Ανδρέας Κυρίτσης
Το κυβερνητικό πρόγραμμα και οι δεσμεύσεις για τις «εκατό πρώτες μέρες» προβλέπουν κάποια μέτρα ανακούφισης του λαού, αλλά όχι τις αναγκαίες ρήξεις με κεφάλαιο-ΕΕ, ενώ περιλαμβάνουν αντιδραστικές υποχωρήσεις σε Παλαιστινιακό-Ουκρανία.
Εντατικά συνεχίζονται οι διεργασίες στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο στη Γαλλία, καθώς πλησιάζουν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου και 7ης Ιουλίου. Το 20σέλιδο πρόγραμμα που συμφωνήθηκε και δόθηκε στη δημοσιότητα από την Ανυπότακτη Γαλλία (LFI), τους Σοσιαλιστές, το ΚΚ και τους Οικολόγους-Πράσινους, περιλαμβάνει μέτρα κλιμακωτά σε βάθος χρόνου και, σε περίπτωση νίκης και σχηματισμού κυβέρνησης, τη δέσμευση ότι από την επομένη του δεύτερου γύρου, θα εφαρμοστούν «άμεσα είκοσι επαναστατικές πράξεις ρήξης με στόχο να δοθεί απάντηση στις έκτακτες κοινωνικές ανάγκες, την κλιματική πρόκληση, την αποκατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών και την ειρηνική πορεία στη Γαλλία και σε όλο τον κόσμο». Ακόμη πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι τις εκατό πρώτες ημέρες θα προωθηθούν πέντε νόμοι οι οποίοι θα αφορούν, μεταξύ άλλων, στην κοινωνική κατάσταση, την υγεία, την εκπαίδευση, την ενέργεια και το κλίμα, καθώς και στον προϋπολογισμό με ένα τροποποιητικό νομοσχέδιο για τα δημοσιονομικά που θα «καταργήσει τα προνόμια των δισεκατομμυριούχων».
Η ουσία, πάντως, φαίνεται πως βρίσκεται περισσότερο σε αυτά που δεν γράφονται και δεν λέγονται – ανάμεσά τους και οι αναγκαίες ρήξεις με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που θεωρούν ότι και αυτά τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα προτείνονται εκ του ασφαλούς, μιας και όλα δείχνουν πως οι πιθανότητες επικράτησης στις εκλογές και, πολύ περισσότερο, σχηματισμού κυβέρνησης είναι εξαιρετικά μικρές. Ειδικά δε στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, όπως η στάση στο Παλαιστινιακό και τον πόλεμο στην Ουκρανία που το προηγούμενο διάστημα είχαν διχάσει τους τέσσερις εταίρους και είχαν οδηγήσει στη διάλυση της συμμαχίας NUPES μετά τις εκλογές του 2022, οι θέσεις είναι τουλάχιστον προβληματικές. Αν όχι αντιδραστικές, καθώς – μετά τις σοβαρές υποχωρήσεις που έκανε κυρίως η Ανυπότακτη Γαλλία – η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ χαρακτηρίζεται «τρομοκρατική πράξη», ενώ υπάρχει ουσιαστικά δέσμευση για συνέχιση της στήριξης και του εξοπλισμού του Κιέβου.
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι υπάρχουν ήδη αρκετές – παρ’ ότι παραμένουν μειοψηφικές – εξ’ αριστερών αντιδράσεις στη συγκρότηση και το πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Οργανώσεις όπως η Revolution Permanente, η Lutte Ouvriere, αλλά και το NPA-R έχουν διαχωρίσει τη θέση τους, ασκώντας κριτική στο παραπάνω πρόγραμμα αλλά και στις λίστες των υποψηφίων. Από την άλλη, ωστόσο, δεν έχει ευοδωθεί η προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός αντικαπιταλιστικού πολιτικού πόλου που θα παρέμβει και σε αυτές τις εκλογές.
Εμφύλιος και ξεκαθαρίσματα εντός της LFI, αλλά και μεταξύ των τεσσάρων εταίρων
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι παρά τις υποχωρήσεις που έγιναν για να υπάρξει συμφωνία και κοινό πρόγραμμα, ο «εμφύλιος» στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο δείχνει να μαίνεται, τόσο μεταξύ των εταίρων όσο και στο εσωτερικό της LFI. Ακόμη και οι λίστες των υποψηφίων που υπέβαλαν οι τέσσερις συνιστώσες δεν έφεραν την «υπέρβαση» την οποία επαγγέλλονταν, αφού όλες περιορίστηκαν ουσιαστικά στις δικές τους επιλογές. Κάπως έτσι, το Σοσιαλιστικό Κόμμα επέβαλε την υποψηφιότητα ακόμη και του πρώην προέδρου, Φρανσουά Ολάντ, τον οποίο προωθούν επιχειρηματικοί κύκλοι, εκμεταλλευόμενο και τους ευνοϊκούς συσχετισμούς που προέκυψαν από τις ευρωεκλογές, καθώς συγκέντρωσε συγκριτικά μεγαλύτερο ποσοστό από τους άλλους τρεις εταίρους. Ειδικά δε το LFI, αν και επισήμως προωθεί τη διεύρυνση της πολιτικής εκπροσώπησης στον ίδιο τον λαό, κάνει ταυτόχρονα ένα πολιτικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών για να απαλλαγεί από τους εσωτερικούς αντιπάλους του Μελανσόν, αφήνοντας εκτός λίστας πέντε απερχόμενους βουλευτές.
Στο μεταξύ, μετά τις διαδηλώσεις κατά της Ακροδεξιάς που έγιναν το περασμένο Σαββατοκύριακο, την Τρίτη η εθνική επιτροπή της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων (CGT), που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καλεί ρητά τους πολίτες να ψηφίσουν «το πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου» και, συνεπώς, τους υποψηφίους του στις βουλευτικές εκλογές. Ταυτόχρονα, αναβάλλει για μετά από αυτές κάθε διαβούλευση με το κράτος και την εργοδοσία. Μάλιστα, η γενική γραμματέας της CGT, Σοφί Μπινέ, στο μήνυμά της, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η δημοκρατία στη χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο – κάτι που, με τον δικό της τρόπο, έκανε και η ναυαρχίδα του αστικού Τύπου της Γαλλίας, η le Monde, «κλείνοντας το μάτι» προς τον κεντροαριστερό συνασπισμό.
Γαλλική ακροδεξιά: Πιστή και χρήσιμη στο σύστημα το οποίο τη θρέφει
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (22.6.24)
