισραήλ». Αυτά ένοιωσε κατά την επαφή της με το ΥΠΕΞ η Λίλιαν. Όπως εξήγησε, την πρώτη μέρα μετά το ρεσάλτο «μάς υποδέχθηκαν στα σκαλιά (!) του υπουργείου, μόνο και μόνο για να μας πούνε ότι δε ξέρουν ή δεν μπορούν να μας αποκαλύψουν περισσότερα». Μάλιστα, όταν οι συγγενείς επέμεναν στις ερωτήσεις τους, ο εκπρόσωπος του υπουργείου έφυγε, ενώ -όπως συμπληρώνει η Ιωάννα- σε κάποια φάση παρατάχθηκαν ΜΑΤ με εξοπλισμό μπροστά μας. Κατά τη δεύτερη ημέρα της παράνομης κράτησης των παιδιών τους, διεξήχθη μία μίνι συνάντηση με αντιπροσωπεία συγγενών και δικηγόρων, όπου και πάλι υπήρξε μηδενική ενημέρωση. Όπως περιγράφει η Λίλιαν, «για κάθετι μας παρέπεμπαν στην πρεσβεία στο Ισραήλ». Και εκεί, όμως, παρά την προθυμία από πλευράς πρεσβείας, οι αρχές του Ισραήλ -παρότι το είχαν υποσχεθεί- δεν επέτρεψαν σε κανέναν υπάλληλο να έρθει σε επαφή με τους απαχθέντες!
Το αποτέλεσμα και για τις δύο ήταν να μην έχουν καμία πραγματική ενημέρωση όσον αφορά τους δικούς τους ανθρώπους και επί δύο ημέρες να πληροφορούνται για εκείνους από το διαδίκτυο. Είναι ενδεικτικό, πως το ΥΠΕΞ δεν θεώρησε σκόπιμο να ενημερώσει τους συγγενείς ούτε καν όταν έμαθε πως θα μεταφερθούν με αεροπλάνο στην Κωνσταντινούπολη. Όπως αναφέρει η Ιωάννα, λίγες ώρες μετά την απαγωγή δεν σήκωναν ούτε τηλέφωνο!
Όσον αφορά την επίσημη πληροφόρηση πως η ελληνική αποστολή θα ταξιδέψει με πούλμαν προς την Αλεξανδρούπολη (τελικά είπαν για Θεσσαλονίκη), τόσοι οι γονείς όσο και τα μέλη της αποστολής αρνήθηκαν την πρόταση αυτή, με αποτέλεσμα -μόνο κατόπιν πίεσης- η κυβέρνηση να υπαναχωρήσει. «Όταν άκουσα αυτή την πιθανότητα, ένοιωσα εξοργισμένη. Σε αντιδιαστολή με άλλες περιπτώσεις, εμείς δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τα παιδιά μας με αξιοπρέπεια, όταν δεν αντιμετωπίζουν καμία κατηγορία, είναι χτυπημένα και έχουν απαχθεί παράνομα σε διεθνή ύδατα;». Από την πλευρά της, η Ιωάννα σχολίασε πως «σκέφτηκα πως είναι δυνατόν μετά από την κακοποίηση που υπέστησαν, αντί να προσπαθήσουν να βρουν μία λύση, να μας λένε “αυτό προσφέρουμε” και να προσπαθούν να κλείσουν και τη συζήτηση από πάνω;»
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 16-17 Μαΐου 2026
