Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Αντιδημοκρατικές αποδεικνύονται οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης σε κορυφαία θέματα, που ταλανίζουν την κοινωνία, όπως η αντιμετώπιση του Ρredator και των υποκλοπών τηλεφωνικών συνομιλιών πολιτικών και άλλων προσώπων, αλλά και το έγκλημα των Τεμπών. Στις κορυφαίες αυτές περιπτώσεις η κυβέρνηση και το σύστημα επιχειρούν ν’ αποσείσουν τις ευθύνες τους με απαράδεκτα και παιδαριώδη προσχήματα.
Στην υπόθεση κατασκοπίας του Predator το Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας ανταποκρίθηκε στην αποστολή του και διαπίστωσε μια σειρά παρανομιών των χειριστών του. Εκπλήρωσε έτσι το καθήκον του και επέβαλε στους τέσσερις κατηγορούμενους (Felix Bizios, Sara Aleksandra Hamou, Tal Jonathan Dilian και Ιωάννη Λαβράνο) συνολική ποινή φυλάκισης 126 ετών και 8 μηνών, με εκτιτέα τα 8 έτη. Κρίθηκαν ένοχοι για παράνομη παρακολούθηση, παραβίαση απορρήτου επικοινωνίας και παράνομη πρόσβαση σε συστήματα δεδομένων, σε βάρος 87 παθόντων.
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο, ως νομικά αναρμόδιο για ανώτερα ζητήματα, τα παρέπεμψε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για να επιληφθεί ως κατά νόμον αρμόδιος. Τα υπέρτερα αυτά ζητήματα ήταν τα εξής: α) εάν υπάρχουν άλλοι συμμέτοχοι, β) εάν στοιχειοθετείται απ’ τους παραπεμπόμενους έγκλημα κατασκοπείας, γ) εάν υπάρχει παράνομη διακίνηση λογισμικού παρακολούθησης μετά τις 9/12/2022.
Ωστόσο, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έσπευσε να κλείσει την υπόθεση! Αρνήθηκε ότι στα ζητήματα που θέτει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο υπάρχουν νεότερα ουσιώδη και αποδεικτικά στοιχεία που ανατρέπουν το εισαγγελικό πόρισμα. Ο εισαγγελέας, περιέργως, επαναλαμβάνει το εύρημα της αρχικής προκαταρκτικής εξέτασης ότι δεν υπήρξε εμπλοκή κρατικής υπηρεσίας με το Predator, αν και η έρευνα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου είχε ενδείξεις τέτοιας εμπλοκής. Τις παρέπεμψε όμως στον Άρειο Πάγο, γιατί δεν περιλαμβανόταν στις αρμοδιότητες του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου η ενδελεχής και ολοκληρωμένη έρευνά τους.
Επιβεβαιώνεται έτσι, ότι κατώτεροι και μεσαίοι κρίκοι του κρατικού μηχανισμού, όπως το Μονομελές Πλημμελειοδικείο, μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις, να διατυπώσουν κάποια διαφωνία με τον κεντρικό πυρήνα του αστικού κράτους. Τα ανώτερα όμως όργανα, όπως ο Άρειος Πάγος, εντάσσονται στον πυρήνα του κράτους, που εκλέγει εξάλλου, την ηγεσία τους. Μετά ταύτα ο Άρειος Πάγος δια του Εισαγγελέα του, κλείνει το θέμα των υποκλοπών σε επίπεδο νέας έρευνας και απομένει απλώς η δίκη των τεσσάρων επικεφαλής του Predator σε δεύτερο βαθμό.
Καμία περαιτέρω έρευνα για τις υποκλοπές και το Predator, αποκλειστικά ατομική ευθύνη για τα Τέμπη
Η διαπλοκή και υποταγή της δικαιοσύνης στο ηγετικό της επίπεδο στην εκτελεστική εξουσία αποδεικνύεται εμφανώς στο έγκλημα των Τεμπών. Δια του νυν υπουργού Μεταφορών, Κ. Κυρανάκη, και των προγενέστερων βεβαίως, η ευθύνη για το έγκλημα των Τεμπών αποδίδεται ολοκληρωτικά στον ανθρώπινο παράγοντα, στον σταθμάρχη της βάρδιας, που συνέπεσε με το δυστύχημα. Ασφαλώς, έχει ευθύνη και ο ανθρώπινος παράγοντας, αλλά στην προκείμενη περίπτωση απολυτοποιείται η ευθύνη του σταθμάρχη, για να συγκαλυφθεί η ευθύνη ενός σαθρού συστήματος. Όμως η κυβέρνηση με τη δίκη που διεξάγεται πλέον στη Λάρισα, θρασύδειλα και ανεύθυνα αποποιείται τις ευθύνες της για το τραγικό δυστύχημα και τα φορτώνει όλα στον σταθμάρχη! Ωστόσο, είναι ηλίου φαεινότερο ότι, η ευθύνη πέφτει στις πλάτες της κυβέρνησης. Ακόμη και αν υπηρετούσαν ικανοί και έμπειροι άνθρωποι στο σταθμό, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορούσαν οπωσδήποτε να αποτρέψουν τη δραματική σύγκρουση. Βέβαιη αποτροπή σύγκρουσης θα εξασφάλιζε η εφαρμογή των τεχνικών μέσων της σύμβασης 717, τα οποία όμως δεν βρίσκονταν σε λειτουργία στην ευρύτερη περιοχή του δυστυχήματος.
Στο θέμα αυτό, πρώτιστα, κρίνονται αυτοί που ενδιαφέρονταν και αυτοί που αδιαφορούσαν για τα δυστυχήματα στη σιδηροδρομική γραμμή. Αυτοί που ενδιαφέρονταν για την προστασία των σιδηροδρόμων και των επιβατών ήταν οι εργαζόμενοι στα τρένα, που επανειλημμένα είχαν προειδοποιήσει την κυβέρνηση, ότι αν δεν ολοκληρωθεί η σύμβαση 717, είναι πιθανή η σύγκρουση συρμών με συνέπεια τον θάνατο πολλών επιβατών. Η κυβέρνηση, δυστυχώς, κώφευε και κατηγορούσε τους εργαζόμενους ότι κακόβουλα συκοφαντούν τον σιδηρόδρομο, ο δε Κ. Α. Καραμανλής διαρρήγνυε τα ιμάτιά του και θεωρούσε κατάπτυστους τους συνδικαλιστές που «συκοφαντούσαν» το σιδηροδρομικό σύστημα! Δεν πέρασε όμως, πολύ καιρός και δυστυχώς με το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη δικαιώθηκαν οι εργαζόμενοι και εξευτελίστηκε ο Καραμανλής και η παράταξή του!…
