Πριν λίγες μέρες διοργανώθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου, πρωτεύουσας των Κυκλάδων, το Aegean Basketall, διοργάνωση που πραγματοποιεί ο μπασκετμπολίστας Γιώργος Πρίντεζης στη γενέτειρα του. Για τον φίλαθλο κόσμο αποτελεί ένα ευχάριστο γεγονός, καθώς βλέπει μεγάλους αθλητές να παίζουν μπάσκετ σας να βρίσκονται ξανά στο μπασκετάκι της γειτονιάς, αλλά και ερασιτέχνες που δοκιμάζουν τις δυνατότητές τους απέναντι σε επαγγελματίες, σε φιλικό πάντα κλίμα.
Ωστόσο υπάρχει και μια μαύρη σελίδα σ’ αυτό, κι αναφερόμαστε στο πανηγύρι χορηγών αλλά και την παρέλαση πολιτικών και οικονομικών παραγόντων. Από εκεί πληροφορηθήκαμε πως μετά από χρόνια πίεσης του ίδιου του Γιώργου Πρίντεζη, καθώς και μαζικών φορέων του νησιού, ο αναπληρωτής Υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης ανακοίνωσε τη δημιουργία κλειστού γηπέδου μπάσκετ στην Ερμούπολη. Γεννάται λοιπόν η απορία: Πώς γίνεται η πρωτεύουσα των Κυκλάδων, που έχουν δεχθεί τουλάχιστον 15 εκατ. τουρίστες τα τελευταία πέντε χρόνια, να μην έχει κλειστό γήπεδο μπάσκετ στο ύψος των αναγκών των κατοίκων;
Κι εδώ γυρνάμε στην Αθήνα, όπου τα κλειστά γήπεδα όλο και σπανιότερα εντοπίζονται, ενώ τα ίδια τα υπαίθρια γήπεδα καταλήγουν να νοικιάζονται και να παραχωρούνται σε ιδιώτες για να κάνουν μπίζνες, ενώ ταυτόχρονα παιδιά και νεολαία δεν έχουν δημόσιους χώρους να αθληθούν και να ψυχαγωγηθούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα γήπεδα μπάσκετ σε Αμπελόκηπους, Ζωγράφου και Κολωνό είναι διαρκώς γεμάτα, χωρίς να απομένει χώρος για όλους και όλες, το έργο των ερασιτεχνικών σωματείων να εμποδίζεται διαρκώς αλλά και την προοπτική ανάπτυξης περαιτέρω του αθλήματος να φτάνει στο ναδίρ.
Ας μην τάζουν λοιπόν οι κυβερνώντες κι ας αφήσουν τους θεατρινισμούς για επενδύσεις στον λαϊκό αθλητισμό. Για εμάς εξάλλου, το παιχνίδι παίζεται ακόμα.
Χριστόφορος Καψάλης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 12-13 Ιουλίου
