Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη με αφορμή την αποφυλάκιση του 82χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου
Μετά από έκτιση 24 χρόνων εγκλεισμού, εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά η πέμπτη κατά σειρά αίτηση για υφ’ όρον απόλυση από τις φυλακές του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Σημειώνεται ότι, ούτως ή άλλως σε λίγους ακόμα μήνες, μέσα στο 2027, θα συμπληρώνονταν τα 25 χρόνια που προβλέπει ο νόμος ως μέγιστη διάρκεια έκτισης ποινής. Το όριο αυτό για τους πολυϊσοβίτες ήταν μέχρι πρόσφατα στα 19 χρόνια.
Aμέσως μετά την απόφαση της αποφυλάκισης του 82 ετών Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, στο σκεπτικό της οποίας, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται και λόγοι υγείας, άρχισε μια συντονισμένη μιντιακή καταιγίδα κατευθυνόμενης «αγανάκτησης» με τους συνήθεις διαμορφωτές της λεγόμενης «κοινής γνώμης» να ωρύονται στα μέσα ενημέρωσης εκδίδοντας νομικές γνωμοδοτήσεις τύπου κολοκυθιάς: «Να πεθάνει στη φυλακή», «τουλάχιστον ας καθόταν μέσα 30 χρόνια», «γιατί να βγει πριν τα 25;» κ.ο.κ.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Τζαβέλας, αμέσως παρήγγειλε τη δικογραφία και ανέθεσε σε αντεισαγγελέα τη μελέτη της απόφασης και τελικά προχώρησε σε αίτηση αναίρεσης!
Με την ίδια σπουδή που έδειξε για τον Γιωτόπουλο, ένα μήνα πριν, ο Τζαβέλλας έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ανάσυρση της δικογραφίας της υπόθεσης των υποκλοπών από το αρχείο θεωρώντας ότι «τα στοιχεία των οποίων έγινε επίκληση από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δεν συνιστούν νέα στοιχεία». Ήταν ο ίδιος που έχοντας την εποπτεία της ΕΥΠ υπέγραψε 11 παρακολουθήσεις. Για τον Τζαβέλα στην περίπτωση του Γιωτόπουλου συντρέχουν «ιδιαίτεροι λόγοι». Ο Γιωτόπουλος δεν είναι Τέμπη με 57 νεκρούς. Δεν είναι Πύλος με 650 νεκρούς. Οι συγγενείς των θυμάτων σε αυτά τα μαζικά εγκλήματα δεν έχουν σχέση με την οικογένεια Μητσοτάκη.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην επίσημη ενημέρωση χαρακτήρισε το θέμα «νομικό», η πλειοδοσία της αυστηρότητας και της «ιερής αγανάκτησης» που εξαπολύθηκε σε συγχορδία όμως, του δίνει αυτόματα πολιτική διάσταση.
Η περίφημη «ανεξαρτησία της δικαιοσύνης», ο Μοντεσκιέ και η διάκριση των εξουσιών, πάνε περίπατο. Εδώ βαρύνουν άλλα. Πρεσβείες, πολιτικές οικογένειες, ακροδεξιά ακροατήρια, πολιτικές καριέρες επίδοξων βουλευτών.
Την αρχή έκανε η Αμερικάνικη Πρεσβεία με δήλωσή της αμέσως μετά την απόφαση τής υφ’ όρον απόλυσης. Μιας απόφασης η οποία βέβαια προβλέπει όλους τους περιορισμούς που επιβάλλει ο σχετικός νόμος. Ας σημειωθεί ότι ο Γιωτόπουλος φέρεται να έχει τοποθετήσει βόμβα στην Αμερικάνικη Πρεσβεία το 1972, ως μέλος αντιστασιακής οργάνωσης, κάτι που ως γνωστόν δε συγχωρούν οι υπερατλαντικοί «φίλοι μας».
Δεν θα ξεχάσουμε την τύχη που επεφύλαξε η δικαστική εξουσία, σε έναν από τους βασικούς συντελεστές της χούντας των συνταγματαρχών, τον Παττακό, που το 1967 δήλωνε στον αεροπορικό ακόλουθο των ΗΠΑ ότι το πραξικόπημα σχεδιάστηκε «για να διασφαλιστεί η εσωτερική ηρεμία και η αφοσίωση στο ΝΑΤΟ και τη Δύση», και είχε κριθεί το 1975 ένοχος στάσης και εσχάτης προδοσίας για τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη, βγήκε από την φυλακή έχοντας εκτίσει μόλις 16 χρόνια, «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του». Βγήκε από την φυλακή τον Σεπτέμβρη του 1990, αμέσως μετά την εκλογή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ήταν τόσο «ανήκεστος» η βλάβη της υγείας του που πέθανε το 2016 σε ηλικία 104 χρονών! Τα 26 χρόνια της αποφυλάκισής του συνέχιζε αμετανόητος να δηλώνει ότι δεν έχει μετανιώσει για τα εγκλήματα της χούντας. Στον τάφο στην κηδεία του, τον πήγε άγημα της Χρυσής Αυγής.
Ενάντια σε όλους εκείνους που, πάντα με δύο μέτρα και σταθμά, θεωρούν αυτονόητη την αποφυλάκιση πραξικοπηματιών ή εγκληματιών κατά της εργατικής τάξης, που κλείνουν τα μάτια στα εγκλήματα του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ και στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών ενώ από την άλλη φρίττουν στην προοπτική της τήρησης ακόμα και των ίδιων των δικών τους νόμων, ζητάμε το αυτονόητο:
Όχι στην φαλκίδευση των δικαιωμάτων του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου.
Όχι στη σκοταδιστική συγχορδία που κανοναρχεί η κυβέρνηση με την Αμερικάνικη Πρεσβεία.
