Yποψήφια δήμαρχος του Μπουένος Άιρες
Η Βανίνα Μπιάσι (Vanina Biasi) είναι μέλος της ΚΕ του Partido Obrero, επικεφαλής της γυναικείας οργάνωσης Plenario de Trabajadoras και αντιπρόσωπος του συνδικάτου των διοικητικών εργαζομένων του πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες. Μιλά στο Πριν για την απειλή του ακροδεξιού Μιλέι, την κρίση του συστήματος, αλλά και τις αντιθέσεις εντός του FIT-U
Συνέντευξη στον Παναγιώτη Ξοπλίδη
▶ Ποιες είναι οι προοπτικές της Αργεντινής μετά τις εκλογές, καθώς η χώρα βιώνει υπερπληθωρισμό και μια νέα συμφωνία με το ΔΝΤ; Μπορούν να δώσουν λύση οι υπάρχουσες αστικές δυνάμεις;
Στην πορεία προς τις εκλογές, η υποτίμηση του νομίσματος της Αργεντινής, του πέσο, επιταχύνθηκε και βρισκόμαστε όντως στα πρόθυρα υπερπληθωρισμού. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης ολόκληρου του καθεστώτος των τελευταίων 40 ετών, στο πλαίσιο του οποίου οι αστικές παρατάξεις εναλλάσσονται στην εξουσία. Αυτές οι εκλογές βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής κρίσης. Τα παραδοσιακά κόμματα της αστικής τάξης έχουν χάσει εκατομμύρια ψήφους. Το ένα σκάνδαλο διαφθοράς διαδέχεται το επόμενο. Οι πολίτες τα θεωρούν υπεύθυνα για την κοινωνική και οικονομική καταστροφή. Η οικονομική κρίση κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει πιο σοβαρή μετά τις εκλογές. Όλοι οι αστοί υποψήφιοι (ο περονιστής Σέρχιο Μάσα, ο ακροδεξιός νεοφιλελεύθερος Χαβιέρ Μιλέι, η παραδοσιακή δεξιά Πατρίσια Μπούλριχ και ο περιφερειακός περονιστής Χουάν Σκιαρέτι) συζητούν ανοιχτά να εξαπολύσουν μια ολομέτωπη επίθεση κατά των συνθηκών διαβίωσης της εργατικής τάξης, η οποία δίνει αγώνα για να αποφύγει την πείνα και τη δυστυχία στο άμεσο μέλλον.
▶ Η δυσαρέσκεια μετατοπίζεται κυρίως προς τον ακροδεξιό Μιλέι που κέρδισε τις προκριματικές εκλογές. Πώς το κατάφερε, ποιος είναι ο χαρακτήρας του κόμματός του και πόσο μεγάλο κίνδυνο αποτελεί;
Ο Μιλέι ξεκίνησε ως υποψήφιος από τμήματα της αστικής τάξης για να διοχετευθεί αυτή την οργή. Δεν διαθέτει τη δική του πολιτική δομή. Ο περονισμός του πρόσφερε πολλούς πόρους, όπως νομική βοήθεια, μηχανισμό, ακόμη και υποψηφίους. Η πολιτική του ατζέντα παρουσιάζει την κοινωνική και οικονομική καταστροφή ως αποτέλεσμα του «αριστερισμού» και του «κρατικού παρεμβατισμού», στον οποίο συμπεριλαμβάνει τόσο τον κιρχνερισμό/περονισμό και τα παραδοσιακά δεξιά κόμματα όσο και την άκρα Αριστερά. Δεν ηγείται ενός πραγματικού συνασπισμού, αλλά είναι ένας υποψήφιος με χαλαρούς δεσμούς, με μικρές ακροδεξιές ή φασιστικές ομάδες. Από οικονομική άποψη, αυτοαποκαλείται «φιλελεύθερος» και δηλώνει θαυμαστής της Θάτσερ και του Ρίγκαν. Είναι πολιτικά πολύ επικίνδυνος και ενσαρκώνει, μεταξύ άλλων, μια διαρκή επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών και του κόσμου της εργασίας. Αρνείται τις δολοφονίες της δικτατορίας του 1976 και ο υποψήφιος αντιπρόεδρός του είναι δικηγόρος στρατιωτικών ηγετών εκείνης της περιόδου. Αγκαλιάζει τις προκαταλήψεις κατά των μεταναστών και των ανέργων εργαζομένων. Δεν διαθέτει οργανωμένη φασιστική βάση, αλλά απευθύνει κάλεσμα κατά του κινήματος των «πικετέρος» (ανέργων και επισφαλών εργαζομένων). Οι υποστηρικτές του απειλούν τους ηγέτες και τις οργανώσεις των «πικετέρος» και υπόσχονται να χρησιμοποιήσουν κρατική καταστολή εναντίον τους, εναντίον της Αριστεράς και των μαχητικών συνδικάτων, εφόσον έλθουν στην εξουσία.
