Αυτή τη φορά, όπως εμμέσως πλην σαφώς παραδέχονται Δύση και Κίεβο, η περίφημη «αντεπίθεση» των Ουκρανών δεν πάει τόσο καλά και εκτυλίσσεται σε νέο αιματοκύλισμα. Νέοι άνθρωποι, εργάτες Ουκρανοί και Ρώσοι, σκοτώνονται σε κάθε μέτρο γης, μέχρις ότου κάποιοι αποφασίζουν ότι πέτυχαν τους στόχους τους και αρχίσουν το παζάρι. Αφήνοντας ανοιχτά μέτωπα που θα οδηγήσουν με βεβαιότητα στον επόμενο μεγάλο πόλεμο.
Πλημμυρίδα κερδών για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο
Δεν αποτελεί ελληνική εξαίρεση το φαινόμενο της εντυπωσιακής αύξησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε καιρούς που μεγάλο τμήμα των κοινωνιών αγωνίζονται να τα φέρουν βόλτα και φτωχαίνουν. Τα επίσημα στοιχεία αποδεικνύουν του λόγου το αληθές: Το 2022, οι 500 μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι στην Ευρώπη αύξησαν σημαντικά τα κέρδη τους σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα 808 δισ. ευρώ – ποσό που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ, ενώ έχει τετραπλασιαστεί μέσα σε μόλις δύο χρόνια! Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι η αύξηση της κερδοφορίας, που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνά το 100% έναντι του 2021, είναι δυσανάλογα μεγάλη όταν συγκριθεί με την αύξηση του τζίρου, κάτι που σημαίνει ότι έχει εκτιναχθεί στα ύψη το περιθώριο κέρδους τους. Μην ψάχνετε αλλού, λοιπόν, τις εξηγήσεις για την ακρίβεια…
Ο Τραμπ και οι ΗΠΑ σήμερα
Νέα δίωξη ασκήθηκε σε βάρος του τέως προέδρου των ΗΠΑ – αυτή τη φορά, μάλιστα, για μια ακόμη πιο σοβαρή κατηγορία: Την προδοσία σε βάρος της χώρας του, μέσω υπεξαίρεσης εμπιστευτικών κρατικών εγγράφων. Σε βάρος του Ντόναλντ Τραμπ, όπως είναι γνωστό, έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και για προσπάθεια εξαγοράς μαρτύρων σε μια άλλη υπόθεση, ενώ προχωρούν οι έρευνες και για άλλα θέματα: Τη διαφθορά και φοροδιαφυγή, την αλλοίωση εκλογικού αποτελέσματος και, φυσικά, την αυτουργία στην υπόθεση της εισβολής στο Καπιτώλιο, τον Ιανουάριο του 2021, λίγο πριν παραδώσει τη σκυτάλη. Κι όμως. Ο Τραμπ όχι απλώς παραμένει ισχυρός και μεγάλο φαβορί για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις προεδρικές εκλογές του 2024, αλλά μοιάζει να κερδίζει πόντους απέναντι στον Τζο Μπάιντεν. Λέει, άραγε, κάτι για την εικόνα των ΗΠΑ σήμερα αυτό;
Ο Μπερλκουσκόνι και ο «μπερλουσκονισμός»
«Τέλος εποχής» χαρακτηρίστηκε από πολλούς για την Ιταλία ο θάνατος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Αναμφίβολα, ο επί τρεις φορές πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο πολιτικός που κυριάρχησε στη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών, αναμορφώνοντας το σκηνικό προς μια συνολικά πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Δηλωμένος αντικομμουνιστής και βαθιά σεξιστής, νομιμοποίησε την Ακροδεξιά καθιστώντας την κυβερνώσα δύναμη, ενώ ανέδειξε και τη σημερινή πρωθυπουργό, Τζόρτζια Μελόνι. Γκρέμισε, παράλληλα, τα φράγματα που (θεωρητικά) χωρίζουν την αστική πολιτική από το κεφάλαιο, διασφαλίζοντας στην πρώτη μια σχετική αυτονομία, αναλαμβάνοντας ο ίδιος – ο πλουσιότερος Ιταλός και ιδιοκτήτης μιας επιχειρηματικής αυτοκρατορίας – τη διακυβέρνηση της χώρας, χωρίς ενδιάμεσους. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Μπερλουσκόνι σφράγισε την Ιταλία, αλλά και την Ευρώπη, ανοίγοντας νέους δρόμους – ενώ ο «μπερλουσκονισμός» θα συνεχίζει να ζει και να βασιλεύει και μετά τον θάνατό του.
