Ο Αχινός είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του 29χρονου Χάρις Ντίκινσον, ταλαντούχου ηθοποιού που γνωρίσαμε στο «τρίγωνο της θλίψης». Πρόκειται για μια ταινία χαμηλών τόνων μελαγχολική αλλά με χιούμορ και νότες αισιοδοξίας με πρωταγωνιστή τον Μάικ, έναν νεαρό εθισμένο στα ναρκωτικά που ζει στο περιθώριο, χωρίς σπίτι, δουλειά και μέλλον και συχνά καταλήγει να βλάπτει τους ανθρώπους που προσπαθούν να τον βοηθήσουν. Εξαιρετικός στον ρόλο ο Φρανκ Ντιλέιν, όπως υποδειγματική και ιδιαίτερη είναι και η σκηνοθεσία στα προάστια του Λονδίνου.
Το φιλμ κινείται στις ράγες της βρετανικής παράδοσης του κοινωνικού ρεαλισμού του Γυμνού του Μάικ Λι. Ο σκηνοθέτης αποφεύγει το ανοιχτά καταγγελτικό ύφος του Κεν Λόουτς και δείχνει με ντοκιμαντερίστικο τρόπο αλλά και με μια -όχι επιφανειακή- τρυφερότητα μια σκληρή και θλιβερή πραγματικότητα. Οι φυσικές λήψεις «σπάνε» με κάποιες ψυχεδελικές πινελιές, που αποτελούν μια σκοτεινή ματιά στην ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή που προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα λάθη του και το κακό που έχει προκαλέσει σε άλλους.
Η ταινία δείχνει πως το κάποτε ισχυρό βρετανικό «κράτος πρόνοιας» και οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν είναι ανύπαρκτες αλλά η βοήθεια-ευκαιρία που δέχεται ο πρωταγωνιστής δεν αρκούν. Ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του και μένει για ένα διάστημα καθαρός από ναρκωτικά ωστόσο οι «δαίμονες» του συνεχίζουν να τον κυνηγούν. Ο σκηνοθέτης χωρίς να ανακαλύπτει την πυρίτιδα ακολουθεί μια διαφορετική οπτική και αποφεύγει τα κλισέ από άλλες ταινίες που ασχολούνται με τον φαύλο κύκλο του εθισμού όπως το Ρέκβιεμ για ένα όνειρο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 25-26 Οκτωβρίου
