Οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτέλεσαν για μια ακόμα χρονιά ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, με δεκάδες χιλιάδες φοιτητές να συμμετέχουν ενάντια στην διαρκή προσπάθεια και τα σχέδια απαξίωσης, παρεμπόδισης και απονομιμοποίησης του ελεύθερου φοιτητικού συνδικαλισμού και των συλλογικών διαδικασιών στα Πανεπιστήμια. Κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ και της παράταξής της ΔΑΠ να παρουσιάσουν πως η νεολαία συναινεί στα σχέδια πλήρους διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου, για μια ακόμα φορά οι φοιτητές τους γύρισαν την πλάτη και καταδίκασαν την κυβερνητική πολιτική.
Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, η ΠΚΣ βγήκε πρώτη δύναμη, αν και με σημαντική μείωση τόσο σε ψήφους όσο και ποσοστά. Η συνεχόμενη μείωση της οφείλεται αφενός στην απουσία πολιτικών και κινηματικών πρωτοβουλιών από την πλευρά της ΠΚΣ, η οποία όχι μόνο δεν έθεσε αγωνιστικό σχέδιο, αλλά με τη στάση της μπλόκαρε ενεργητικά προσπάθειες ενεργοποίησης και ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων σε αγωνιστική κατεύθυνση, εκφράζοντας μια -πολιτικά και πρακτικά- άνευρη και κοινοβουλευτικού τύπου αριστερά. Αφετέρου, η ΠΚΣ χρεώνεται τη ματαίωση των προσδοκιών ενός αγωνιστικού δυναμικού, που όλα τα προηγούμενα χρόνια βρέθηκε στους αγώνες και ήθελε να αντιπαρατεθεί αγωνιστικά με την αντιδραστική αναδιάρθρωση στα πανεπιστήμια ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και παρά τις συνεχόμενες αριστερές «πρωτιές» είδε να περνάνε μια σειρά από αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στα πανεπιστήμια χωρίς το φοιτητικό κίνημα να μπορέσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Η ΔΑΠ απέτυχε να κερδίσει τη μάχη των εκλογών και να παρουσιάσει μια δήθεν νομιμοποίηση της άθλιας κυβερνητικής πολιτικής από τους φοιτητές. Παρ’ όλα αυτά, το αποτέλεσμά της δείχνει αντοχή και προσπάθεια ανασυγκρότησης του μηχανισμού της σε μια σειρά από σχολές, τόσο στις μεγάλες πόλεις όσο και σε σχολές της επαρχίας. Αντίστοιχη στασιμότητα και αντοχή δείχνουν οι δυνάμεις της ΠΑΣΠ, οι οποίες αν και απέχουν πολύ από το να μπορέσουν να αποτελέσουν αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της ΔΑΠ και να παρουσιαστούν ως «συνεπής, προοδευτική εναλλακτική», φαίνεται πως θα προσπαθήσουν να συγκροτήσουν το μηχανισμό τους και να παίξουν αναβαθμισμένο ρόλο στις διεργασίες του επόμενου διαστήματος. Συνολικά, οι καθεστωτικές δυνάμεις αποτυγχάνουν να ενσωματώσουν πλατιά τις διαθέσεις των φοιτητών, εμφανίζεται, ωστόσο, ο κίνδυνος τα επόμενα χρόνια να επανέλθουν στο προσκήνιο ακόμα πιο αποφασιστικά και επιθετικά ως προς το σχέδιο διάλυσης των φοιτητικών συλλόγων και μπλοκαρίσματος κάθε συλλογικής ανατρεπτικής δράσης.
Τα σχήματα των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ διατήρησαν σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις τους. Εκφράζουν ένα ρεύμα αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση της ΝΔ το οποίο εγκλωβίζεται όμως στα όρια μιας στείρας αντι-δεξιάς γραμμής και ενός ρηχού αντικυβερνητισμού, μιας αγωνιστικής ρητορικής η οποία δεν συνοδεύεται από πραγματικό σχέδιο κλιμάκωσης της πάλης των φοιτητών και ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος.
Η παρέμβαση τους χαρακτηρίστηκε από τα εκφυλιστικά φαινόμενα και τις πρακτικές οργανωμένου τραμπουκισμού των υπόλοιπων αγωνιστικών δυνάμεων -και ειδικά της Attack- με αποκορύφωμα τους συνεχείς προπηλακισμούς και απειλές πριν, αλλά και την ημέρα των φοιτητικών εκλογών και την ανοιχτή τρομοκράτηση/παρεμπόδιση φοιτητών να ψηφίσουν ελεύθερα ότι επιθυμούν, όπως συνέβη σε σχολές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, πρακτικές που συνεχίζονται και μετά τις εκλογές. Με την γραμμή και την στάση τους αντικειμενικά καθηλώνουν και υπονομεύουν το φοιτητικό κίνημα και τις προσπάθειες ανασυγκρότησης των αγώνων και των διαδικασιών του. Οι πρακτικές αυτές πρέπει να καταδικαστούν από όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις και τους αγωνιστές/τριες και να εκλείψουν.
