Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν την Πέμπτη, 25 Μαΐου, από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από λευκό αστυνομικό στη Μινεάπολη. Η κραυγή του, «δεν μπορώ να ανασάνω», έγινε σύνθημα αντίστασης και εξέγερσης όχι μόνο για τους Αφροαμερικανούς και τις μειονότητες στις ΗΠΑ, αλλά σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο. Έξι μήνες αργότερα, εξελέγη πρόεδρος ο Μπάιντεν – μόνο που όσοι πόνταραν σε αυτόν έχασαν, μιας και η κατάσταση επιδεινώνεται.
Οι Γάλλοι εργαζόμενοι δεν συνθηκολογούν
Η μαχόμενη πτέρυγα του εργατικού κινήματος της Γαλλίας συνεχίζει τον αγώνα, στέλνοντας τα ανάλογα μηνύματα στην κυβέρνηση Μακρόν, στο κεφάλαιο, στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μόνο αυτή την εβδομάδα, πραγματοποιήθηκε συμβολική εισβολή στα γραφεία της ΕΕ στο Παρίσι από απεργούς σιδηροδρομικούς, ενώ εκατοντάδες μέλη συνδικάτων απέκλεισαν την πασίγνωστη Γκαλερί Λαφαγιέτ, σημείο αναφοράς της αστικής τάξης, διαμαρτυρόμενοι για την αντεργατική της πολιτική. Ίσως αρκετοί να πίστεψαν ότι η «πύρρειος νίκη» της κυβέρνησης στο θέμα του συνταξιοδοτικού θα απογοήτευε το κίνημα και θα έβαζε τελεία στις κινητοποιήσεις – ανάμεσά τους και τις ηγεσίες ορισμένων εκ των συνδικάτων, όπως της CFDT. Η πραγματικότητα, όμως, αποδεικνύεται διαφορετική και πολύ πιο δυσάρεστη γι’ αυτούς. Η σύγκρουση θα συνεχιστεί και αποκτά ήδη χαρακτηριστικά διαρκείας, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση ότι δεν θα πρόκειται για αγώνα ταχύτητας, αλλά για μαραθώνιο.
«Ψαλίδι» σε δαπάνες και παροχές από Μακρόν
Οι προθέσεις, άλλωστε, του Μακρόν και της κυβέρνησής του αποτυπώνονται στην εντολή που έδωσε το υπουργείο Οικονομικών για μείωση των δαπανών κάθε υπουργείου κατά 1% ως το τέλος του έτους. Το ποσοστό αυτό έρχεται να προστεθεί στη προηγούμενη μείωση του προϋπολογισμού των υπουργείων κατά 5%, ενώ δεν αποκλείεται να ακολουθήσει και νέα, καθώς οι «οίκοι αξιολόγησης» έχουν τρομάξει το Παρίσι με τις υποβαθμίσεις που έχουν ήδη ξεκινήσει. Έτσι, το γαλλικό κεφάλαιο, που βλέπει μπροστά του το ενδεχόμενο να χάσει πόντους στον ανταγωνισμό του με το γερμανικό και άλλων χωρών, απαιτεί από τον πρόεδρο και την κυβέρνησή του να πάρουν άμεσα μέτρα και να φορτώσουν το κόστος στον προϋπολογισμό. Άρα στους εργαζόμενους, που θα δουν τις κοινωνικές δαπάνες και τα κονδύλια για υγεία, παιδεία και άλλα δημόσια αγαθά να μειώνονται.
Διώχνουν από το Παρίσι τους… ανεπιθύμητους
Είναι συνήθης πρακτική για τις πόλεις που διοργανώνουν μεγάλα αθλητικά γεγονότα, όπως Ολυμπιακούς Αγώνες ή Μουντιάλ, να φροντίζουν για την απομάκρυνση κάθε… ανεπιθύμητης παρουσίας που θα μπορούσε να δυσαρεστήσει τους τουρίστες-θεατές και τους χορηγούς, απειλώντας έσοδα και κέρδη. Το Παρίσι δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση και έτσι, η κυβέρνηση Μακρόν έχει ξεκινήσει ήδη την προσπάθεια να διώξει από την πρωτεύουσα τους χιλιάδες άστεγους, ενόψει της Ολυμπιάδας που θα διεξαχθεί εκεί το καλοκαίρι του 2024. Αρχικά, βεβαίως, όλα γίνονται ευγενικά, με υποσχέσεις για μπόνους που θα συνοδεύει τη μετακόμιση σε άλλες περιοχές της Γαλλίας, μακριά από τη «γιορτή του αθλητισμού». Όσο, όμως, θα πλησιάζει ο καιρός για την τελετή έναρξης, η τακτική θα αλλάζει και το μαστίγιο θα διαδέχεται το καρότο. Το κέρδος αγιάζει τα μέσα, όπως είναι γνωστό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (25.5.23)