▶ Το Μέτωπο της Αριστεράς και των Εργαζομένων – Ενότητα (FIT-U) έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως ισχυρή πολιτική δύναμη. Ποιο είναι το πρόγραμμά του για τις εκλογές;
Η FIT-U έχει μια ξεκάθαρη πολιτική ανεξαρτησίας της εργατικής τάξης. Ωστόσο, διατρέχεται από μια σειρά σοβαρών πολιτικών διαφορών. Θεωρούμε ότι το μέτωπο δεν πρέπει να περιοριστεί στην εκλογική εμφάνιση, αλλά πρέπει να προχωρήσει σε κοινές ενωτικές μετωπικές παρεμβάσεις για την κινητοποίηση των εργαζομένων σε αυτή την πολιτική κρίση. Επίσης, πρέπει να συνδεθεί στενά με τους αγωνιζόμενους και ιδιαίτερα με το κίνημα των «πικετέρος», όπου ο Polo Obrero (Εργατικός Πόλος), με επικεφαλής το Partido Obrero, παίζει κεντρικό ρόλο. Τόσο η PTS όσο και η Izquierda Socialista (Σοσιαλιστική Αριστερά), που είναι οι άλλες οργανώσεις του Μετώπου, γυρίζουν την πλάτη στο κίνημα αυτό. Ταυτόχρονα, έχουμε ανοιχτή πολεμική με το PTS, το οποίο υπερασπίστηκε την Κριστίνα Κίρχνερ από τις κατηγορίες διαφθοράς και γενικά φλέρταρε πολιτικά με τον περονισμό. Είχαμε, άλλωστε, ξεχωριστά ψηφοδέλτια στις προκριματικές εκλογές, των οποίων το γενικό αποτέλεσμα ήταν μια οπισθοδρόμηση για την Αριστερά. Ο κύριος λόγος, κατά την αντίληψή μας, είναι ότι οι αγώνες της τελευταίας περιόδου ήταν εντελώς απομονωμένοι, με ευθύνη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και με ενσωμάτωση στο κράτος τομέων των κινημάτων. Δεν υπήρξαν γενικές απεργίες σε μια στιγμή καταστροφής των μισθών. Η απειλή της Ακροδεξιάς και η υποτίμηση του πέσο έχουν δημιουργήσει αντιδράσεις και διάφορες πρωτοβουλίες, όμως οι περονιστικές ομάδες κάλεσαν σε διάλυσή τους για να επικεντρωθούν στις εκλογές. Εμείς στοχεύουμε να συνδέσουμε την ψήφο στο FIT-U με την επέκταση της παρέμβασης των εργαζομένων. Προωθούμε το ευρύτερο ενιαίο μέτωπο σε κάθε περίπτωση για την υπεράσπιση των αιτημάτων της εργατικής τάξης, χωρίς όρια όσον αφορά τις πολιτικές οργανώσεις και θέσεις, ενώνοντας όλους όσους είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν.
Σας χρειαζόμαστε και μας χρειάζεστε, για να αλλάξουμε την ιστορία και να τερματίσουμε την καταπίεση, τους πολέμους και τη φτώχεια, για μια νέα επαναστατική εργατική διεθνή
▶ Η Ελλάδα έχει βιώσει παρόμοιες συνθήκες με την Αργεντινή. Ταυτόχρονα, ζούμε σε μια εποχή όπου ο πόλεμος γίνεται ο τρόπος «επίλυσης» της καπιταλιστικής κρίσης. Ποιο είναι το μήνυμά σας προς την εργατική τάξη στην Ελλάδα;
Οι κρίσεις που υφίστανται ενδημικά Ελλάδα και Αργεντινή δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις. Αποτελούν μέρος μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία και τώρα η νέα ισραηλινή επίθεση εναντίον του λαού της Παλαιστίνης σηματοδοτούν την επιτακτική ανάγκη για δράση της επαναστατικής Αριστεράς. Οι πόλεμοι και οι κοινωνικές κρίσεις εξαπλώνονται σαν πυρκαγιά, ενώ οι εξεγέρσεις στη Λατινική Αμερική και το νέο κύμα απεργιών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια κρατούν επίσης αναμμένη τη φλόγα της κοινωνικής επανάστασης. Οι δυνατότητές μας να μετατρέψουμε τους καθημερινούς μας αγώνες σε κοινωνικό μετασχηματισμό εξαρτώνται, πρωτίστως, από το αν είμαστε σε θέση να οικοδομήσουμε ένα επαναστατικό κόμμα, μια οργάνωση που θα παλέψει για την πολιτική εξουσία της εργατικής τάξης. Χρειαζόμαστε τη διεθνή μας ενότητα, μια επαναστατική εργατική διεθνή. Σας χρειαζόμαστε και μας χρειάζεστε, για να αλλάξουμε την ιστορία και να τερματίσουμε την καταπίεση, τους πολέμους και τη φτώχεια.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (21.10.23)