Τα σχήματα της Ρεβάνς σημειώνουν μικρή άνοδο πανελλαδικά σε σχέση με πέρυσι. Τα σχήματα αυτά, σε μια σειρά από σχολές καταγράφουν θετικά αποτελέσματα εκφράζοντας κυρίως ένα ρεύμα αγωνιστικής διεκδίκησης σε επίπεδο χώρου και σχολών. Παρά την απουσία συνολικής γραμμής αντιπαράθεσης με την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ, οι δυνάμεις της είχαν τους τελευταίους μήνες θετική συμβολή σε αγωνιστικές πρωτοβουλίες στο φοιτητικό κίνημα.
Η Attack στα ΑΕΙ-Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση συγκέντρωσε 1.963 ψήφους, σημειώνοντας πτώση -0,56%. Με παρουσία και ψηφοδέλτια σε σχεδόν 100 σχολές πανελλαδικά αποτελεί έναν πόλο συσπείρωσης του μαχητικού δυναμικού που αναζητά μια άλλη πορεία του φοιτητικού κινήματος. Εκφράζει υπαρκτές ριζοσπαστικές και ανατρεπτικές τάσεις τμήματος της νεολαίας για σύγκρουση και ρήξη με την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου-ΝΑΤΟ. Στα αποτελέσματα της Attack ωστόσο, εκφράστηκε η αδυναμία και του ρεύματος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να καθορίσει και να παίξει αναβαθμισμένο ρόλο στις αναγκαίες μάχες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική στα πανεπιστήμια και συνολικά. Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών γενικά, αλλά και της Attack ειδικά, αναδεικνύουν ακόμα πιο ξεκάθαρα την ανάγκη να ενισχυθεί το ανατρεπτικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα στη νεολαία, για να αλλάξει ο συσχετισμός υπέρ της ανατρεπτικής πολιτικής, κόντρα στις «χαμηλές πτήσεις» και την συμβολική διαμαρτυρία, τον εκφυλισμό και τη διάλυση των δομών και μορφών του φοιτητικού κινήματος. Η Attack αναδείχτηκε πρώτη δύναμη σε μία σειρά σχολών στις οποίες πρωταγωνίστησε και στις οποίες αποτυπώθηκε μια πραγματική κίνηση, ξεδιπλώθηκε το αγωνιστικό σχέδιο της και κατάφερε -με κόστος ακόμα και διώξεις, συλλήψεις και πειθαρχικά- να βάλει φρένο ή να καθυστερήσει τα σχέδια διοικήσεων-κυβέρνησης. Η εμπειρία αυτή δείχνει την ανάγκη αναβάθμισης της παρέμβασης της σε συνδυασμό με την ανάπτυξη ενός πολιτικού και αγωνιστικού ανατρεπτικού σχεδίου. Οι δυνάμεις της νΚΑ και της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής και κομμουνιστικής αριστεράς θα εντείνουν την προσπάθεια και θα συμβάλλουν αναβαθμισμένα στα βήματα ώστε ο πόλος της Attack να γίνει πολιτικό ρεύμα με μεγαλύτερη ικανότητα συσπείρωσης και δράσης στο Φ.Κ. και τις σχολές.
Τα επόμενα βήματα του φοιτητικού κινήματος είναι κρίσιμα, καθώς – με καθοριστική ευθύνη των δυνάμεων της αγωνιστικής γραφειοκρατίας, αλλά και με σημαντικές αδυναμίες της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς- αποτυπώθηκε η δυσκολία συντονισμένης συλλογικής απάντησης σε μια σημαντική χρονιά για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει τώρα να σηκώσει το γάντι της αντιπαράθεσης και να συγκρουστεί έμπρακτα με την κυβερνητική πολιτική, όπως πρότειναν και θα προτείνουν πιο αποφασιστικά και με συγκεκριμένο σχέδιο οι δυνάμεις της νΚΑ και της Attack.
Μπροστά είναι οι κρίσιμες μάχες ενάντια στην εν εξελίξει συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την κατάργηση του άρθρου 16, την παραπέρα κατοχύρωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μπροστά είναι οι αγώνες ενάντια στην βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική σε όλα τα πεδία, που πλήττει βάναυσα τους εργαζόμενους και την πλειοψηφία της νεολαίας. Στο αμέσως επόμενο διάστημα οι φοιτητές και φοιτήτριες θα έρθουν αντιμέτωποι με τα σχέδια καταστολής, ελέγχου, περιορισμού και απαγορεύσεων της ελεύθερης έκφρασης και συνδικαλιστικής δράσης μέσα στα ιδρύματα. Μεγάλη μάχη και συμβολή στον αντιπολεμικό αγώνα των λαών αποτελεί η έμπρακτη αγωνιστική και μαζική αντίθεση στην πολεμική έρευνα και εμπλοκή των πανεπιστημίων μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης. Σε κάθε «μικρή» και μεγάλη μάχη το φοιτητικό κίνημα πρέπει και μπορεί να συμβάλλει ώστε οι ισχυρές κοινωνικές τάσεις αμφισβήτησης και οργής να μετατραπούν σε οργανωμένη δύναμη ανατροπής, σε συλλογική δύναμη ανάτασης, ανασυγκρότησης, ζωής για τη νέα γενιά.
Σε αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το δρόμο θα βαδίσουν οι αγωνιστές και αγωνίστριες της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς και καλούμε μαζικά τη σπουδάζουσα νεολαία να βαδίσουμε μαζί.
Γραφείο του Κεντρικού Συμβουλίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση
Μάης 2026
